Nowa Biblia Gdańska
Księga: III Księga Mojżesza 22:28
Powiedz Ahronowi i jego synom, aby się powstrzymywali od świętych darów synów Israela oraz nie znieważali Mojego świętego Imienia w tym, co oni Mi poświęcają; Ja jestem WIEKUISTY.
Powiedz im: Ktokolwiek z całego waszego potomstwa, podszedłby do świętości, które synowie Israela poświęcają WIEKUISTEMU, kiedy na nim spoczywa jego nieczystość - ta dusza będzie wytrąconą sprzed Mojego oblicza; Ja jestem WIEKUISTY.
Ktokolwiek z synów Ahrona byłby trędowatym, albo cierpiącym na upławy - nie będzie spożywał świętości, dopóki się nie oczyści. Kto by dotknął się kogokolwiek, kto został zanieczyszczony przez zmarłego, albo człowieka z którego wypływa nasienie;
Także kto by się dotknął jakiegokolwiek gada, przez którego by się splugawił, albo człowieka, przez którego by się zanieczyścił, jakakolwiek by była jego nieczystość -
Ten, który się go dotknął będzie nieczystym do wieczora, zatem nie będzie spożywał ze świętości, dopóki nie wykąpie swojego ciała w wodzie.
A po zachodzie słońca będzie czystym; potem może spożywać ze świętości, gdyż to jest jego pożywienie.
Zatem niech przestrzegają Mojego ostrzeżenia, by przez nie nie ponieśli grzechu oraz w nim nie pomarli, kiedy je znieważą; Ja jestem WIEKUISTY, który ich uświęcam.
Żaden postronny[1] nie będzie jadał świętości; ani zamieszkały u kapłana, ani najemnik nie będzie jadał świętości.
Przypisy
- [1]Także: obcy; obcym wobec kapłana jest niekapłan, wobec lewity - nielewita (patrz: IV Mojżesza 3,10), wobec członka rodziny - nie należący do niej (patrz: V Mojżesza 25,5). Obcym nazywa się również ogień nie wzięty z ołtarza oraz kadzidło nie wykonane według przepisu.
Zaś jeśli kapłan nabył człowieka, jako nabytek za swe pieniądze[1] - to ten je może jadać; także zrodzeni w jego domu mogą jadać jego chleb.
Przypisy
- [1]Niewolnicy należą do rodziny kapłana. Mowa tu o niewolnikach niehebrajskiego pochodzenia, bowiem hebrajczycy nie stanowią jego własności i odzyskują wolność w siódmym roku.
A gdyby córka kapłana wyszła za postronnego męża - wtedy ona nie będzie jadać podniesionych świętości.
Jednak gdyby córka kapłana została wdową, albo rozwódką, nie miała dzieci oraz wróciła do domu swojego ojca, taka jak była w jej młodości - wtedy może jadać z chleba swojego ojca; żaden jednak postronny nie będzie z niego jadał.
A jeśli ktoś spożył świętość przez pomyłkę - nadda do tego piątą część i zwróci świętość kapłanowi.
Oraz nie sprowadzają na siebie winy za występek, gdyby w nieczystym stanie jadali ich świętości; bo Ja jestem WIEKUISTY, który je uświęca.
Oświadcz Ahronowi, jego synom i wszystkim synom Israela, mówiąc im: Jeśli ktokolwiek z domu Israela, albo z cudzoziemców w Israelu, przyniósł swoją ofiarę - czy jako wynik ślubu[1], czy jako ich dobrowolną ofiarę, którą przynoszą WIEKUISTEMU na całopalenie -
Przypisy
- [1]BG wynik ślubu, przyrzeczenia złożonego Bogu. Cylkow: według rabinów to hebrajskie słowo oznacza bliżej nieokreśloną ofiarę, przy której ten, który ją ofiarował, wypowiedział zdanie - dobrowolny dar; w przeciwieństwie do ofiar z góry określonych.
To aby uzyskać dla was upodobanie, niech ona będzie zdrową, samcem z rogacizny, owiec, albo z kóz.
A jeśli ktoś przyniesie WIEKUISTEMU ofiarę opłatną i przeznaczy ją na spełnienie[1] ślubu, albo na dobrowolny dar z rogacizny, czy z trzody - to powinna być zdrowa, aby była przyjemną; nie będzie na niej żadnej wady.
Przypisy
- [1]Jako przyobiecaną ofiarę.
Ślepego, ułomnego, okaleczonego, pokrytego wrzodami, krostami, czy strupami - nie przynoście WIEKUISTEMU, ani nie składajcie ich na ofiarnicy, na ogniową ofiarę dla WIEKUISTEGO.
Możesz przynieść potwornego, albo skarłowaciałego byka, czy jagnię jako ofiarę dobrowolną[1] - ale jako ofiara ślubu nie będzie to przyjęte.
Przypisy
- [1]Według rabinów, na przykład: Na odbudowę Świątyni.
Także tego zwierzęcia, które by miało zgniecione, rozbite, oderwane, albo wyrżnięte jądro - nie przynoście WIEKUISTEMU, oraz nie uczynicie tego na waszej ziemi[1].
Przypisy
- [1]Zakaz kastrowania zwierząt.
Również z ręki cudzoziemca nie będziecie przynosili z tych wszystkich, w darze waszemu Bogu - bo jest na nich okaleczenie, mają wadę, nie będą od was przyjęte z upodobaniem.
Gdy się urodzi cielę, jagnię, albo koźlę - niech zostanie siedem dni przy[1] swojej matce; zaś od ósmego dnia i potem może być przyjęte na ogniową ofiarę dla WIEKUISTEGO.
Przypisy
- [1]Dokładnie: pod swoją matką, aby z niej ssać. Ten sam przepis dotyczy pierworodnego bydła; patrz: II Mojżesza 22,29.
Byka, albo owcy, nie zarżniecie jednego dnia wraz z jego płodem[1].
Przypisy
- [1]Według Talmudu mowa tu tylko o matce - z wyjątkiem sytuacji, kiedy znany jest ojciec.
A gdy zarżniecie ofiarę dziękczynienia dla WIEKUISTEGO, to zarzynajcie ją w celu uzyskania sobie upodobania.
Nie znieważajcie Mojego świętego Imienia, bym był święcony wśród synów Israela; Ja jestem WIEKUISTY, który was uświęcam;
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?