Nowa Biblia Gdańska
Księga Psalmów 9:2
Zgromiłeś ludy[1], zgubiłeś niegodziwego; zgładziłeś ich imię na wieki wieków.
Przypisy
- [1]Także: pogan.
Wrogu, oto na zawsze zakończone są spustoszenia; a o miastach, które zburzyłeś - o nich też zaginęła pamięć.
A będą Tobie ufać ci, co znają Twoje Imię; ponieważ nie opuściłeś tych, którzy Ciebie szukają, WIEKUISTY.
Zmiłuj się nade mną BOŻE, popatrz na moją nędzę na skutek mych nieprzyjaciół; Ty, który mnie wyniosłeś z bram śmierci,
Bym przy bramach córki Cyonu opowiadał całą Twą chwałę, abym się cieszył Twym zbawieniem[1].
Przypisy
- [1]Septuaginta także: ocaleniem, wyzwoleniem, ratunkiem; Cylkow: pomocą.
Ludy upadły w przepaść, którą same przygotowały; ich noga się uwikłała w sidła, które zastawiły.
BÓG dał się poznać, wymierzył sprawiedliwość; a niegodziwy się zaplątał w dziele własnych rąk. Higgajon Sela[1].
Przypisy
- [1]Najprawdopodobniej: Uderzcie w bębny.
Powstań, WIEKUISTY, niech się nie rozzuchwala śmiertelny, niechaj przed Twym obliczem będą sądzone ludy.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?