„Alić oto Barak, goniąc Sisarę, przybiegał, a Jahel, wyszedszy przeciw jemu, rzekła mu: Pódź, a ukażęć męża, którego szukasz. Który wszedszy do niej, ujźrzał Sisarę leżącego martwym, a gwóźdź wbity w skroni jego.”

Biblia Jakuba Wujka: Księga Sędziów 4,22

Nawigacja

Lista rozdziałów

Nowa Biblia Gdańska
Księga: II Księga Mojżesza 12:49

12:1
W ziemi Micraim WIEKUISTY oświadczył też Mojżeszowi i Ahronowi, mówiąc:
12:2
Ten miesiąc będzie dla was początkiem miesięcy; on jest dla was pierwszym z miesięcy roku[1].
Przypisy
  • [1]
    Miesiąc wyzwolenia z niewoli został nazwany Abib (co znaczy: Ukazania się kłosów). Po wyjściu z niewoli babilońskiej nazwano go z chaldejskiego - Nissan.
12:3
Powiedzcie całemu zborowi Israela, mówiąc: Dziesiątego dnia tego miesiąca niech wezmą sobie do domu jagnię; każdy jagnię dla swej rodziny.
12:4
A jeśli dom byłby za mały na zjedzenie jagnięcia, to niech je weźmie on oraz jego sąsiad, najbliższy jego domu. Według ilości osób. Zliczycie na to jagnię każdego, w miarę jego spożycia.
12:5
Weźmiecie zdrowe jagnię, jednorocznego samca; możecie je wziąć z owiec, albo kóz.
12:6
I będziecie je chowali do czternastego dnia tego miesiąca; a wtedy[1], pomiędzy dwoma wieczorami[2], zarżnie je cała rzesza zboru israelskiego.
Przypisy
  • [1]
    14 Abib (Nissan), w dzień zwany Przygotowaniem.
  • [2]
    Septuaginta także: około wieczora, do wieczora.
12:7
I wezmą z jego krwi oraz pokropią oba odrzwia oraz nadproże w domach, w których będą je spożywali.
12:8
Tej samej nocy będą też jedli jego mięso, upieczone na ogniu; będą je jedli z przaśnikami[1] oraz gorzkimi ziołami.
Przypisy
  • [1]
    Ścisłym, nie wyrosłym ciastem, zwanym także macą (czyli: chlebem bez zakwasu); z języka aramejskiego: czysty chleb.
12:9
Nie będziecie spożywali z niego nic niedopieczonego, ani ugotowanego w wodzie - a jedynie pieczone na ogniu, od głowy do nóg, wraz z jego wnętrznościami.
12:10
Także nie zostawicie z niego nic do rana; a co z niego zostanie do rana - to spalicie w ogniu.
12:11
A tak je będziecie spożywać: Wasze biodra będą przepasane, na waszych nogach będzie wasze obuwie, a wasza laska w waszej ręce, i spożyjecie je w pośpiechu; to jest ofiara paschalna[1] dla WIEKUISTEGO.
Przypisy
  • [1]
    Co znaczy: Przejścia (od hebrajskiego słowa - przeskakiwać; w znaczeniu: oszczędzić).
12:12
Bowiem tej samej nocy przejdę po ziemi Micraim oraz porażę wszelkie pierworodne stworzenie w ziemi Micraim - od człowieka, do bydlęcia; nadto wykonam sądy nad wszystkimi bożyszczami Micraimu; Ja, WIEKUISTY.
12:13
A owa krew będzie dla was znakiem na domach, w których będziecie. Ujrzę krew i was ominę, i pośród was nie będzie tej zgubnej klęski, kiedy będę porażał na ziemi Micraim.
12:14
I ten dzień będzie dla was pamiątką[1]; zatem będziecie go obchodzić w waszych pokoleniach jako uroczystość dla WIEKUISTEGO; będziecie go obchodzić jako ustawę wieczną.
Przypisy
  • [1]
    Czyli 15-ty Abib (Nissan) - dzień wyjścia z egipskiej niewoli.
12:15
Przez siedem dni należy jeść C przaśniki; jednak już pierwszego dnia wyprzątniecie kwas[1] z waszych domów. Gdyż kto by spożył coś kwaszonego - od dnia pierwszego, aż do dnia siódmego - ta dusza będzie wytracona spośród Israela.
Przypisy
  • [1]
    Czyli: zakis, zakwas.
12:16
A pierwszego dnia będzie uroczyste[1] zgromadzenie[2]; także siódmego dnia będzie u was uroczyste zgromadzenie; nie będzie w nich wykonywana żadna praca[3]; oprócz tego, co służy na pokarm dla każdego, to jedynie może być u was przyrządzone.
Przypisy
  • [1]
    Także: święte.
  • [2]
    Zwoływane poprzez dęcie w trąby.
  • [3]
    Nie wyłączając bydła.
12:17
Zatem przestrzegajcie przaśników; bowiem tego samego dnia wyprowadziłem wasze zastępy z ziemi Micraim; przestrzegajcie ten dzień w waszych pokoleniach jako ustawę wieczną.
12:18
Miesiąca pierwszego, czternastego dnia tego miesiąca, od wieczora będziecie jeść przaśniki, aż do dnia dwudziestego pierwszego tego miesiąca, do wieczora.
12:19
Przez siedem dni niech nie znajduje się kwas w waszych domach; bo kto by spożył coś kwaszonego - ta dusza będzie wytracona ze zgromadzenia israelskiego; tak przychodzień[1], jak i zrodzony w kraju.
Przypisy
  • [1]
    Dokładnie: drzewo jeszcze nie przesadzone, kwitnące na pierwotnym swoim gruncie.
12:20
Nie będziecie jeść żadnego kwaszonego; we wszystkich waszych siedzibach będziecie jeść przaśniki.
12:21
Zatem Mojżesz zwołał wszystkich starszych Israela i powiedział: Sprowadźcie i weźcie sobie jagnięta według swoich rodzin, oraz zarżnijcie ofiarę paschalną.
12:22
Weźcie także wiązkę hyzopu, zamoczcie we krwi znajdującej się w naczyniu oraz krwią znajdującą się w naczyniu pomażcie nadproże i oba odrzwia. Zaś sami nie wychodźcie; aż do rana niech nikt nie wychodzi za drzwi swojego domu.
12:23
Gdyż WIEKUISTY przejdzie, aby porazić Micraim. A gdy zobaczy krew na nadprożu oraz na obu odrzwiach, WIEKUISTY przejdzie obok tych drzwi i nie pozwoli niszczycielowi wejść do waszych domów, aby razić.
12:24
Będziecie tego przestrzegali na wieki, jako ustawę dla siebie oraz dla swoich synów.
12:25
Tak też będzie, gdy przyjdziecie do ziemi, którą wam da WIEKUISTY, jak przyrzekł; wtedy także będziecie przestrzegać tego obrzędu.
12:26
A gdy powiedzą wam wasze dzieci: Co to za obrzęd?
12:27
Wtedy odpowiecie: To jest ofiara paschalna WIEKUISTEGO, który przeszedł obok domów synów Israela w Micraim, kiedy porażał Micrejczyków - a nasze domy uchronił. Więc lud ukłonił się i ukorzył.
12:28
Zatem synowie Israela poszli oraz to uczynili; uczynili tak, jak WIEKUISTY przykazał Mojżeszowi i Ahronowi.
12:29
A o północy się stało, że WIEKUISTY poraził wszystko pierworodne w ziemi Micraim - od pierworodnego faraona, który miał zasiąść na jego tronie, aż do pierworodnego więźnia, który był w więzieniu, i wszelkie pierworodne z bydła.
12:30
Zatem faraon wstał w nocy - on, wszystkie jego sługi i cały Micraim - oraz powstał wielki płacz w Micraim, bowiem nie było domu, w którym by nie było zmarłego.
12:31
Więc w nocy wezwał Mojżesza i Ahrona oraz powiedział: Zabierzcie się; wyjdźcie spośród mojego ludu, tak wy, jak i synowie Israela. Idźcie, służcie WIEKUISTEMU, jak mówiliście.
12:32
Zabierzcie też, jak żądaliście, wasze trzody i wasze stada, i idźcie. Módlcie się także za mnie.
12:33
A Micrejczycy przynaglali lud, by ich szybko wyprawić z kraju, bo mówili: Wszyscy pomrzemy.
12:34
Lud poniósł też swoje ciasto zanim się zakwasiło; swoje dzieże owinięte w swe wierzchnie szaty i postawione na swoich barkach.
12:35
Nadto synowie Israela uczynili według słowa Mojżesza i uprosili u Micrejczyków srebrne naczynia, złote naczynia oraz szaty.
12:36
A WIEKUISTY dał łaskę ludowi w oczach Micrejczyków, więc im dali. Tak opróżnili Micrejczyków.
12:37
Synowie Israela wyruszyli z Ramses do Sukoth w liczbie około sześćset tysięcy pieszych mężów, oprócz dzieci.
12:38
Nadto wyszło z nimi mnóstwo różnoplemiennego ludu i trzody, i stada, bardzo wielki dobytek.
12:39
A ciasto, które wynieśli z Micraim, wypiekli na przaśne placki, ponieważ nie było zakwaszone. Bowiem zostali wypędzeni z Micraim oraz nie mogli się zatrzymywać; także nie przygotowali sobie zapasów.
12:40
Czas pobytu synów Israela, który spędzili w Micraim, to było czterysta trzydzieści lat[1].
Przypisy
  • [1]
    Od zapowiedzi danej Abrahamowi. Micraim (co znaczy: Kraj na nizinie/niskości) dotyczył szczególnie Egiptu, ale i innych pogańskich ziem; patrz: Objawienie 11,8.
12:41
I stało się, po upływie czterystu trzydziestu lat, że tego samego dnia[1] wyszły z ziemi Micraim wszystkie zastępy WIEKUISTEGO.
Przypisy
  • [1]
    Czyli 15-go Abib (Nissan).
12:42
Była to noc czuwania dla WIEKUISTEGO, aby ich wyprowadził z ziemi Micraim; noc czuwania przed WIEKUISTYM dla wszystkich synów Israela w ich pokoleniach.
12:43
A WIEKUISTY powiedział do Mojżesza oraz Ahrona: Oto ustawa ofiary paschalnej: Nie może z niej jeść żaden cudzoziemiec.
12:44
A każdy niewolnik nabyty za pieniądze tylko wtedy może z niej jeść, kiedy go obrzezasz.
12:45
Przesiedleniec albo najemnik nie będzie z niej jadł.
12:46
Ma być spożyta w jednym domu. Z tego mięsa nie wyniesiesz na zewnątrz, i kości w niej nie złamiecie.
12:47
Spełni ją cały zbór israelski.
12:48
A jeśli u ciebie zamieszka cudzoziemiec i zechce spełnić ofiarę paschalną dla WIEKUISTEGO - obrzeż u niego wszystkie osoby płci męskiej, a wtedy przystąpi do jej spełnienia i będzie jak urodzony w kraju. Żaden nieobrzezaniec nie będzie z niej spożywał.
12:49
Jedno prawo ma być dla krajowca oraz dla cudzoziemca, który wśród was mieszka.
12:50
Zatem synowie Israela uczynili wszystko to, co WIEKUISTY rozkazał Mojżeszowi i Ahronowi; tak uczynili.
12:51
I stało się, że tego samego dnia WIEKUISTY wyprowadził synów Israela z ziemi Micraim, według ich zastępów.

Nawigacja

Nie bój się! - Werset na dziś

Wersety o pokoju na 365 dni w roku!

A gdy was wydadzą, nie troszczcie się, jak i co macie mówić; albowiem będzie wam dane w tej godzinie, co macie mówić.
Mat 10:19

W Chrystusie

Gdyż w nim mieszka cieleśnie cała pełnia boskości I macie pełnię w nim; On jest głową wszelkiej nadziemskiej władzy i zwierzchności,
Kol 2:9-10

Kim jesteś i co masz w Chrystusie.

Czy wiesz że?

Wielką obrzydliwością dla Egipcjanina było jeść razem z Hebrajczykiem (I Mojż 43:32).

Fakty i ciekawostki Biblijne.

Obietnice Boże

Wiele nieszczęść spotyka sprawiedliwego, Ale Pan wyzwala go ze wszystkich.
Ps 34:20


"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."

Szukaj w dialogach Beta

Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.

BlueLetterBible.org

Np. Jhn 3:16 lub John 3:16 lub glory, heaven, majesty etc.



Warto odwiedzić