Nowa Biblia Gdańska
Księga: III Księga Mojżesza 2:5
A gdyby ktoś chciał przynieść WIEKUISTEMU ofiarę z pokarmów[1], niech jego ofiarą będzie przednia mąka. Poleje ją oliwą, nałoży na nią kadzidła
Przypisy
- [1]Także: śniedną.
I przyniesie ją do synów Ahrona, kapłanów. A on z niej nabierze pełną swoją garść mąki oraz oliwy z całym jej kadzidłem, i ten "znak przypomnienia" puści z dymem na ofiarnicy. To jest ofiara ogniowa, zapach przyjemny dla WIEKUISTEGO.
Zaś pozostałość z owej ofiary będzie dla Ahrona oraz dla jego synów; to jest święte świętych z ogniowych ofiar WIEKUISTEGO.
A jeżeli przyniesiesz ofiarę z ciasta wypieczonego w piecu, niech to będą przaśne kołacze z przedniej mąki, zaczynione w oliwie; albo przaśne oładki[1] posmarowane oliwą.
Przypisy
- [1]Czyli okrągłe, przaśne placki.
Zaś jeśli ofiarą z pokarmów będzie twoja ofiara z patelni[1] - z przedniej mąki zaczynionej w oliwie - niechaj to będzie przaśne.
Przypisy
- [1]Cylkow: panwi - czyli żelaznej, płaskiej patelni.
Rozdrobnisz ją na kawałki[1] oraz polejesz oliwą; to jest ofiara z pokarmów.
Przypisy
- [1]Chleba nie krajano, lecz łamano na kawałki wielkości oliwki.
A gdy ofiarą będzie twoja ofiara z tygla - to niechaj będzie przyrządzona z przedniej mąki z oliwą.
Zatem przyniesiesz WIEKUISTEMU ofiarę z pokarmów, która została przyrządzona z tych rzeczy. Przedstawią ją kapłanowi i odniesie ją na ofiarnicę.
Kapłan zdejmie z ofiary "znak przypomnienia" i puści ją z dymem na ofiarnicy; to jest ofiara ogniowa, zapach przyjemny dla WIEKUISTEGO.
Zaś pozostałe z ofiary będzie dla Ahrona oraz dla jego synów; to jest święte świętych z ogniowych ofiar WIEKUISTEGO.
Niech żadna ofiara z pokarmów, którą będziecie przynosić WIEKUISTEMU, nie będzie przyrządzana z kwaszonego; jako ofiarę ogniową WIEKUISTEMU nie puścicie z dymem żadnego zakwasu oraz żadnego miodu[1].
Przypisy
- [1]Miodu używano do produkcji octu, więc stanowił rodzaj zakwasu.
Jako ofiarę z pierwocin możecie to przynosić WIEKUISTEMU, ale nie wejdą na ofiarnicę jako przyjemny zapach.
Każdą twoją ofiarę z pokarmów posolisz solą; nie pozbawisz twojej ofiary soli przymierza twojego Boga; przy każdej twojej ofierze zaofiarujesz także sól[1].
Przypisy
- [1]Sól uchodziła za symbol trwałości.
A jeżeli przyniesiesz WIEKUISTEMU ofiarę z pierwocin - przynieś w darze z twoich pierwocin suszone nad ogniem kłosy - świeżą krupę[1].
Przypisy
- [1]Według rabinów, mowa tu o ofierze narodowej, wzmiankowanej w III Mojżesza 23,11. Świeże kłosy prażono nad lekkim ogniem, po czym przepuszczano przez sito. Stanowiły one powszechnie znany pokarm (jako suszone ziarna, lub krupy powstałe po roztarciu).
A kapłan puści z dymem "znak przypomnienia" z tej krupy i z jej oliwy, z całym jej kadzidłem. To jest ofiara ogniowa dla WIEKUISTEGO.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?