Nowa Biblia Gdańska
Księga Izajasza 7:4
A za czasów Achaza, syna Jotama, syna Uzjasza, króla Judy, stało się, że wyruszył Recyn, król Aramu i Pekach, syn Remaliasza, król Israela - do Jeruszalaim, aby walczyć przeciwko niemu, ale go nie mógł zwalczyć.
A kiedy oznajmiono domowi Dawida: Aram stanął obozem wraz z Efraimem – wtedy zadrżało jego serce oraz serce jego narodu, tak jak od wiatru drżą leśne drzewa.
A WIEKUISTY powiedział do Jezajasza: Wyjdziesz naprzeciw Achazowi, ty i twój syn Szeor Jaszub, do krańca wodociągu górnego stawu[1], na drogę ku polu foluszników[2],
Przypisy
- [1]Wodę do Jeruszalaim sprowadzano z potoku Gichon, albo Szyloach, do dwóch stawów, z których bliższy źródła nazywał się stawem górnym (także: Szyloach Nehemiasz 3,15, lub Królewskim Nehemiasz 2,14); zaś drugi, położony niżej – stawem dolnym.
- [2]Ku miejscu zgęszczania (pilśniowania) tkanin.
I mu powiesz: Miej się na baczności oraz zachowuj się spokojnie; nie obawiaj się, niechaj twe serce się nie lęka tych dwóch niedopałków dymiących się głowni - zapalczywego gniewu Recyna i Aramu, i syna Remaliasza.
Wtargniemy do Judy oraz ją zatrwożymy; otworzymy ją sobie i ogłosimy w niej królem syna Tabeela[1].
Przypisy
- [1]Osobistość bliżej nie znana.
Gdyż głową Aramu jest Damaszek[1], a głową Damaszku – Recyn; zaś Efraim się rozpadnie w sześćdziesiąt pięć lat, przestanie być ludem.
Przypisy
- [1]Herb. Dammesek.
Zaś głową Efraima jest Szomron[1], a głową Szomronu - syn Remaliasza. Jeśli nie uwierzycie, to się nie utrzymacie.
Przypisy
- [1]Spolszczone: Samaria.
Zażądaj dla siebie znaku od WIEKUISTEGO, twojego Boga – spuszczając się głęboko, albo wznosząc wysoko.
Wtedy prorok powiedział: Słuchaj domu Dawida! Mało, że nużycie ludzi, to chcecie także nużyć mojego Boga?
Dlatego Sam Pan da wam znak: Oto panna[1] pocznie i porodzi syna, i nazwie jego imię Immanuel[2].
Przypisy
- [1]Septuaginta także: dziewica.
- [2]Co znaczy: Bóg z nami.
Będzie się żywił śmietanką i miodem, aż potrafi gardzić złem, a wybierać szlachetne[1].
Przypisy
- [1]Także: Cylkow: dobre; Septuaginta: odpowiednie, przydatne, sprawiedliwe, doskonałe.
Ale zanim ten chłopiec potrafi gardzić złem, a wybierać szlachetne – ziemia, której dwóch królów się obawiasz, będzie opuszczona.
Jednak WIEKUISTY przyprowadzi na ciebie, na twój naród i na dom twojego ojca, dni, jakich nie było od dnia odstąpienia od Judy Efraima i króla Aszuru.
Owego dnia będzie, że WIEKUISTY zaświśnie na szerszenie, które są na krańcach strumieni Micraimu i na osy, które są w ziemi Aszur,
Więc nadciągną, i wszystkie się rozsiądą na opuszczonych dolinach, na rozpadlinach skał, na wszystkich ścierniskach oraz na wszystkich pastwiskach.
Owego dnia Pan zgoli brzytwą, którą najął na brzegach rzeki – królem Aszuru, głowę i włosy nóg; a ona zdejmie i brodę.
Ale z nadmiernego udoju mleka będzie spożywał śmietankę; bowiem każdy, kto pozostanie w kraju, będzie się żywił śmietanką i miodem.
I będzie w ów dzień, że każdy obszar na którym było tysiąc winorośli za tysiąc srebrnych szekli - stanie się pastwą ostów i cierni.
Natomiast po wszystkich górach, które się rozkopuje radłem[1], nie będzie obawy przed ostem i cierniem; posłużą za pastwisko dla byka, bądź koczowisko dla owcy.
Przypisy
- [1]Także: motyką.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?