„Godne zaufania jest to słowo i chcę, abyś o tym stanowczo twierdził, żeby ci, którzy uwierzyli Bogu, troszczyli się o przodowanie w dobrych czynach. Te sprawy są dobre i pożyteczne dla ludzi.”

Biblia Przekład Toruński: List do Tytusa 3,8

Nawigacja

Lista rozdziałów

Nowa Biblia Gdańska
Księga: II Księga Mojżesza 32:28

32:1
A lud widząc, że Mojżesz zwlekał z zejściem z góry, zebrał się przy Ahronie oraz do niego powiedział: Wstań, zrób nam bogów[1], którzy by szli przed nami; gdyż z Mojżeszem - tym mężem, który nas wyprowadził z ziemi Micraim - nie wiemy co się z nim stało.
Przypisy
  • [1]
    Liczba mnoga, dla wyrażenia bogów pogańskich (wielobóstwa).
32:2
Zaś Ahron do nich powiedział: Zdejmijcie złote zausznice, które są w uszach waszych żon, waszych synów i córek, oraz je do mnie przynieście.
32:3
Zatem cały lud zdjął złote zausznice, które były w ich uszach i przynieśli je do Ahrona.
32:4
Więc wziął z ich ręki, uformował i zrobił z tego litego cielca. Zatem powiedzieli: Oto twoi bogowie, Israelu, którzy cię wyprowadzili z ziemi Micraim.
32:5
A gdy Ahron to ujrzał, zbudował przed nim ofiarnicę oraz zawołał, mówiąc: Jutro uroczystość dla WIEKUISTEGO!
32:6
Zatem nazajutrz wcześnie wstali, składali całopalenia oraz przyprowadzili opłatne ofiary. A lud zasiadł, aby jeść i pić, i powstał do zabawy.
32:7
Zaś WIEKUISTY powiedział do Mojżesza: Idź, zejdź, bo skaził się[1] twój lud, który wyprowadziłeś z ziemi Micraim.
Przypisy
  • [1]
    Od: niecnie postępować; pogrążyć się w zepsuciu.
32:8
Szybko zboczyli z drogi, którą im wskazałem; zrobili sobie litego cielca, kłaniali mu się oraz mu ofiarowali, mówiąc: Oto są twoi bogowie, Israelu, którzy cię wyprowadzili z ziemi Micraim.
32:9
WIEKUISTY także powiedział do Mojżesza: Widzę ten lud; że to lud twardego karku[1].
Przypisy
  • [1]
    Także: nieugięty, uparty.
32:10
Zostaw[1] Mnie teraz, a rozpali się na nich Mój gniew; i ich zgładzę, a z ciebie uczynię wielki naród.
Przypisy
  • [1]
    Także: nie powstrzymuj.
32:11
Zatem Mojżesz błagał[1] swojego Boga, WIEKUISTEGO, mówiąc: Czemu, o WIEKUISTY, ma się zapalić Twój gniew przeciwko Twojemu ludowi, który siłą oraz przemożną ręką wyprowadziłeś z ziemi Micraim?
Przypisy
  • [1]
    Dokładnie: głaskał oblicze, pochlebiał.
32:12
Czemu mają powiedzieć Micrejczycy, mówiąc: Wyprowadził ich na zgubę[1], aby ich pozabijać w górach i by ich zgładzić z powierzchni ziemi? Odwróć się od Twojego zapalczywego gniewu i ulituj się nad nieszczęściem Twojego ludu.
Przypisy
  • [1]
    Nie w złym zamiarze, lecz z mimowolnym złym następstwem.
32:13
Wspomnij na Twoje sługi - Abrahama, Ic'haka i Israela, którym złożyłeś na Siebie[1] przysięgę oraz im powiedziałeś: Rozmnożę wasze potomstwo jak gwiazdy nieba, i całą tę ziemię, o której mówiłem, oddam waszemu potomstwu, więc odziedziczą ją na wieki.
Przypisy
  • [1]
    W domyśle: na Siebie, który się nigdy nie zmieniasz.
32:14
A WIEKUISTY użalił się nad cierpieniem[1], o którym mówił, że sprowadzi je na Swój lud.
Przypisy
  • [1]
    Także: bólem, Cylkow: złem.
32:15
Zatem Mojżesz zawrócił, zszedł z góry, a w jego ręce dwie Tablice Świadectwa, tablice zapisane z obu stron; bo były zapisane z jednej i z drugiej strony.
32:16
A tablice były dziełem Boga, a pismo było pismem Boga, wyrytym na tablicach.
32:17
Zaś Jezus, syn Nuna, usłyszał głos ludu, który wykrzykiwał[1] oraz powiedział do Mojżesza: W obozie odgłos wojenny.
Przypisy
  • [1]
    Od hebrajskiego: grzmieć, huczeć.
32:18
A on odpowiedział: Ani to odgłos krzyku zwycięstwa, ani odgłos krzyku porażki; ja słyszę jakby głos śpiewów[1].
Przypisy
  • [1]
    Dokładnie: wtórujących sobie w śpiewie.
32:19
Także stało się, kiedy zbliżył się do obozu i zobaczył cielca, i pląsy - że zapalił się gniew Mojżesza; więc zrzucił ze swoich rąk tablice oraz skruszył je u stóp góry.
32:20
Wziął także cielca, którego zrobili, oraz spalił go w ogniu, starł go w proch, rozsypał na wodzie i napoił nią synów Israela.
32:21
I Mojżesz powiedział do Ahrona: Co ci uczynił ten lud, że sprowadziłeś na niego tak wielki grzech?
32:22
A Ahron odpowiedział: Niech się nie zapala gniew mojego pana. Ty znasz ten lud, kiedy jest rozzłoszczony.
32:23
Powiedzieli do mnie: Zrób nam bogów, którzy by szli przed nami; gdyż z Mojżeszem - tym mężem, który nas wyprowadził z ziemi Micraim - nie wiemy co się z nim stało.
32:24
A kiedy do nich powiedziałem: Kto ma złoto, niech z siebie zdejmie - dali mi, więc wrzuciłem je w ogień i oto powstał ten cielec.
32:25
Zaś Mojżesz widział jak wyuzdany był lud, gdyż Ahron doprowadził go do wyuzdania, do hańby[1] wobec ich przeciwników.
Przypisy
  • [1]
    Dokładnie: przedmiotu poniżających uwag.
32:26
Zatem Mojżesz stanął w bramie obozu i powiedział: Kto jest za WIEKUISTYM - do mnie. I zebrali się koło niego wszyscy synowie Lewiego.
32:27
Więc do nich powiedział: Tak mówi WIEKUISTY, Bóg Israela: Niech każdy przypasze swój miecz do swojego biodra oraz przechodźcie po obozie tam i z powrotem, od bramy do bramy, i zabijajcie; każdy swojego brata, każdy swojego przyjaciela i każdy swojego krewnego.
32:28
Zatem synowie Lewiego uczynili według słowa Mojżesza i owego dnia padło z ludu około trzech tysięcy ludzi.
32:29
A Mojżesz powiedział: Dzisiaj upełnomocnijcie wasze ręce[1] dla WIEKUISTEGO, aby dzisiaj było wam dane błogosławieństwo, gdyż niejeden był przeciw swojemu synowi i przeciw swojemu bratu.
Przypisy
  • [1]
    W znaczeniu: zaopatrzcie się w stosowne ofiary.
32:30
A nazajutrz stało się, że Mojżesz powiedział do ludu: Wy zgrzeszyliście wielkim grzechem; ale oto wstąpię ku WIEKUISTEMU i może uzyskam przebaczenie za wasz grzech.
32:31
Zatem Mojżesz zwrócił się do WIEKUISTEGO i powiedział: O, zgrzeszył ten lud wielkim grzechem, gdy zrobił sobie złotych bogów.
32:32
Ale teraz, czy możesz przebaczyć ich grzech? A jeśli nie - wymaż mnie z Twego zwoju, który napisałeś.
32:33
A WIEKUISTY powiedział do Mojżesza: Tego, który Mi zgrzeszył - tego wymażę z Mego zwoju.
32:34
Zaś teraz idź, prowadź ten lud tam, dokąd ci mówiłem. Oto Mój anioł idzie przed tobą. Ale w dzień Mojego rozrachunku - rozliczę się z nimi za ich grzech.
32:35
I WIEKUISTY poraził lud za to, że zrobili cielca, którego wykonał Ahron.

Nawigacja

Nie bój się! - Werset na dziś

Wersety o pokoju na 365 dni w roku!

A gdy was wydadzą, nie troszczcie się, jak i co macie mówić; albowiem będzie wam dane w tej godzinie, co macie mówić.
Mat 10:19

W Chrystusie

Bo obietnice Boże, ile ich było, w nim znalazły swoje "Tak"; dlatego też przez niego mówimy "Amen" ku chwale Bożej.
II Kor 1:20

Kim jesteś i co masz w Chrystusie.

Czy wiesz że?

Srebro nie miało zbyt dużej wartości w czasach w których żył Salomon (I Król 10,21).

Fakty i ciekawostki Biblijne.

Obietnice Boże

Albowiem Bóg to według upodobania sprawia w was i chcenie i wykonanie.
Fil 2:13


"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."

Szukaj w dialogach Beta

Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.

BlueLetterBible.org

Np. Jhn 3:16 lub John 3:16 lub glory, heaven, majesty etc.



Warto odwiedzić