Nowa Biblia Gdańska
Księga Psalmów 142:2
Gdy zwątpił we mnie mój duch - a Ty znasz moją ścieżkę na drodze, którą chodzę - ukryli na mnie sidła.
Spójrz na prawo i zobacz - nie ma tego, kto by mnie znał; znikło dla mnie schronienie, nikt nie pyta o moją duszę.
Zwróć uwagę na moje błaganie, bo jestem bardzo biedny; ocal mnie od mych prześladowców, bo są silniejsi ode mnie.
Wyprowadź z zamknięcia mą duszę, bym sławił Twoje Imię; będą się mną chlubić[1] sprawiedliwi, gdy się nade mną zmiłujesz.
Przypisy
- [1]BG obstąpią mnie.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?