„I nie stawiajcie swoich członków na oręż niesprawiedliwości dla grzechu, ale postawcie samych siebie Bogu, jako żyjących, którzy powstali z martwych, a swoje członki na oręż sprawiedliwości Bogu.”

Biblia Przekład Toruński: List do Rzymian 6,13

Nawigacja

Lista rozdziałów

Nowa Biblia Gdańska
Księga Psalmów 78:4

78:1
Dumanie Asafa. Słuchaj, Mój ludu, Mego Prawa[1]; nakłoń swe ucho do słów Mych ust.
Przypisy
  • [1]
    Także: Nauki.
78:2
W przypowieści otworzę moje usta i będę opowiadał starodawne podania.
78:3
Co usłyszeliśmy, poznaliśmy i co nam opowiadali ojcowie,
78:4
Nie zataimy przed ich synami; opowiadając przyszłemu pokoleniu chwałę Boga, Jego potęgę i Jego cuda, które wśród nas dokonał.
78:5
Gdy ustanowił świadectwo w Jakóbie i złożył Prawo w Israelu, wtedy nakazał naszym ojcom, aby ją wykładali swoim dzieciom,
78:6
By wiedziało to ostatnie pokolenie. Synowie, którzy się narodzą, powstaną i opowiedzą to swoim synom. Aby w Bogu pokładali swą nadzieję,
78:7
Nie zapomnieli spraw Boga oraz strzegli Jego przykazań.
78:8
By się nie stali jak ich ojcowie – rodem odstępnym i niesfornym; rodem, co nie utwierdził swego serca i nie wytrwał przy Bogu swoim duchem.
78:9
Synowie Efraima, zbrojni łucznicy, cofnęli się w dzień boju.
78:10
Nie strzegli Przymierza Boga i wzbraniali się postępować według Jego Prawa.
78:11
Zapomnieli o Jego dziełach oraz o Jego cudach, które im pokazał.
78:12
Bowiem przed ich ojcami czynił cuda w ziemi Micraimu[1] oraz na polu Coan[2].
Przypisy
  • [1]
    Hebrajska nazwa Egiptu.
  • [2]
    Greckie Tanis - rezydencja faraona w dolnym Egipcie.
78:13
Rozdzielił morze oraz ich przeprowadził, ustawił wody jak groble.
78:14
I we dnie prowadził ich obłokiem, a w nocy przy świetle ognia.
78:15
Rozbijał skały na puszczy oraz ich poił, jak gdyby z wielkich głębin.
78:16
Wydobywał strumienie ze skały i sprowadzał wodę jak rzeki.
78:17
Lecz jeszcze nie przestali grzeszyć przeciw Niemu i opierać się Najwyższemu na pustyni.
78:18
Kusili także Boga w swoim sercu, żądając jadła dla swego życia.
78:19
I złorzeczyli prawdziwemu Bogu, mówiąc: Czy Bóg potrafi przyrządzić stół na puszczy?
78:20
Oto uderzył w skałę, a wytrysnęły wody oraz rozlały się rzeki. A czy zdoła dać chleba? Czy przygotuje mięso dla Swego ludu?
78:21
Zatem WIEKUISTY to usłyszał, oburzył się oraz zapłonął ogień przeciwko Jakóbowi, wybuchł gniew przeciwko Israelowi.
78:22
Bo nie wierzyli Bogu i na Jego pomocy nie polegali.
78:23
Więc rozkazał obłokom z wysoka oraz otworzył bramy niebios.
78:24
I, jak deszcz, spuścił na nich mannę na pokarm, dając im zboże niebios.
78:25
Człowiek spożywał chleb bogatych[1]; do syta zesłał im zapasów.
Przypisy
  • [1]
    Inni: chleb aniołów.
78:26
Pognał po niebie wschodni wiatr i Swą mocą sprowadził południowy.
78:27
I jak proch, niczym deszcz spuścił na nich mięso, ptactwo skrzydlate jak piasek morski.
78:28
Rzucał je na środek ich obozu, wokoło ich namiotów.
78:29
Więc jedli i wielce się nasycili, gdyż sprowadził im przedmiot ich żądzy .
78:30
Ale nie porzucili swojego pożądania, choć pokarm był jeszcze w ich ustach.
78:31
Zatem spadł na nich gniew Boga i poraził otyłych[1], a młodzieńców Israela powalił.
Przypisy
  • [1]
    Także: możnych.
78:32
Mimo tego jeszcze grzeszyli i nie wierzyli w Jego cuda.
78:33
Więc w marności spełnili swe dni, a swoje lata w trosce.
78:34
Kiedy ich gromił – błagali Go, nawracali się oraz szukali Boga.
78:35
Wspomnieli, że Bóg jest ich Opoką, Pan Najwyższy ich Zbawcą.
78:36
Więc swoimi ustami Mu schlebiali, swoim językiem Mu kłamali.
78:37
Ale przy Nim nie wytrwało ich serce i nie byli wierni Jego Przymierzu.
78:38
A On, miłosierny, odpuszczał ich winę i ich nie zgładzał; często odwracał Swój gniew i nie pobudzał całej Swojej zapalczywości.
78:39
Wspomniał, że są cielesną naturą ; powiewem, co przelatuje i nie wraca.
78:40
Ile razy drażnili Go na puszczy oraz jątrzyli Go na stepie?
78:41
Ciągle doświadczali Boga i zakreślali granice Świętego Israela.
78:42
Nie pamiętali Jego ręki oraz dnia, w którym ich wybawił od ciemięzcy.
78:43
Kiedy w Micraim dawał Swoje znaki, a Swe cuda spełniał na polu Coan,
78:44
Gdy przemienił ich rzeki w krew, więc nie mogli pić swoich wód.
78:45
Nasłał na nich robactwo, aby ich pożerało oraz ropuchy, co ich gubiły.
78:46
Oddał chrząszczowi ich plon, a ich znój szarańczy.
78:47
Spustoszył gradem ich winorośl, a ich figi mrówkami.
78:48
Wydał gradowi ich dobytek, a błyskawicom ich stada.
78:49
Zesłał na nich Swą zapalczywość, zawziętość, zaciekłość oraz klęskę – zastęp wysłańców zguby.
78:50
Tak torował Swojemu gniewowi ścieżkę, nie odbierając Śmierci ich duszy, a ich życie wydał zarazie.
78:51
I pobił wszystko pierworodne w Micraim, pierwiastki siły w namiotach Chama[1].
Przypisy
  • [1]
    Chemi - nazwa Egiptu w języku krajowców.
78:52
A Swój lud wyprowadził jak owce; poprowadził ich jak stado po puszczy.
78:53
Prowadził ich bezpiecznie oraz się nie trwożyli, a ich wrogów pokryło morze.
78:54
Przyprowadził ich do Swojego świętego dziedzictwa, na ową górę, którą stworzyła Jego prawica.
78:55
Rozpędził przed nimi narody, puścił ich na dziedziczny dział i w namiotach osiedlił ich pokolenia – Israela.
78:56
A oni kusili oraz drażnili Boga Najwyższego i Jego Prawa nie strzegli.
78:57
Odstąpili, sprzeniewierzyli się jak ich ojcowie, zawiedli niczym omylny łuk.
78:58
Jątrzyli Go swoimi wyżynami i swymi bałwanami Go oburzali.
78:59
Usłyszał Bóg i się uniósł, i wielce wzgardził Israelem.
78:60
Porzucił przybytek Szylo[1], namiot ustawiony wśród ludzi.
Przypisy
  • [1]
    Przybytek wraz z Arką Przymierza przebywał w Szylo do czasu, gdy Pelisztini zabrali ją do Kirjath Jearym.
78:61
Oddał także w niewolę Swą potęgę, Swoją chlubę w rękę ciemięzcy.
78:62
Poddał pod miecz Swój lud, bo się uniósł na Swe dziedzictwo.
78:63
Jego młodzież pożarł ogień, a jego dziewice nie były opłakiwane.
78:64
Jego kapłani polegli od miecza, a jego wdowy nie płakały.
78:65
Ale Pan się przebudził, jakby śpiący, jak bohater co wydaje okrzyki od wina.
78:66
I z powrotem odparł jego ciemięzców, zadając im wieczną hańbę.
78:67
Lecz rozpłynął się namiot Josefa i nie wybrał pokolenia Efraima.
78:68
A wybrał pokolenie Judy i górę Cyon, którą umiłował.
78:69
Także dźwignął Swoją Świątynię, jak góry; jakby ziemię, którą ugruntował na wieki.
78:70
Wybrał też Swojego sługę Dawida, a wziął go spośród owczarni.
78:71
Spośród owiec ciężarnych go wyprowadził, aby pasterzył Jakóbowi – Jego ludowi, oraz Israelowi – Jego dziedzictwu.
78:72
Więc im pasterzył w prawości swojego serca i prowadził ich roztropną swoją dłonią.

Nawigacja

Nie bój się! - Werset na dziś

Wersety o pokoju na 365 dni w roku!

Ich domy są bezpieczne, wolne od strachu i nie smaga ich rózga Boża.
Job 21:9

W Chrystusie

I są usprawiedliwieni darmo, z łaski jego, przez odkupienie w Chrystusie Jezusie
Rzym 3:24

Kim jesteś i co masz w Chrystusie.

Czy wiesz że?

W Starym Testamencie było dwóch ludzi znanych ze swoich włosów: Samson i Absalom. Co ciekawe ich włosy przyczyniły się do ich upadku (Sdz 16, II Sam 18:9-15).

Fakty i ciekawostki Biblijne.

Obietnice Boże

Łaska wam i pokój od Boga Ojca naszego i Pana Jezusa Chrystusa, Który wydał samego siebie za grzechy nasze, aby nas wyzwolić z teraźniejszego wieku złego według woli Boga i Ojca naszego,
Gal 1:3-4


"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."

Szukaj w dialogach Beta

Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.

BlueLetterBible.org

Np. Jhn 3:16 lub John 3:16 lub glory, heaven, majesty etc.



Warto odwiedzić