Nawigacja

Nowa Biblia Gdańska
Księga: Dobra Nowina spisana przez Jana 20:14

¹Zaś pierwszego dnia tygodnia, wcześnie, gdy była jeszcze ciemność, do grobowca przychodzi Maria Magdalena i widzi usunięty od grobu kamień. ²Więc biegnie i przychodzi do Szymona Piotra oraz do tego drugiego ucznia, którego Jezus kochał, i im mówi: Zabrali Pana z grobowca i nie wiemy, gdzie go położyli. ³Zatem wyszedł Piotr oraz ten drugi uczeń, i szli do grobu. ⁴A obaj biegli razem; nawet ten drugi uczeń wcześniej wyprzedził Piotra i pierwszy przybył do grobu. ⁵Zaś kiedy rzucił okiem, widzi leżące płótna; jednak tam nie wszedł. ⁶Przyszedł też Szymon Piotr, który mu towarzyszył, wszedł do grobowca oraz widzi leżące płótna, ⁷I chustkę, która była na jego głowie, nie leżącą z płótnami, ale zwiniętą osobno w innym miejscu. ⁸I wtedy wszedł też ten drugi uczeń, co pierwszy przybył do grobu, ujrzał[1] oraz uwierzył. ⁹Bowiem jeszcze nie znali Pisma, że jest mu konieczne powstać z martwych. ¹⁰Więc uczniowie odeszli z powrotem do siebie. ¹¹Ale Maria stała na zewnątrz, blisko grobu, płacząc; a gdy płakała, zajrzała do grobowca, ¹²I widzi dwóch siedzących w bieli aniołów, jednego przy wezgłowiu, i jednego przy stopach; tam, gdzie leżało ciało Jezusa. ¹³A tamci jej mówią: Niewiasto, dlaczego płaczesz? Mówi im: Zabrali mojego Pana i nie wiem, gdzie go położyli. ¹⁴To powiedziawszy, odwróciła się do tyłu i widzi stojącego Jezusa; a nie wiedziała, że Jezus żyje. ¹⁵Mówi jej Jezus: Niewiasto, dlaczego płaczesz? Kogo szukasz? Zaś ona uważając, że jest ogrodnikiem, mówi mu: Panie, jeśli ty go zabrałeś, powiedz mi gdzie go położyłeś, a ja go wezmę. ¹⁶Mówi jej Jezus: Mario. A ona zostawszy odmienioną[1], mówi mu: Rabbuni[2], ten nazywany Nauczycielem. ¹⁷Mówi jej Jezus: Nie dotykaj mnie, bo jeszcze nie wstąpiłem do mego Ojca; ale idź do moich braci i im powiedz: Wstępuję do mego Ojca i do waszego Ojca - mojego Boga oraz waszego Boga. ¹⁸Zatem Maria Magdalena przychodzi oraz oznajmia uczniom: Widziałam Pana, i tamto, co jej powiedział. ¹⁹A gdy był wieczór, tego pierwszego dnia tygodnia, zostały zamknięte drzwi gdzie byli zgromadzeni uczniowie z powodu strachu przed Żydami, lecz Jezus przyszedł, stanął na środku oraz im mówi: Pokój wam. ²⁰To powiedział i pokazał im ręce oraz swój bok; więc uczniowie się uradowali, gdy zobaczyli Pana? ²¹A Jezus znowu im powiedział: Pokój wam; jak mnie posłał Ojciec, tak ja was posyłam? ²²I kiedy to powiedział - tchnął oraz im mówi: Weźcie[1] Ducha Świętego. ²³Których grzechy odpuścicie[1], zostają im odpuszczone, a których trzymacie[2], zostają zatrzymane? ²⁴Zaś Tomasz, jeden z dwunastu, zwany Didymos[1], nie był z nimi gdy przyszedł Jezus. ²⁵A inni uczniowie mu mówili: Widzieliśmy Pana. Ale im powiedział: Jeśli nie ujrzę na jego rękach znaku gwoździ, nie włożę mego palca do odcisku gwoździ oraz nie włożę mojej ręki do jego boku - nie uwierzę. ²⁶Zaś po ośmiu dniach jego uczniowie znowu byli wewnątrz, a wśród nich Tomasz. I gdy drzwi zostały zamknięte, przychodzi Jezus, stanął na środku i powiedział: Pokój wam. ²⁷Potem mówi Tomaszowi: Skieruj tutaj twój palec, zobacz moje ręce; skieruj twoją rękę i włóż do mojego boku, i nie bądź niewierny[1] - lecz wierzący[2]. ²⁸Odpowiedział Tomasz i mu rzekł: Pan mój i Bóg mój. ²⁹Mówi mu Jezus: Uwierzyłeś, bo mnie ujrzałeś? Bogaci, którzy nie zobaczyli - a uwierzyli. ³⁰Potem Jezus sprawił wiele innych znaków wobec swych uczniów, które nie są opisane w tej księdze. ³¹Zaś to zostało opisane, abyście uwierzyli, że Jezus jest Chrystusem, Synem Boga, oraz abyście wierząc, mieli życie w Jego Imieniu.