1Nadto WIEKUISTY powiedział do Mojżesza: 2Rozkaż synom Israela, aby do oświetlania przynosili ci oliwy z oliwnika – czystej i wytłoczonej; w celu ustawicznego palenia świateł. 3Ahron będzie je stale ustawiał przed obliczem WIEKUISTEGO w Przybytku Zboru, na zewnątrz zasłony Arki Świadectwa, od wieczora - aż do rana; to jest długotrwała ustawa w waszym potomstwie. 4Stale ma ustawiać lampy na szczerozłotym świeczniku przed obliczem WIEKUISTEGO. 5Weźmiesz także przedniej mąki oraz upieczesz z niej dwanaście[1] kołaczy - każdy kołacz będzie z dwóch dziesiątych efy. 6I ułożysz je przed obliczem WIEKUISTEGO w dwa rzędy, po sześć w rzędzie, na szczerozłotym stole. 7Na każdy rząd nałożysz także czystego kadzidła i będzie to przy chlebie ofiarą wspomnienia[1] , ofiarą ogniową dla WIEKUISTEGO. 8Zawsze, w każdy szabat należy je układać przed WIEKUISTYM od synów Israela, jako przymierze na długi czas[1] . 9I będzie to dla Ahrona oraz dla jego synów; a będą to jadać w miejscu świętym, gdyż to jest dla niego długotrwałą ustawą, świętym świętych z ogniowych ofiar WIEKUISTEGO. 10Wtedy, między synami israelskimi, wystąpił syn israelskiej niewiasty, który był jednak synem micrejskiego męża i pokłócili się w obozie - syn owej israelskiej niewiasty z israelskim mężem. 11A syn owej israelskiej niewiasty złorzeczył Imieniu Boga oraz bluźnił. Zatem sprowadzili go do Mojżesza. A imię jego matki to Szelomith - córka Dybrego z pokolenia Dana. 12Więc poddali go pod straż, dopóki im nie oznajmią, stosownie do orzeczenia WIEKUISTEGO. 13Wtedy WIEKUISTY powiedział tak do Mojżesza: 14Wyprowadź tego bluźniercę poza obóz i niech wszyscy, którzy to słyszeli, włożą na jego głowę swoje ręce, po czym niech go ukamienuje cały zbór. 15Zaś synom Israela powiesz tak: Ktokolwiek by bluźnił swojemu Bogu - poniesie swój grzech. 16A kto by złorzeczył Imieniu WIEKUISTEGO - będzie wydany na śmierć; kamienując - ukamienuje go cały zbór, tak cudzoziemiec, jak i krajowiec. Gdyby złorzeczył Imieniu Boga - będzie wydany na śmierć. 17Kto by też zabił jakąkolwiek istotę ludzką - będzie wydany na śmierć. 18A kto by zabił bydlę - zapłaci za nie; względnie odda bydlę za bydlę. 19Kto by przyprawił o kalectwo swojego bliźniego - jak uczynił, niech mu się stanie. 20Złamanie za złamanie, oko za oko, ząb za ząb; tak jak on zadał kalectwo człowiekowi - tak i jemu niech będzie zadane. 21Zatem tak: Kto zabił bydlę - zapłaci za nie, a kto by zabił człowieka - będzie wydany na śmierć. 22Prawo u was ma być jednakowe; cudzoziemiec będzie jak krajowiec; bo Ja jestem WIEKUISTY, wasz Bóg. 23A Mojżesz powiedział to synom Israela; więc bluźniercę wyprowadzili poza obóz i ukamienowali go kamieniami. Synowie Israela uczynili tak, jak WIEKUISTY przykazał Mojżeszowi.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?