Wyszukiwanie
1Zaś Saul był tym, który zgadzał się by go zabić. A w tamtym dniu powstało wielkie prześladowanie przeciwko zgromadzeniu wybranych[1] w Jerozolimie, więc wszyscy, oprócz apostołów, zostali rozproszeni po krainach Judei i Samarii. 2Zaś bogobojni mężowie pogrzebali Szczepana oraz wywołali po nim wielki płacz. 3A Saul dręczył zbór oraz wchodząc do domów - wywlekał mężów i niewiasty, i przekazywał ich do więzienia. 4Zatem ci, co zostali rozproszeni, rozeszli się, słowem głosząc dobrą nowinę. 5Zaś Filip, zszedł do miasta Samarii oraz rozgłaszał im Chrystusa. 6A tłumy - kiedy słyszały i widziały znaki, które czynił - jednomyślnie oddały się temu, co było mówione przez Filipa. 7Bowiem z wielu, co mieli duchy nieczyste, duchy te wychodziły, wołając wielkim głosem; także zostali uzdrowieni liczni sparaliżowani i chromi. 8Zatem powstała wielka radość w tamtym mieście. 9Ale był pewien mąż o imieniu Szymon, który wcześniej uprawiał w mieście magię oraz zdumiewał lud Samarii mówiąc, że on sam jest kimś wielkim. 10Do niego kierowali się wszyscy, od najniższego do największego, mówiąc: Jemu dzieje się wielka moc Boga. 11A kierowali się nim z tego powodu, że od dłuższego czasu zdumiewał ich magią. 12Zaś kiedy mężowie i niewiasty uwierzyli Filipowi głoszącemu Dobrą Nowinę odnośnie Królestwa Boga oraz Imienia Jezusa Chrystusa - zostawali ochrzczeni. 13Ale uwierzył też sam Szymon, dał się ochrzcić, trzymał się Filipa i doprowadzał się do zdumienia, oglądając znaki, które się działy oraz wielkie przejawy Boskiej mocy. 14A kiedy apostołowie w Jerozolimie usłyszeli, że Samaria[1] przyjęła Słowo Boga, wysłali do nich Piotra i Jana, 15Którzy zeszli oraz pomodlili się za nich, by otrzymali Ducha Świętego. 16Bowiem jeszcze na nikogo z nich nie spadł, a byli jedynie na początku, jako ci, co się dali ochrzcić względem Imienia Pana Jezusa. 17Wtedy nakładali na nich ręce i otrzymywali Ducha Świętego. 18A Szymon ujrzał, że Duch jest dawany z powodu nałożenia rąk apostołów - więc przyniósł im pieniądze, 19Mówiąc: Dajcie i mnie tę moc, aby każdy, na kogo nałożę ręce, otrzymał Ducha Świętego. 20Ale Piotr powiedział do niego: Oby twoje srebro było na zgubę[1] poza[2] tobą, bo byłeś zdania, że dar Boga można nabywać wśród[3] pieniędzy. 21Nie masz[1] części ani działu w tej Nowinie, gdyż twoje serce nie jest proste[2] wobec Boga. 22Zatem skrusz się z powodu tego twego występku i poproś Boga; może wtedy zostanie ci odpuszczony zamysł twojego serca. 23Bo widzę, że ty żyjesz dla gorzkości żółci oraz węzłów niesprawiedliwości. 24Zaś Szymon, gdy zaczął odpowiadać, rzekł: Wy się módlcie[1] z mojego powodu do Pana, aby nie mogło do mnie przyjść nic z tego, co powiedzieliście. 25Oto więc ci, kiedy zaświadczyli oraz opowiedzieli słowo Pana, wracali do Jerozolimy, głosząc Dobrą Nowinę w wielu wsiach Samarytan. 26Ale anioł Pana powiedział do Filipa, mówiąc: Wstań oraz idź na południe, do drogi schodzącej od Jerozolimy ku Gazie, która jest pusta. 27Więc wstał i poszedł. A oto mąż, Etiopczyk, eunuch, naczelnik Kandaki - królowej Etiopczyków, który był postawiony nad całym jej skarbem i przybył złożyć hołd do Jerozolimy, 28Teraz wracał, siedząc na swoim wozie, oraz czytał proroka Izajasza. 29A Duch powiedział Filipowi: Podejdź i przyłącz się do tego wozu. 30Więc Filip podbiegł, usłyszał go czytającego proroka Izajasza i powiedział: Czy przynajmniej zrozumiałeś, co czytasz? 31A on rzekł: Jakże mógłbym, jeśli ktoś mnie nie poprowadzi[1] ? Lecz także zaprosił Filipa, by wszedł i usiadł razem z nim. 32Zaś urywek Pisma, który czytał, był taki: Jak owca dał się prowadzić na zabicie i jak cichy baranek naprzeciw tego, który go strzyże - tak nie otwiera swoich ust. 33W jego uniżeniu został podniesiony jego proces[1] ; jak się w szczegółach wyłoży[2] jego pochodzenie? Jako że z ziemi zostaje usuwane[3] jego życie. 34A eunuch odpowiadając Filipowi, rzekł: Proszę cię powiedz, o kim to prorok mówi? O samym sobie, czy o kimś innym? 35Zaś Filip otworzył swoje usta i począwszy od tego wersetu Pisma, ogłosił mu dobrą nowinę o Jezusie. 36A gdy jechali wzdłuż drogi, dotarli nad jakąś wodę; więc eunuch mówi: Oto woda; co mi przeszkadza[1] zostać ochrzczonym? 37Zaś Filip powiedział: Można, jeśli z całego serca wierzysz. Zatem odpowiadając, rzekł: Wierzę, że Jezus Chrystus jest Synem Boga. 38Więc polecił stanąć wozowi i obydwaj zeszli do wody, Filip i eunuch; i go ochrzcił. 39A kiedy wyszli z wody, Duch Pana porwał Filipa, więc eunuch więcej go nie oglądał, lecz radując się, jechał swoją drogą. 40Zaś Filip został przypadkiem napotkany przed Azotem[1] . A przechodząc, głosił on dobrą nowinę wszystkim miastom, aż przyszedł do Cezarei[2] .
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
Wtedy rzekł Mojżesz do ludu: Nie bójcie się, bo Bóg przyszedł, aby was doświadczyć i aby bojaźń przed nim była w was, byście nie grzeszyli.
II Mojż 20:20
II Mojż 20:20
W Chrystusie
W którym też przypadło nam w udziale stać się jego cząstką, nam przeznaczonym do tego od początku według postanowienia tego, który sprawuje wszystko według zamysłu woli swojej ...
Efez 1:11
Efez 1:11
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Abraham został obrzezany dopiero w wieku 99 lat (I Mojż 17:24).
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
Lecz Chrystus jako syn był ponad domem jego; a domem jego my jesteśmy, jeśli tylko aż do końca zachowamy niewzruszenie ufność i chwalebną nadzieję.
Hebr 3:6
Hebr 3:6
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?