Nowa Biblia Gdańska
Księga Psalmów 105:32
105:1

Chwalcie WIEKUISTEGO, wołajcie Jego Imię, głoście pomiędzy ludźmi Jego dzieła.
105:2

Śpiewajcie Mu, przygrywajcie Mu, rozpamiętujcie wszystkie Jego cuda.
105:3

Chlubcie się Jego świętym Imieniem, niech się raduje serce tych, którzy pragną BOGA.
105:4

Badajcie WIEKUISTEGO oraz Jego wspaniałość, wciąż szukajcie Jego oblicza.
105:5

Wspominajcie cuda, które dokonał, znaki oraz wyroki Jego ust.
105:6

Rodzie Abrahama - Jego sługi; synowie Jakóba - Jego wybrańcy!
105:7

On jest prawdziwym Bogiem, nasz WIEKUISTY, Jego sądy na całej ziemi.
105:8

Wiecznie pamięta Swe przymierze; słowa, które ustanowił tysiącom pokoleń.
105:9

To, które zawarł z Abrahamem oraz Swoją przysięgę daną Is’hakowi
[1].
105:10

Ustanowił Jakóbowi za ustawę, a Israelowi za umowę wieczną.
105:11

Powiedział: Tobie oddam ziemię Kanaan, wam dam dziedziczny udział
[1],
105:12

Kiedy byli jeszcze drobną garstką, oraz byli w niej jako nieliczni przychodnie
[1].
105:13

A wędrowali od ludu do ludu i od królestwa do innego narodu.
105:14

Nikomu nie pozwolił ich krzywdzić, z ich powodu karcił też królów,
105:15

Mówiąc: Nie tykajcie Moich pomazańców i nie czyńcie zła Moim prorokom.
105:16

Przywołał też głód na ziemię oraz skruszył wszelką podporę pożywienia.
105:17

Wysłał przed nimi męża - Josefa, który był sprzedany na niewolnika.
105:18

Jego nogę spętali więzami i skuto go w żelazo,
105:19

Do chwili spełnienia jego słowa; bo wyrok BOGA go oczyścił.
105:20

Król posłał i go wyzwolił, wyswobodził go władca ludów.
105:21

I uczynił go panem swojego domu oraz władcą w całej swojej dzierżawie.
105:22

Aby poddał jego książęta swojej woli
[1], a jego starszych nauczał mądrości.
105:23

Tak Israel wszedł do Micraimu; Jakób zagościł w ziemi Chama.
105:24

I bardzo rozmnożył swój naród, uczynił go możniejszym ponad jego ciemięzców.
105:25

Więc odwróciło się ich serce
[1], by nienawidzić Jego lud oraz knuć przeciwko Jego sługom.
105:26

Zatem posłał Mojżesza - Swojego sługę i Ahrona, którego wybrał,
105:27

By spełnili pośród nich słowa Jego znaków i cudów w ziemi Chama.
105:28

Wysłał ciemność i się ściemniło, lecz nie poddali się Jego Słowu.
105:29

Zamienił ich wody w krew oraz uśmiercił ich ryby.
105:30

Ich kraj zaroił się żabami, aż do komnat ich władców.
105:31

Powiedział i nadciągnęły żuki, i robactwo we wszystkie ich granice.
105:32

Dał im grad zamiast deszczu, ogień płonący
[1] na ich kraj.
105:33

Poraził także ich winorośl i figę, a drzewa ich dziedzictwa połamał.
105:34

Powiedział i nadciągnęła szarańcza
[1], i niezliczone mnóstwo chrząszczy.
105:35

Pożarły całą trawę w ich kraju, pożarły też płody ich ziemi.
105:36

Zabił także wszystko pierworodne w ich państwie, pierwiastki całej ich siły.
105:37

Wyprowadził ich ze srebrem i złotem, a nie było w ich pokoleniach słabego.
105:38

Zaś Micraim się cieszył ich wyjściem, bowiem przypadła na nich trwoga.
105:39

Rozpostarł obłok na osłonę, a ogień aby rozświetlał noc.
105:40

Zażądano – a przyprowadził przepiórki oraz nasycał ich chlebem niebios.
105:41

Otworzył skały – a wypłynęły wody i strumieniem rozlały się po pustyniach.
105:42

Bo wspomniał na Swoje święte Słowo oraz na Abrahama, Swego sługę.
105:43

Więc wyprowadził Swój lud w radości, Swoich wybranych w weselu.
105:44

I dał im ziemię narodów, odziedziczyli dorobek pogan,
105:45

By strzegli Jego ustaw
[1] oraz zachowali Jego nauki
[2]. HALLELUJA!