Nawigacja

Biblia Jakuba Wujka
Księga: List do Hebrajczyków 3:2

¹Stąd, bracia święci, uczestnicy wezwania niebieskiego, obaczcie Apostoła i najwyższego Kapłana wyznania naszego, Jezusa, ²który wiernym jest temu, który go uczynił, jako i Mojżesz we wszytkim domu jego. ³Abowiem więtszej chwały ten godny jest miany niżli Mojżesz, im więtszą cześć ma niż dom ten, który ji zbudował. ⁴Bo każdy dom bywa budowan od kogo, a który wszytko stworzył, Bóg jest. ⁵A Mojżesz wprawdzie wiernym był we wszystkim domu jego jako sługa na świadectwo tego, co miało być mówiono, ⁶ale Chrystus jako syn w domu swym: który dom my jesteśmy, jeśliże ufność i chwałę nadzieje aż do końca mocną zachowamy. ⁷Przeto jako mówi Duch święty: Dziś, jeślibyście głos jego usłyszeli, ⁸nie zatwardzajcież serc waszych jako w rozdraźnieniu, wedle dnia kuszenia na puszczy, ⁹gdzie mię kusili ojcowie waszy: doświadczyli i widzieli sprawy moję ¹⁰przez czterdzieści lat. I dlategoż gniewałem się na ten naród i rzekłem: Zawsze błądzą sercem. A oni nie poznali dróg moich. ¹¹Jakom przysiągł w gniewie moim: Jeśli wnidą do odpoczynienia mojego. ¹²Patrzcież, bracia, iżby snadź nie było w którym z was serce złe niedowiarstwa, ku odstąpieniu od Boga żywego, ¹³ale napominajcie sami siebie na każdy dzień, póki się Dzisia nazywa, iżby który z was nie był zatwardzon oszukaniem grzechu. ¹⁴Abowiem zstaliśmy się uczesnikami Chrystusowymi, jeśli tylko początek istności jego aż do końca mocny zachowamy, ¹⁵póki bywa mówiono: Dziś, jeślibyście glos jego usłyszeli, nie zatwardzajcie serc waszych jako w onym rozdraźnieniu. ¹⁶Abowiem niektórzy usłyszawszy, rozdraźnili: ale nie wszyscy, którzy wyszli z Egiptu przez Mojżesza. ¹⁷A na któreż się rozgniewał przez czterdzieści lat? Izali nie na te, którzy zgrzeszyli, których trupy poległy na puszczy? ¹⁸A którymże przysiągł, iż nie mieli wniść do odpoczynienia jego, jedno tym, którzy niewierni byli? ¹⁹I widzimy, że nie mogli wniść dla niedowiarstwa.