Nawigacja

Nowa Biblia Gdańska
Księga: III Księga Mojżesza 27:30

27:1

Nadto WIEKUISTY powiedział do Mojżesza:

27:2

^[1] Oświadcz synom Israela, mówiąc im: Jeśli ktoś przeznaczył jakąkolwiek osobę WIEKUISTEMU jako postanowienie ślubne^[2] według ceny^[3] -

Przypisy

[1]

Zbiór ustaw III Księgi zamykają przepisy o ocenie i wykupie człowieka poświęconego Bogu oraz bydła, domu i pola; za wyjątkiem bydła pierworodnego, osób bądź przedmiotów zaklętych i dziesięcin. Człowiek nawiedzony nieszczęściem poświęcał Bogu dziecko, byka, lub kawał gruntu, w intencji, by go wysłuchał. Ślub taki nie jest nakazany przez prawodawstwo Mojżesza, lecz był tolerowany zwyczajem. Ślubujący wypowiadał wtedy określone słowa (patrz: Koheleta 5,3-4). Człowiek mógł poświęcić Bogu własną osobę, albo być poświęconym przez rodziców, czy swego pana na nazyrat (patrz: 4 Mojżesza 6), czyli na wieczną własność Boga oraz na dożywotnią służbę w Świątyni. Jednak, podobnie jak w przypadku pierworodnych, dozwolony był okup, który zostaje tu określony.
[2]

BG daninę w wyniku ślubu.
[3]

Czyli nie "in natura" - lecz według wyceny; inni: wtedy wypadnie ci ocenić duszę; BG da okup według szacunku.

27:3

A ocena by dotyczyła mężczyzny od lat dwudziestu do sześćdziesięciu, wtedy cena będzie stanowiła pięćdziesiąt srebrnych szekli, według uświęconego szekla.

27:4

A jeżeli to kobieta - to twoja cena będzie trzydzieści szekli.

27:5

A jeśli od roku piątego do dwudziestego - to cena będzie: Za mężczyznę dwadzieścia szekli, a za kobietę dziesięć szekli.

27:6

Zaś jeśli od jednego miesiąca do pięciu lat - to cena będzie: Za mężczyznę pięć szekli srebra, a twoja cena za kobietę to trzy szekle srebra.

27:7

A jeżeli od sześćdziesięciu lat i wyżej, to będzie: Jeżeli to mężczyzna - twoja ocena to piętnaście szekli, a za kobietę - dziesięć szekli.

27:8

Zaś jeśli on jest za biedny dla takiej oceny - to niech go stawią przed kapłana, a kapłan go oceni; niech kapłan go oceni odpowiednio do zamożności ślubującego.

27:9

A jeśli to jest bydlę z gatunku, którym składają ofiarę WIEKUISTEMU - to każde, które będzie oddane WIEKUISTEMU, stanie się poświęcone^[1].

Przypisy

[1]

Bydlę poświęcone ślubem musi być w naturze oddane Świątyni.

27:10

Nie należy go zamieniać, ani zastępować innym, lepszego - gorszym, albo gorszego – lepszym. Jeżeli mimo tego, ktoś zastąpi bydlę - bydlęciem, to ono, jak i to, które je zastąpiło staje się poświęcone.

27:11

Ale jeśli to będzie jakieś nieczyste bydlę, z których nie składają ofiar WIEKUISTEMU - to niech stawi to bydlę przed kapłana.

27:12

A kapłan je oceni - lepiej lub gorzej - i jak je oceni kapłan, tak będzie^[1].

Przypisy

[1]

Lub: według twojej oceny, kapłanie, ma być sprzedane na rzecz Świątyni.

27:13

Zaś jeśli chciałby je wykupić - niech dołoży piątą część do wyceny.

27:14

Jeżeli ktoś poświęcił swój dom WIEKUISTEMU na świętość^[1], to niech go oceni kapłan - lepiej lub gorzej - i jak go oceni kapłan, tak zostanie.

Przypisy

[1]

Wówczas dom przechodzi na powiększenie dochodów Świątyni.

27:15

A jeśli ten, co poświęcił, chciałby wykupić swój dom - to dołoży piątą część ponad pieniądze wyceny oraz przy nim zostanie.

27:16

Jeżeli ktoś poświęcił WIEKUISTEMU część swojego dziedzicznego pola - to wycena zostanie dokonana według jego wysiewu^[1]; za wysiew chomeru jęczmienia - pięćdziesiąt szekli srebra^[2].

Przypisy

[1]

Ponieważ samo pole, stanowiące własność dziedziczną, nie może być oddane - ślubujący odstępuje tylko dochody ze zbiorów.
[2]

50 szekli odpowiada wartości zbioru z wysiewu chomeru ziarna, czyli 10 ef (patrz: Ezechiel 45,11).

27:17

Jeżeli poświęcił swoje pole od samego Roku Jubileuszowego - to pozostanie ono według tej wyceny.

27:18

Ale jeśli ktoś poświęcił swoje pole po jubileuszu - wtedy kapłan obliczy mu pieniądze według lat pozostałych do Roku Jubileuszowego i to się odejmie z wyceny.

27:19

Jeśli ten, co je poświęcił, zechciał wykupić pole - to niech dołoży piątą część nad pieniądze wyceny, i ono przy nim zostanie.

27:20

Zaś jeżeli nie wykupił pola, a sprzedał komuś innemu - to nie może już być wykupione^[1].

Przypisy

[1]

Jeżeli ślubujący nie wykupił pola do jubileuszu, a mimo to sprzedał je innemu, postępując samowolnie z rzeczą poświęconą Bogu - wtedy traci je na zawsze. Zatem w Roku Jubileuszowym przechodzi ono na własność Świątyni, jako pole zaklęte.

27:21

Zatem to pole - kiedy wróci w jubileuszu - zostanie poświęcone WIEKUISTEMU jako pole zaklęte; przejdzie na własność do kapłana^[1].

Przypisy