1Moi bracia, nie miejcie wiary naszego Pana chwały - Jezusa Chrystusa, pośród jakiejś stronniczości. 2Bo jeśli wejdzie do waszego miejsca zebrań[1] człowiek w lśniącej szacie, który ma na palcu złoty pierścień, oraz wejdzie w nędznym odzieniu i ubogi; 3A popatrzycie na tego, co nosi lśniącą szatę i mu powiecie: Ty słusznie tutaj siedź; a ubogiemu powiecie: Ty stań tam, albo: Siedź tutaj, poniżej mego podnóżka; 4Czy nie zostaliście rozdzieleni między sobą i nie staliście się sędziami niegodziwych opinii? 5Posłuchajcie, moi umiłowani bracia, czy Bóg nie wybrał sobie ubogich światem, jako bogatych w wierze oraz dziedziców królestwa, jakie obiecał tym, którzy go miłują? 6Zaś wy nie macie w poważaniu ubogiego. Czyż nie zamożni was gnębią i nie oni zaciągają was do sądów? 7Czy nie oni spotwarzają szlachetne Imię, które dla was zostało nadane? 8Jeśli jednak - według Pisma - urzeczywistniacie należące do Króla Prawo: Będziesz miłował swego bliskiego jak siebie samego - słusznie czynicie. 9Zaś jeżeli jesteście stronniczy - czynicie błąd[1] , i jesteście poprawiani z powodu Prawa, podobnie jak przestępcy. 10Bo ktokolwiek by dochował całe Prawo Mojżesza, a potknął się[1] w jednym, stał się winnym wszystkich przepisów Prawa. 11Gdyż Ten, co powiedział: Nie możesz cudzołożyć, powiedział też: Nie możesz zamordować; a jeśli nie cudzołożysz, a mordujesz, stałeś się przestępcą Prawa. 12Tak mówcie i tak róbcie, skoro z powodu Prawa Wolności macie być oddzieleni[1] . 13Bowiem bezlitosna sprawa sądowa dla tego, kto nie wywołał[1] litości; gdyż litość tryumfuje nad sądem. 14Jaki pożytek z tego, moi bracia, jeśli ktoś by mówił, że ma wiarę, ale by nie miał uczynków? Czy wiara nie może go uratować? 15Jaki pożytek z tego, jeśli brat lub siostra byliby lekko okryci, czy pozbawieni codziennego pokarmu, 16A ktoś z was by im powiedział: Idźcie w pokoju, ogrzewajcie się i nakarmcie - a nie dalibyście im rzeczy potrzebnych ciału; jaka to pomoc? 17Tak więc wiara jest martwa w sobie, jeżeli nie ma uczynków. 18Ale powie ktoś: Ty masz wiarę - a ja mam uczynki; wytłumacz mi twoją wiarę bez twych uczynków, a ja ci wytłumaczę moją wiarę z moich uczynków. 19Ty wierzysz, że Bóg jest jeden - szlachetnie postępujesz; demony także wierzą i drżą z lęku. 20Chcesz poznać, o bezowocny[1] człowieku, że wiara bez uczynków jest martwa? 21Czyż Abraham, nasz praojciec, nie został uznany za sprawiedliwego gdy ofiarował na ołtarzu swojego syna Izaaka? 22Widzisz, że wiara współpracowała z jego czynami i z powodu uczynków, wiara została urzeczywistniona[1] . 23Zostało też wypełnione Pismo, które mówi: A Abraham uwierzył Bogu i zostało mu to policzone ku sprawiedliwości oraz został nazwany przyjacielem[1] Boga. 24Zatem widzicie, że człowiek jest uznawany za sprawiedliwego z uczynków, a nie tylko z wiary. 25Podobnie też prostytutka Rachab, czyż nie z uczynków została uznana za sprawiedliwą, gdy przyjęła posłańców oraz oddaliła ich inną drogą? 26Bo jak ciało bez ducha jest martwe, tak też wiara bez uczynków jest martwa.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?