Nawigacja

Nowa Biblia Gdańska
Księga: IV Księga Mojżesza 20:14

20:1

Potem synowie Israela - cały zbór, pierwszego miesiąca przybyli na puszczę Cyn i lud pozostał w Kadesz^[1]. Tam też umarła Mirjam oraz tam została pochowana.

Przypisy

[1]

Blisko 40-letni okres tułaczki po pustyni został w opisie pominięty. Kadesz Barnea - na granicy między pustynią Cyn - a Paran.

20:2

Lecz nie było wody dla zboru, więc wszyscy się zebrali przeciwko Mojżeszowi i przeciw Ahronowi.

20:3

Lud gniewał się na Mojżesza i narzekali, mówiąc: Gdybyśmy również skonali, gdy przed obliczem WIEKUISTEGO konali nasi bracia.

20:4

Po co przyprowadziliście na tą puszczę zgromadzenie WIEKUISTEGO? Abyśmy pomarli - my oraz nasz dobytek?

20:5

Po co wyprowadziliście nas z Micraim? Aby nas zaprowadzić na to nędzne miejsce, gdzie nie ma siewu, ani figi, ani winogron, ani granatu, a nawet nie ma wody, by się napić?

20:6

Więc Mojżesz z Ahronem uszli przed zgromadzeniem do wejścia do Przybytku Zboru oraz padli na swe oblicza. I ukazał im się majestat WIEKUISTEGO.

20:7

A WIEKUISTY oświadczył Mojżeszowi, mówiąc:

20:8

Weźmiesz buławę oraz zgromadzisz cały zbór - ty i twój brat Ahron, i na ich oczach przemówicie do skały, aby wydała swoje wody. Tak wyprowadzisz im wodę ze skały oraz napoisz zbór oraz ich dobytek.

20:9

Zatem Mojżesz wziął buławę sprzed oblicza WIEKUISTEGO, jak mu rozkazał.

20:10

I Mojżesz zgromadził z Ahronem lud przed skałą oraz do nich powiedział: Posłuchajcie przekorni, czy z tej skały wydobędziemy wam wodę?

20:11

Potem podniósł swoją rękę oraz dwukrotnie uderzył swoją buławą w skałę - a wypłynęły obfite wody; zatem napił się zbór oraz jego dobytek.

20:12

A WIEKUISTY powiedział do Mojżesza i Ahrona: Dlatego, że Mi nie uwierzyliście, by Mnie uświęcić w oczach synów Israela - nie zaprowadzicie tego zgromadzenia do ziemi, którą im oddaję.

20:13

To są te wody Meryba^[1]; gdyż synowie Israela narzekali na WIEKUISTEGO, lecz przez nie został uświęcony.

Przypisy

[1]

Co znaczy: Kłótni, sporu.

20:14

Potem Mojżesz wyprawił z Kadesz posłów do króla Edomu, mówiąc: Tak mówi twój brat - Israel: Ty znasz każdą niedolę, która nas spotkała.

20:15

Nasi przodkowie zeszli do Micraim i mieszkaliśmy w Micraim przez długie czasy, a Micrejczycy trapili nas oraz naszych ojców.

20:16

Więc wołaliśmy do WIEKUISTEGO, a On wysłuchał nasz głos, posłał wysłańca^[1] oraz wyprowadził nas z Micraim. I oto jesteśmy w Kadesz, mieście na końcu twej granicy.

Przypisy

[1]

Także: anioła.

20:17

Chcemy przejść przez twoją ziemię. Nie pójdziemy przez pola, przez winnice, ani nie będziemy pić wody ze studzien - pójdziemy drogą królewską^[1]; nie zboczymy ani na prawo, ani na lewo, dopóki nie przejdziemy twoich granic.

Przypisy

[1]

Czyli publicznym traktem, po którym przechodził król na czele swoich wojsk. Zdaniem innych - drogą ammonickiego bóstwa Molocha, pełną pogańskich posągów i świątyń.

20:18

A Edom mu odpowiedział: Nie przejdziesz przeze mnie^[1]. W przeciwnym razie, wystąpię przeciwko tobie mieczem.

Przypisy

[1]

W zrozumieniu: przez moją ziemię.

20:19

Zatem synowie Israela powiedzieli do niego: Pójdziemy gościńcem, a gdybyśmy pili twoje wody - ja i moje stada - zapłacę ich cenę; chcę jedynie abym przeszedł swoimi stopami, nic więcej.

20:20

Lecz odpowiedział: Nie przejdziesz. I Edom wyruszył przeciw niemu z potężnym narodem i możną ręką.

20:21

Tak Edom się wzbraniał, by pozwolić przejść Israelowi przez jego granice; ale Israel go wyminął.

20:22

Zatem synowie Israela - cały zbór, wyruszyli z Kadesz oraz przybyli do góry Hor^[1].

Przypisy