1Dumanie Dawida. Szczęśliwy[1] ten, komu odpuszczono występek i wybaczono grzech. 2Szczęśliwy człowiek, któremu WIEKUISTY nie poczyta winy, a w jego duchu[1] nie ma zdrady[2] . 3Gdy milczałem, próchniały[1] moje kości oraz jęczałem cały dzień. 4Ponieważ dzień i noc ciążyła na mnie Twoja ręka, wilgoć moja zanikła jak od upałów lata. Sela. 5Wyznałem Ci mój grzech i mojej nieprawości nie taiłem; powiedziałem: Wyjawię BOGU me przestępstwa; a Ty odpuściłeś nieprawość mojego grzechu. Sela. 6O to winien się modlić do Ciebie każdy pobożny, w czasie, w którym może Cię znaleźć, aby go nie dosięgnął wylew wielkich wód. 7Ty jesteś moją ochroną, strzeżesz mnie od niedoli[1] oraz hymnem zbawienia mnie otaczasz. Sela. 8Uczynię cię roztropnym; wskażę ci drogę, po której masz chodzić; utwierdzę na tobie Moje oko. 9Nie bądźcie jak koń, jak bezrozumny muł, którego żuchwę kiełzają uzdą i wędzidłem, bo się do ciebie nie zbliży. 10Wiele cierpień przypada niegodziwemu, a tego, który ufa WIEKUISTEMU otacza łaska. 11Radujcie się w WIEKUISTYM, cieszcie się sprawiedliwi i weselcie się wszyscy szczerego serca.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?