Nowa Biblia Gdańska
Księga Ezechiela 48:9

A oto imiona pokoleń: Na północnym skraju, po stronie Hetlonu, w kierunku ku Chamath, aż do Chacer-Enon nad granicą Damaszku, ku północy, przy Chamath; tak, aby mu przypadła strona wschodnia i zachodnia – Dan, jeden udział.

A przy granicy Dana, od strony wschodniej, do strony zachodniej – Aszer, jeden dział.

A przy granicy Aszera, od strony wschodniej, do strony zachodniej – Naftali, jeden dział.

A przy granicy Naftali, od strony wschodniej, do strony zachodniej – Menasze, jeden dział.

A przy granicy Menasze, od strony wschodniej, do strony zachodniej – Efraim, jeden dział.

A przy granicy Efraima, od strony wschodniej, do strony zachodniej – Reuben, jeden dział.

A przy granicy Reubena, od strony wschodniej, do strony zachodniej – Juda, jeden dział.

A przy granicy Judy, od strony wschodniej, do strony zachodniej, będzie danina^[1], którą macie oddzielić na dwadzieścia pięć tysięcy łokci wszerz, a wzdłuż jak każdy z innych działów od strony wschodniej – aż do strony zachodniej; pośrodku niej stanie Świątynia.

Danina, którą oddzielicie WIEKUISTEMU, zajmie wzdłuż dwadzieścia pięć tysięcy łokci, a wszerz dwadzieścia tysięcy.

Ta danina dostanie się następującym: Kapłanom – dwadzieścia pięć tysięcy na północy, a wszerz, na zachodzie - dziesięć tysięcy, i wszerz, na wschodzie - dziesięć tysięcy, i wzdłuż, na południu - dwadzieścia pięć tysięcy łokci; pośrodku tego będzie Świątynia WIEKUISTEGO.

To dla każdego z poświęconych kapłanów, synów Cadoka, którzy przestrzegali Moich obrzędów oraz nie odstąpili w czasie odstępstwa synów Israela, jak odstąpili Lewici.

Zatem będzie im to rodzajem daniny przy granicy Lewitów, z oddzielonej daniny ziemi, jako przenajświętsze.

Zaś Lewici otrzymają równolegle do granicy kapłanów dwadzieścia pięć tysięcy łokci wzdłuż i dwadzieścia tysięcy wszerz. Cała długość będzie dwadzieścia pięć tysięcy, a szerokość dwadzieścia tysięcy.

Nie wolno im nic z tego sprzedawać ani zamieniać; to najprzedniejsze z ziemi nie ma przechodzić na własność innych, gdyż poświęcone jest WIEKUISTEMU.

Zaś dalsze pięć tysięcy z szerokości na dwadzieścia pięć tysięcy – to pospolity grunt dla miasta; ma służyć jako miejsce zamieszkania i plac przedmiejski; a miasto stanie w środku.

Takie będą jego wymiary: Od strony północnej – cztery tysiące pięćset łokci, ze strony południowej – cztery tysiące pięćset, ze strony wschodniej – cztery tysiące pięćset, i ze strony zachodniej – cztery tysiące pięćset.

A wokoło będzie wolny przedmiejski plac miasta: Ku północy na dwieście pięćdziesiąt, ku południowi na dwieście pięćdziesiąt, ku wschodowi na dwieście pięćdziesiąt oraz ku zachodowi na dwieście pięćdziesiąt.

Zaś z pozostałych długości wzdłuż linii poświęconej - zatem co przylega do uświęconej daniny, to znaczy dziesięć tysięcy ku wschodowi i dziesięć tysięcy ku zachodowi - plon tego będzie służył na utrzymanie dla miejskich rolników.

Kto jest w mieście rolnikiem ze wszystkich pokoleń israelskich - ten ma to uprawiać.

Cała zatem danina wynosi: Dwadzieścia pięć tysięcy na dwadzieścia pięć tysięcy; na poświęconą daninę odłączycie czworobok, razem z posiadłością miasta.

Zaś pozostałe należy do księcia, po obu stronach poświęconej daniny i posiadłości miejskiej, wzdłuż owych dwudziestu pięciu tysięcy daniny, aż do granicy wschodniej; a ku zachodowi wzdłuż dwudziestu pięciu tysięcy, aż do granicy zachodniej; równolegle do udziałów pokoleń - to należy do księcia. A poświęcona danina wraz ze świętym Przybytkiem będzie w ich środku.

Zarówno posiadłość Lewitów, jak i posiadłość miasta, ma się znajdować w środku własności księcia, między granicą Judy, a granicą Binjamina – to ma należeć do księcia.

A pozostałe pokolenia: Od strony wschodniej do zachodniej – Binjamin, jeden dział.

A przy granicy Binjamina, od strony wschodniej, ku stronie zachodniej – Szymeon, jeden dział.

A przy granicy Szymeona, od strony wschodniej, ku stronie zachodniej – Issachar, jeden dział.

A przy granicy Issachara, od strony wschodniej, ku stronie zachodniej – Zebulun, jeden dział.

A przy granicy Zebuluna, od strony wschodniej, ku stronie zachodniej – Gad, jeden dział.

A przy granicy Gada, ku stronie południowej, na prawo, granica pójdzie od Thamar p aż do wód Meryba-Kadesz, a następnie aż do potoku wpadającego do wielkiego morza.

Oto ziemia, którą rozdzielicie jako dziedziczną posiadłość pomiędzy pokolenia Israela; te są ich działy – mówi Pan, WIEKUISTY.

Zaś takie są zewnętrzne strony miasta: Po stronie północnej – cztery tysiące pięćset łokci rozciągłości.

A bramy – według imion pokoleń israelskich: Trzy bramy ku północy: Brama Reubena, jedna; brama Judy, jedna; brama Lewiego, jedna.

A po stronie skierowanej do wschodu – cztery tysiące pięćset łokci rozciągłości i trzy bramy: Brama Josefa, jedna; brama Biniamina, jedna; brama Dana, jedna.

A po stronie skierowanej na południe – cztery tysiące pięćset łokci rozciągłości i trzy bramy: Brama Szymeona, jedna; brama Issachara, jedna; brama Zebuluna, jedna.

A po stronie skierowanej na zachód – cztery tysiące pięćset łokci rozciągłości i trzy bramy: Brama Gada, jedna; brama Aszera, jedna; brama Naftalego, jedna.

Wokoło miasta osiemnaście tysięcy łokci. Zaś od owego dnia taka jest nazwa miasta: Tam WIEKUISTY.