1A wyjaśniamy wam, bracia, łaskę Boga okazaną w zborach Macedonii, 2że w wielkim doświadczeniu utrapienia jest też obfitość ich radości, oraz według ogromu ich nędzy - zaobfitowało bogactwo ich prostoty[1] . 3Świadczę, że według siły i ponad siłę, dobrowolnie, 4Zwrócili się do nas z wielkim apelem, abyśmy radośnie przyjęli to dobrodziejstwo[1] oraz wspólnotę służby otrzymaną względem świętych. 5I nie jak się spodziewaliśmy, ale z woli Boga najpierw oddali siebie Panu, potem i nam. 6Więc zachęciliśmy Tytusa, aby jak rozpoczął, tak i dokonał u was tego dobrodziejstwa. 7Przecież - podobnie jak we wszystkim - obfitujecie wiarą, słowem, poznaniem i wszelką gorliwością, oraz wśród nas, ową miłością między wami, abyście także obfitowali w tym dobrodziejstwie. 8Nie mówię tego z nakazu, ale z powodu gorliwości innych oraz wypróbowując szczerość[1] waszej miłości. 9Bo poznajecie łaskę naszego Pana, Jezusa Chrystusa, że będąc bogatym - dla nas stał się ubogim, byście wy się wzbogacili jego ubóstwem. 10Także w tym wydaję opinię; bo jest to pożyteczne dla was, którzy nie tylko uczynić - ale już przedtem, od roku – zaczęliście chcieć[1] . 11Zaś teraz wypełnijcie to czynem, aby z posiadania była gotowość - tak chcenia, jak i wypełnienia. 12Bo jeżeli istnieje ochota, to jest ona godna przyjęcia, o ile ktoś ma - nie o ile nie ma. 13Gdyż nie chcę, by inni mieli odpoczynek, zaś wy utrapienie; ale po równości. 14Aby w obecnej porze wasza obfitość służyła dla ich niedostatku, i aby ich obfitość była dla waszego niedostatku - żeby pojawiła się równość; 15Jak jest napisane: Ten, co zebrał wiele, nie miał obfitości, a ten, co zebrał mało, nie miał mniej. 16A dzięki Bogu, który w sercu Tytusa daje tę samą gorliwość dla was, 17że rzeczywiście przyjął wezwanie, oraz będąc coraz gorliwszym, poszedł do was z własnej woli. 18Ale posłaliśmy z nim brata, który ma uznanie w Ewangelii wśród wszystkich zborów. 19I nie tylko, bowiem przez podniesienie rąk został wybrany pośród zborów jako nasz towarzysz podróży, razem z tym dobrodziejstwem, którego jesteśmy sługą, ku chwale samego Pana i naszej gotowości. 20Zaś unikając tego, aby nas ktoś nie zganił pośród tej obfitości, którą się przez nas usługuje. 21Gdyż staramy się o szlachetne rzeczy, nie tylko wobec Pana, ale i wobec ludzi. 22Więc posłaliśmy z nimi naszego brata, którego często wypróbowaliśmy w wielu sprawach, że jest gorliwym; zaś teraz jeszcze gorliwszym z powodu wielkiego zaufania względem was. 23Czy to przez Tytusa będzie on dla was moim towarzyszem oraz współpracownikiem; czy to jako nasi bracia są oni apostołami zborów; a chwała tylko Chrystusa. 24Dlatego przed obliczem zborów wykażcie dowód waszej miłości względem nich oraz naszej z was chluby.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?