Wyszukiwanie
1Potem Pan wyznaczył siedemdziesięciu innych oraz rozesłał ich po dwóch przed swoją osobą, do każdego miasta i miejsca, gdzie sam miał zamiar przyjść. 2Następnie do nich mówił: Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; poproście więc, Pana żniwa, aby wydał na świat robotników na swoje żniwo. 3Idźcie, oto ja was wysyłam jak baranki w środek wilków. 4Nie noście worka, ani torby, ani obuwia i nikogo na drodze nie pozdrawiajcie. 5Zaś do którego domu wejdziecie, najpierw mówcie: Pokój temu domowi. 6A jeśliby tam był syn pokoju - wasz pokój na nim spocznie; a jeśli nie - zawróci do was. 7I w tym domu pozostawajcie, jedząc u nich i pijąc; bowiem godny jest robotnik swojej zapłaty. Nie przechodźcie z domu do domu. 8Zaś do którego miasta wejdziecie, a was przyjmą, jedzcie, co przed was zostanie położone. 9Także uzdrawiajcie w nim chore i im mówcie: Przybliżyło się do was Królestwo Boga. 10Ale do którego miasta wejdziecie, a by was nie przyjęto, wyjdźcie na jego ulice i powiedzcie: 11Także pył, przylepiony do nas z waszego miasta - wam strzepujemy; jednak wiedzcie to, że przybliżyło się do was Królestwo Boga. 12A mówię wam, że w ów dzień, lżej będzie Sodomie, niż temu miastu. 13Biada ci, Chorazin; biada ci, Betsaido; bo gdyby w Tyrze i Sydonie stały się te znaki, które wśród was się stały, dawno by odczuły skruchę, siedząc w worze oraz popiele. 14Jednak Tyrowi i Sydonowi lżej będzie na sądzie niż wam. 15A ty, Kafarnaum, do niebios aż wywyższone - będziesz zniżone aż do Krainy Umarłych. 16Kto was słucha - mnie słucha, a kto was odrzuca - mnie odrzuca; zaś kto mnie odrzuca - odrzuca Tego, który mnie wysłał. 17I z radością wróciło siedemdziesięciu, mówiąc: Panie, w twoim Imieniu i demony się nam podporządkowują. 18Ale im powiedział: Widziałem spadającego z Nieba szatana jak błyskawicę. 19Oto daję wam moc stąpać po wężach, skorpionach oraz po całej potędze wroga, a nic wam nie zaszkodzi. 20Tylko nie radujcie się z tego, że poddają się wam demony; ale raczej cieszcie się z tego, że wasze imiona są zapisane w niebiosach. 21W tej godzinie Jezus rozradował się w Duchu i powiedział: Wysławiam cię, Ojcze, Panie Nieba i ziemi, że zakryłeś to przed uczonymi[1] i pojętnymi, a odsłoniłeś to niemowlętom; zaprawdę, Ojcze, bo powstała przed Tobą taka dobra wola. 22Wszystko zostało mi przekazane przez mego Ojca i nikt nie wie, kim jest Syn, chyba że Ojciec, i kim jest Ojciec, chyba że Syn oraz ten, komu Syn postanowi odsłonić. 23A na osobności, zwrócił się do uczniów i powiedział: Szczęśliwe oczy widzące, co wy widzicie. 24Bowiem powiadam wam, że liczni prorocy i królowie chcieli zobaczyć to, co wy widzicie - a nie zobaczyli; i usłyszeć to, co słyszycie - a nie usłyszeli. 25Podniósł się także jakiś znawca Prawa, kusząc go i mówiąc: Nauczycielu, co mam uczynić, aby odziedziczyć życie wieczne? 26A on do niego powiedział: Co jest napisane w Prawie? Jak rozpoznajesz? 27Zaś on odpowiadając, rzekł: Będziesz miłował Pana, twojego Boga, z całego twego serca, z całej twej duszy, z całej twej siły i z całej twej myśli; a twojego bliźniego - jak siebie samego. 28Zatem mu powiedział: Poprawnie odpowiedziałeś; czyń to, a będziesz żył. 29A on, chcąc samego siebie uznać za sprawiedliwego, powiedział do Jezusa: A kto jest moim bliźnim? 30Zaś Jezus odpowiadając, rzekł: Pewien człowiek schodził z Jerozolimy do Jerycha i wpadł na zbójców, którzy go rozebrali, zadali ciosy i odeszli, pozostawiając go półumarłego. 31Ale przez przypadek, schodził tą drogą pewien kapłan[1] , a gdy go ujrzał - minął. 32Podobnie Lewita[1] , gdy pojawił się na tym miejscu; przyszedł, ujrzał go i minął. 33Ale przybył do niego pewien podróżujący Samarytanin[1] , a gdy go ujrzał - ulitował się. 34Więc podszedł, opatrzył jego rany, polewając oliwą i winem, po czym włożył go na swe bydlę, przywiózł go do zajazdu oraz o niego zadbał. 35A na następny dzień, odjeżdżając, wyciągnął dwa denary, dał je gospodarzowi i mu powiedział: Zadbaj o niego, a to co nadto wyłożysz, ja ci oddam w czasie mego powrotu. 36Zatem, który z tych trzech zdaje ci się być bliźnim temu, co wpadł na rozbójników? 37A on powiedział: Ten, co czyni wobec niego miłosierdzie. Zatem Jezus mu powiedział: Idź i ty czyń podobnie. 38A w czasie gdy oni szli, zdarzyło się, że on wszedł do jakiegoś miasteczka; i przyjęła go do swego domu pewna kobieta, imieniem Marta. 39Była też jej siostra, zwana Marią, która usiadła u stóp Jezusa oraz słuchała jego słowa. 40Zaś Marta pochłonięta była przy licznych usługach. Ale przystanęła i powiedziała: Panie, nie obchodzi cię, że moja siostra samą mnie zostawiła do usługi? Powiedz jej, żeby mi pomogła. 41Zaś Jezus odpowiadając, rzekł jej: Marto, Marto, troszczysz się oraz martwisz o wiele, 42A jest konieczność jednego. Maria wybrała sobie dobrą część, która nie zostanie od niej zabrana.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
A gdy was wydadzą, nie troszczcie się, jak i co macie mówić; albowiem będzie wam dane w tej godzinie, co macie mówić.
Mat 10:19
Mat 10:19
W Chrystusie
Nie troszczcie się o nic, ale we wszystkim w modlitwie i błaganiach z dziękczynieniem powierzcie prośby wasze Bogu. A pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, strzec będzie serc waszych i myśli waszych w Chrystusie Jezusie.
Fil 4:6-7
Fil 4:6-7
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Tylko ci w których nozdrzach było tchnienie życia zginęli w potopie.
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
A wiemy, że Bóg współdziała we wszystkim ku dobremu z tymi, którzy Boga miłują, to jest z tymi, którzy według postanowienia jego są powołani.
Rzym 8:28
Rzym 8:28
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?