„Wówczas pojawi się ów niegodziwiec, którego Pan zabije duchem swoich ust i zniszczy blaskiem swego przyjścia.”

Uwspółcześniona Biblia Gdańska: II List do Tesaloniczan 2,8

Nowa Biblia Gdańska
Księga: I Księga Mojżesza 12:13

12:1
A PAN powiedział do Abrama: Wyjdź z twojej ziemi, z twojej ojczyzny[1] i z domu twojego ojca, do ziemi, którą ci wskażę.
Przypisy
  • [1]
    W domyśle - z Charanu, a nie z Ur.
12:2
A uczynię cię wielkim narodem i cię pobłogosławię oraz wywyższę twoje imię, więc będziesz błogosławieństwem[1].
Przypisy
  • [1]
    Także: uosobieniem błogosławieństwa, przedmiotem i jego źródłem dla innych.
12:3
Także błogosławiącym tobie - pobłogosławię, a przeklinającego ciebie - przeklnę, i będą błogosławione w tobie wszystkie plemiona ziemi.
12:4
Zatem Abram wyszedł, jak mu polecił WIEKUISTY, a razem z nim poszedł Lot. Zaś Abram miał siedemdziesiąt pięć lat, gdy wyszedł z Haranu.
12:5
Abram wziął także swoją żonę Saraj, Lota – syna swojego brata, cały ich dobytek, którego się dorobili, oraz osoby[1], które nabyli w Haranie. Więc wyruszyli, aby się udać do ziemi Kanaan, zatem przybyli do ziemi Kanaan.
Przypisy
  • [1]
    Także: dusze.
12:6
I Abram przeszedł ten kraj do miejscowości Szechem, aż do dąbrowy More. A w tym kraju był wówczas Kanaanejczyk.
12:7
I ukazał się Abramowi WIEKUISTY oraz powiedział: Tą ziemię oddam twojemu potomstwu. Zatem zbudował tam ofiarnicę WIEKUISTEMU, który mu się ukazał.
12:8
Po czym przeniósł się stamtąd ku wzgórzu, na wschód od Betelu oraz rozbił swój namiot. Betel miał od zachodu, a Aj od wschodu; tam też zbudował WIEKUISTEMU ofiarnicę oraz wzywał Imienia WIEKUISTEGO.
12:9
Potem Abram wyruszył ku południu[1], wciąż idąc oraz koczując.
Przypisy
  • [1]
    Dokładnie: ku suchej ziemi - nazwa południa kraju.
12:10
Ale na ziemi nastał głód, więc Abram zszedł do Micraim[1], by tam pobyć, gdyż w kraju był ciężki głód.
Przypisy
  • [1]
    Zszedł - z górzystego Kanaanu na niziny Nilu; Micraim - hebrajska nazwa Egiptu.
12:11
I stało się, gdy był już bliskim przybycia do Micraim, że powiedział do swojej żony Saraj: Otóż wiem, że na spojrzenie jesteś piękną kobietą.
12:12
Więc będzie, kiedy cię ujrzą Micraimczycy, wtedy powiedzą: To jego żona; i mnie zabiją, a ciebie pozostawią przy życiu.
12:13
Powiedz, że jesteś moją siostrą, aby mi się dzięki tobie dobrze działo oraz z twojego powodu by żyła moja osoba.
12:14
I stało się, kiedy Abram przybył do Micraim, że Micraimczycy ujrzeli tą kobietę, a była bardzo piękna.
12:15
Zatem gdy ją ujrzeli, książęta faraona wysławiali ją przed faraonem, więc ta kobieta została wzięta do domu faraona.
12:16
Zaś Abramowi dobrze świadczono ze względu na nią oraz posiadł owce, byki, osły, sługi i służebnice, oślice i wielbłądy.
12:17
Ale WIEKUISTY uderzył faraona i jego dom wielkimi klęskami z powodu Saraj, żony Abrama.
12:18
Więc faraon wezwał Abrama i powiedział: Co mi to uczyniłeś? Czemu mi nie powiedziałeś, że to twoja żona?
12:19
Czemu mówiłeś - to moja siostra; tak, że wziąłem ją sobie za żonę[1]? Ale teraz - oto twoja żona, zabierz ją i idź.
Przypisy
  • [1]
    W zrozumieniu: umieściłem ją w swoim haremie.
12:20
Faraon wyznaczył mu też ludzi, zatem go przeprowadzili; także jego żonę i wszystko co posiadał.

Nawigacja

Nie bój się! - Werset na dziś

Wersety o pokoju na 365 dni w roku!

Tak więc z ufnością możemy mówić: Pan jest pomocnikiem moim, nie będę się lękał; Cóż może mi uczynić człowiek?
Hebr 13:6

W Chrystusie

A ponieważ jesteście synami, przeto Bóg zesłał Ducha Syna swego do serc waszych, wołającego: Abba, Ojcze!
Gal 4:6

Kim jesteś i co masz w Chrystusie.

Czy wiesz że?

"Szofar" (przetłumaczony jako "trąba" 68 razy i "trąbka" 4 razy w KJV) którym był zakrzywiony barani róg jest najczęściej wspominanym instrumentem w Biblii.
Szofar

Fakty i ciekawostki Biblijne.

Obietnice Boże

Według powziętego z góry postanowienia Boga, Ojca, poświęconych przez Ducha ku posłuszeństwu i pokropieniu krwią Jezusa Chrystusa: Łaska i pokój niech się wam rozmnożą. Błogosławiony niech będzie Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa, który według wielkiego miłosierdzia swego odrodził nas ku nadziei żywej przez zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa, Ku dziedzictwu nieznikomemu i nieskalanemu, i niezwiędłemu, jakie zachowane jest w niebie dla was,
I Piotr 1:2-4


"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."

Szukaj w dialogach Beta

Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.

BlueLetterBible.org

Np. Jhn 3:16 lub John 3:16 lub glory, heaven, majesty etc.



Warto odwiedzić