Nowa Biblia Gdańska
Księga Psalmów 145:18
145:1

Hymn Dawida.
[1] Wynoszę Cię, Boże mój i Królu, na wieki wieków będę wysławiał Twoje Imię.
145:2

Wychwalam Cię każdego dnia, na wieki wieków będę wysławiał Twoje Imię.
145:3

WIEKUISTY jest wielki i wielce sławiony, a Jego wielkość nie ma granic.
145:4

Pokolenie niechaj wychwala pokoleniu Twoje dzieła i rozpowiada Twoją wszechmoc.
145:5

Rozpamiętuję blask chwały Twojego majestatu i sprawy Twoich cudów.
145:6

O Twej wielkości rozpowiem, zatem będą opiewać potęgę Twoich wspaniałych czynów.
145:7

Rozgłoszą pamięć Twej wielkiej dobroci, zatem będą opiewać Twoją sprawiedliwość.
145:8

Litościwy i miłosierny jest BÓG, nieskory do gniewu i wielki łaską.
145:9

WIEKUISTY jest dobry dla wszystkich, a Jego miłosierdzie nad wszystkimi Jego tworami.
145:10

Sławią Cię, WIEKUISTY, wszystkie Twoje twory, a Twoi święci Cię wychwalają.
145:11

Rozpowiadają chwałę Twojego królestwa i rozgłaszają Twą potęgę.
145:12

Aby zwiastować synom ludzkim Twą moc i chwałę blasku Twojego królestwa.
145:13

Twoje królestwo - królestwem wszechświatów, a Twoje panowanie na wieczność.
145:14

WIEKUISTY wspiera wszystkich, co upadają i podnosi wszystkich zgnębionych.
145:15

Wypatrują Cię oczy wszystkich, a Ty dajesz im pożywienie w swoim czasie.
145:16

Otwierasz Twoją rękę i co żyje, wszystko nasycasz do woli.
145:17

WIEKUISTY jest sprawiedliwy na wszystkich Swoich drogach oraz łaskawy we wszystkich Swoich czynach.
145:18

WIEKUISTY jest bliski wszystkim, którzy Go wzywają; każdemu, kto szczerze
[1] Go wzywa.
145:19

Spełnia życzenia Swoich bogobojnych, słucha ich wołania i im pomaga.
145:20

WIEKUISTY strzeże wszystkich, którzy Go miłują, a tępi wszystkich niegodziwych.
145:21

Niech moje usta głoszą chwałę WIEKUISTEGO, a wszelka cielesna natura wysławia na wieki wieków Jego święte Imię.