Nowa Biblia Gdańska
Księga Psalmów 8:2
WIEKUISTY, Panie nasz, który wzniosłeś Twoją świetność na niebiosach, jak wspaniałe na całej ziemi jest Twoje Imię.
W obecności Twych przeciwników, utwierdziłeś Sobie chwałę przez usta dzieci i niemowląt, aby uśmierzyć wroga oraz mściwego.
Kiedy spoglądam na Twe niebiosa, dzieło Twych palców; księżyc oraz gwiazdy, które ustanowiłeś; pytam:
Czym jest człowiek, że o nim pamiętasz i Syn Człowieka, że go wypatrujesz[1]?
Przypisy
- [1]Także: nawiedzasz, szukasz, potrzebujesz.
Bo na krótko[1] uczyniłeś go mniejszym od bogów[2]; uwieńczyłeś go chwałą i blaskiem.
Przypisy
- [1]Także: nieznacznie.
- [2]Septuaginta: od aniołów.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?