1Niech się nie niepokoi wasze serce;[1] wierzcie względem Boga i wierzcie względem mnie. 2W domu mojego Ojca są liczne mieszkania; zaś jeśli nie, to bym wam powiedział; 3Idę przygotować wam miejsce. A gdy odejdę oraz przygotuję wam miejsce, znowu przychodzę i ze sobą zabiorę was do siebie, abyście gdzie ja jestem, także wy żyli. 4Zaś gdzie ja odchodzę – wiecie, i drogę znacie. 5Mówi mu Tomasz: Panie, nie wiemy gdzie odchodzisz; jak możemy znać drogę? 6Mówi mu Jezus: Ja jestem drogą, prawdą i życiem; nikt nie przychodzi do Ojca, chyba, że przeze mnie. 7Skoro mnie poznaliście[1] - poznaliście[1] też mego Ojca; więc od teraz Go rozumiecie[1] i Go widzicie. 8Mówi mu Filip: Panie, pokaż nam Ojca, a nam wystarczy. 9Mówi mu Jezus: Tak długi czas jestem z wami, Filipie, a nie poznałeś mnie? Kto widzi mnie - ujrzał Ojca; jakże ty mówisz: Pokaż nam Ojca? 10Nie wierzysz, że ja jestem w Ojcu, a Ojciec we mnie? Sprawy, które ja wam mówię, nie mówię od samego siebie; ale Ojciec, co we mnie mieszka, to On czyni te dzieła. 11Wierzcie mi, że ja jestem w Ojcu, a Ojciec we mnie; zaś jeśli nie, wierzcie mi z powodu samych dzieł. 12Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, kto wierzy względem mnie - i on będzie czynił sprawy, które ja czynię. Potężniejsze od tych uczyni, ponieważ ja odchodzę do mego Ojca. 13A to, o co poprosicie w moim Imieniu - to uczynię, aby został wyniesiony Ojciec w Synu. 14Jeśli o coś mnie poprosicie w moje Imię - ja to uczynię. 15Jeśli mnie miłujecie, zachowujcie moje polecenia. 16Ja także poproszę Ojca, a da[1] wam innego pocieszyciela[2] , aby był z wami na wieczność, 17Ducha Prawdy, którego świat nie może[1] przyjąć, bo go nie widzi, ani nie zna; wy go znacie, gdyż ponad wami mieszka i w was będzie. 18Nie zostawię was sierotami, przychodzę do was. 19Jeszcze trochę, a świat już mnie nie widzi; ale wy mnie widzicie, bo ja żyję i wy będziecie żyć. 20Wy także w tym dniu poznacie[1] , że ja jestem w moim Ojcu, wy we mnie, a ja w was. 21Tym, co ma moje polecenia oraz je zachowuje jest ten, kto mnie miłuje; zaś miłujący mnie zostanie umiłowany przez mego Ojca i ja go będę miłował oraz mu objawię[1] samego siebie. 22Mówi mu Judas, nie Iszkariota: Panie, co się stało, że siebie nam masz objawić, a nie światu? 23Odpowiedział Jezus i rzekł mu: Jeśli ktoś mnie miłuje, będzie zachowywał moje słowo, a mój Ojciec będzie go miłował oraz przyjdziemy do niego i uczynimy u niego mieszkanie[1] . 24Kto mnie nie miłuje, moich słów nie zachowuje; a słowo, które słyszycie nie jest moje, ale Ojca, który mnie posłał. 25To wam powiedziałem, u was pozostając. 26Zaś pocieszyciel, Duch Święty, którego w moim Imieniu pośle Ojciec, on was wszystkiego nauczy[1] i przypomni wam wszystko, co wam powiedziałem. 27Pokój wam pozostawiam, mój pokój wam daję; nie taki jak daje świat, ja wam daję; niech nie wpada w zamęt wasze serce, ani niech się nie trwoży. 28Usłyszeliście, że ja wam powiedziałem: Odchodzę i przychodzę do was. Jeśli mnie umiłowaliście będziecie radzi, że powiedziałem: Idę do Ojca; gdyż mój Ojciec jest większy ode mnie. 29Więc teraz wam powiedziałem, przedtem niż to się stanie, abyście uwierzyli gdy się stanie. 30Już wiele nie będę z wami mówił, bowiem przychodzi władca[1] tego świata; lecz na mnie nic nie ma. 31Ale aby świat poznał, że miłuję Ojca oraz tak czynię, jak mi przykazał Ojciec. Wstańcie, chodźmy stąd.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?