1Puszczaj twój chleb[1] na powierzchnię wód, a po upływie wielu dni znowu go znajdziesz. 2Udzielaj cząstkę dla siedmiu, a nawet dla ośmiu osób; gdyż nie wiesz jaka niedola spadnie na ziemię. 3Kiedy chmury napełniają się deszczem, wtedy spuszczają go na ziemię. Gdy drzewo pada na południe, albo na północ - gdziekolwiek drzewo upadło, tam zostaje. 4Kto dogląda wiatru - ten nie sieje, a kto przypatruje się chmurom - nie zbiera. 5Tak jak nie wiesz jaką jest droga wiatru i jak zrastają się kości w łonie brzemiennej - tak nie poznasz spraw Boga, który wszystko uczynił. 6Z rana wysiewaj twoje ziarno i do wieczora nie opuszczaj twojej ręki; bo nie wiesz, co się powiedzie - czy to, czy owo, lub czy tak samo dobre będą oba. 7Zaprawdę, światło jest słodkie, a oczom przyjemnie jest widzieć słońce. 8Ale choćby człowiek przeżył wiele lat, niech cieszy się w nich wszystkich i pamięta o dniach ciemności, że będzie ich wiele; wszystko, co jeszcze nastanie jest marnością. 9Ciesz się młodzieńcze w twojej młodości, bądź wesołej myśli w twoich młodzieńczych latach; chodź, dokąd cię ciągnie serce i za widokiem twoich oczu; lecz pamiętaj, że za to wszystko Bóg cię przyprowadzi na sąd. 10Tak więc usuń z twojego serca gniew oraz oddal złośliwość od twojej cielesnej natury; gdyż wiek dziecięcy i młodzieńczy także są marne.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?