Nowa Biblia Gdańska
Księga: I Księga Mojżesza 35:24
A Bóg powiedział do Jakóba: Wstań, udaj się do Betel i tam osiądź; tam też zbuduj ofiarnicę Bogu, który ci się ukazał, gdy uciekałeś przed twym bratem Esawem.
Więc Jakób powiedział do swoich domowników oraz do wszystkich, którzy z nim byli: Usuńcie obcych bogów, którzy są pośród was, oczyśćcie się i zmieńcie wasze szaty.
Wstaniemy i pójdziemy do Betel, a tam wystawię ofiarnicę Bogu, który mnie wysłuchał w dniu mojej niedoli i był ze mną na drodze, którą chodziłem.
Zatem oddali Jakóbowi wszystkich obcych bogów, którzy byli w ich rękach oraz kolczyki[1], co mieli w swoich uszach; a Jakób je zakopał pod dębem, który jest przy Szechem.
Przypisy
- [1]Kolczyki z wizerunkami bogów, służące za amulety.
Zaś Jakób, on i cały lud, co z nim był, przybył do Luz, które jest w ziemi Kanaan, to jest do Betel.
Tam też zbudował ofiarnicę i nazwał tę miejscowość El Betel; gdyż tam mu się objawił Bóg, gdy uciekał przed swoim bratem.
Umarła także Debora, karmicielka Ribki oraz została pochowana pod dębem, poniżej Betel; zatem nazwano jego imię - dąb Płaczu.
Bóg także powiedział do niego: Twoje imię jest Jakób; ale odtąd twoje imię nie będzie nazywane Jakób - lecz twe imię będzie Israel. I nazwał jego imię - Israel.
Bóg także powiedział do niego: Jam jest Bóg Wszechpotężny; rozpleniaj się i rozmnażaj; z ciebie powstanie naród i dom zebrań narodów, a z twych bioder wyjdą królowie.
Zaś ziemię, którą dałem Abrahamowi i Ic'hakowi - tobie ją daję; a po tobie oddam tę ziemię twojemu potomstwu.
A Jakób postawił pomnik w miejscu na którym z nim mówił, pomnik kamienny, oraz wylał na niego zalewkę[1] i polał go olejem.
Przypisy
- [1]Z wina; patrz: II Mojżesza 29,40.
I wyruszyli z Betel. Ale pozostała jeszcze przestrzeń[1] ziemi, by przybyć do Efraty[2], kiedy Rachel urodziła, a miała ciężki poród.
Przypisy
- [1]Inni: mila.
- [2]Co znaczy: Żyznej miejscowości.
A gdy ciężko rodziła, powiedziała do niej położna: Nie obawiaj się, gdyż i ten będzie twoim synem.
A kiedy uchodziło jej życie, ponieważ umierała, stało się, że nazwała jego imię Ben-oni[1]. Lecz jego ojciec nazwał go Binjamin[2].
Przypisy
- [1]Co znaczy: Syn mojej boleści.
- [2]Co znaczy: Syn prawicy - czyli szczęścia; inni: Syn południa, lub Syn starości.
I Rachel umarła oraz została pochowana na drodze do Efraty, ona jest w Bet-Lechem[1].
Przypisy
- [1]Dalej: Betlechem; czyli na drodze z Betel do Efraty.
Potem Israel wyruszył oraz rozbił swój namiot poza wieżą Eder[1].
Przypisy
- [1]Strażnica do czuwania nad stadami w okolicach Betlechem.
A gdy Israel mieszkał w owej krainie, stało się, że Reuben poszedł oraz obcował z Bilhą, nałożnicą swojego ojca. I Israel to usłyszał. Synów Jakóba było dwunastu:
Synowie Zylpy, służebnicy Lei: Gad i Aszer. Ci są synami Jakóba, którzy mu się urodzili w Paddan-Aram.
I Jakób przybył do swego ojca Ic'haka, do Mamre, do Kiriath-Arba, to jest Hebronu, gdzie przebywał Abraham i Ic'hak.
A dni Ic'haka były sto osiemdziesiąt lat[1].
Przypisy
- [1]Ic'hak umarł 10 lat przed wejściem Jakóba do Egiptu.
I Ic'hak ustał, umarł, więc stary i syty dni został przyłączony do swojego ludu. A pochowali go jego synowie - Esaw i Jakób.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?