Nowa Biblia Gdańska
Księga: 1 Kronik 20:5
A po okresie roku, w tym czasie, gdy królowie wyruszyli do przodu, stało się, że Joab wyprowadził co mężniejsze rycerstwo i pustoszył ziemię synów Ammonu; a gdy przyciągnął - obległ Rabbę. Zaś Dawid przebywał w Jeruszalaim. I Joab zdobył Rabbę oraz ją zburzył.
Wtedy Dawid wziął koronę ich króla z jego głowy i znalazł w niej[1] talent złota oraz bardzo drogie kamienie. Więc włożono ją na głowę Dawida. Nadto wywiózł z miasta bardzo wiele łupów.
Przypisy
- [1]W znaczeniu: dowiedział się, że waży.
I wyprowadził lud, który w nim był oraz ich skierował[1] do pił, żelaznych wozów i siekier. Tak Dawid uczynił wszystkim miastom synów Ammonu, po czym Dawid wrócił wraz z całym ludem do Jeruszalaim.
Przypisy
- [1]Znaczenie niepewne.
Potem, gdy w Gezer znowu była wojna z Pelisztinami, Szybchaj, Chuszatyda, zabił Safa z rodu olbrzymów; zatem Pelisztini zostali poniżeni.
Poza tym była też wojna z Pelisztinami, gdzie Elhanan, syn Jaira, zabił Lachmiego, brata Goljata Gatejczyka, którego drzewce włóczni było jak wał krosna.
Nadto była też wojna w Gat, gdzie był mąż wielkiego wzrostu, mający po sześć palców - wszystkich dwadzieścia cztery; on był także z narodu tego olbrzyma.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?