1Cóż tedy rzeczemy? Będziemże w grzechu trwać, aby łaska obfitowała? 2Nie daj tego Boże! Abowiem którzyśmy umarli grzechowi, jakoż więcej w nim żyć będziemy? 3Azaż nie wiecie, iż którzykolwiek w Chrystusie Jezusie jesteśmy ochrzczeni, w śmierci jego ochrzczeni jesteśmy? 4Abowiem jesteśmy z nim pospołu pogrzebieni w śmierć przez chrzest: aby jako Chrystus wstał z martwych przez chwałę Ojcowską, tak i my żebyśmy w nowości żywota chodzili. 5Bo jeśliśmy się wszczepionymi zstali w podobieństwo śmierci jego, społem i w zmartwychwstaniu będziemy. 6Wiedząc to, że stary nasz człowiek pospołu jest ukrzyżowan, aby zepsowane było ciało grzechu i dalej nie służyliśmy grzechowi. 7Bo kto umarł, usprawiedliwion jest od grzechu. 8A jeśliżeśmy z Chrystusem umarli, wierzymy, iż wespół też z Chrystusem żyć będziemy. 9Wiedząc, że Chrystus, powstawszy z martwych, więcej nie umiera, śmierć mu więcej panować nie będzie. 10Bo iż umarł grzechowi, raz umarł, a iż żywie, żywie Bogu. 11Także i wy rozumiejcie, iżeście są umarłymi grzechowi, a żywymi Bogu w Chrystusie Jezusie, Panu naszym. 12Niechże tedy nie króluje grzech w waszym śmiertelnym ciele, żebyście posłuszni mieli być pożądliwościam jego. 13Ale ani wydawajcie członków waszych orężem niesprawiedliwości grzechowi, ale wydawajcie się Bogu jako z martwych żywemi, a członki wasze zbroją sprawiedliwości Bogu. 14Abowiem grzech nad wami panować nie będzie: boście nie pod zakonem, ale pod łaską. 15Cóż tedy? Będziemże grzeszyć, żeśmy nie pod zakonem, ale pod łaską? Nie daj tego Boże! 16Nie wiecie, że komu się stawicie sługami ku posłuszeństwu, sługami jesteście tego, komu posłuszni jesteście: abo grzechu na śmierć, abo posłuszeństwu ku sprawiedliwości? 17A chwała Bogu, żeście byli niewolnikami grzechu, aleście posłuszni byli z serca tego sposobu nauki, do którego podani jesteście. 18A będąc wyzwoleni od grzechu, niewolnikami zstaliście się sprawiedliwości. 19Po ludzku mówię, dla nieudolności ciała waszego. Abowiem jakoście wydawali członki wasze na służbę nieczystości i nieprawości ku nieprawości, tak teraz wydawajcie członki wasze na służbę sprawiedliwości ku poświęceniu. 20Bo gdyście byli niewolnicy grzechu, byliście wolnymi sprawiedliwości. 21Któryżeście tedy naonczas pożytek mieli z onych rzeczy, za które się teraz wstydzicie? Bo koniec onych jest śmierć. 22A teraz będąc wyzwoleni od grzechu, a zstawszy się niewolnikami Bogu, macie owoc wasz ku poświęceniu, a koniec żywot wieczny. 23Abowiem zapłaty grzechowe, śmierć, a łaska Boża, żywot wieczny w Chrystusie Jezusie, Panu naszym.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?