1Dumanie Dawida; modlitwa, kiedy pozostawał w jaskini. 2Moim głosem wołam do BOGA, moim głosem błagam WIEKUISTEGO. 3Przed Nim wylewam mój żal; przed Nim moją niedolę wypowiadam. 4Gdy zwątpił we mnie mój duch - a Ty znasz moją ścieżkę na drodze, którą chodzę - ukryli na mnie sidła. 5Spójrz na prawo i zobacz - nie ma tego, kto by mnie znał; znikło dla mnie schronienie, nikt nie pyta o moją duszę. 6Wołam do Ciebie, WIEKUISTY, mówiąc: Ty jesteś moją ucieczką, moim udziałem w Krainie Życia. 7Zwróć uwagę na moje błaganie, bo jestem bardzo biedny; ocal mnie od mych prześladowców, bo są silniejsi ode mnie. 8Wyprowadź z zamknięcia mą duszę, bym sławił Twoje Imię; będą się mną chlubić[1] sprawiedliwi, gdy się nade mną zmiłujesz.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?