1Dlatego trzeba nam obficiej przestrzegać tego, cośmy słyszeli: byśmy snadź nie przeciekli. 2Abowiem, jeśli która przez anjoły powiedziana jest mowa, zstała się trwała, a wszelkie przestępstwo i nieposłuszeństwo sprawiedliwą zapłaty nagrodę wzięło, 3jakoż my się wybiegamy, jeśli zaniedbamy tak wielkiego zbawienia? Które gdy się poczęło przepowiadać przez Pana, od tych, którzy słyszeli, na nas potwierdzone jest, 4gdy Bóg społu poświadczał znamiony i cudami, i rozlicznemi mocami, i rozdawaniem Ducha świętego według wolej swojej. 5Abowiem nie anjołom poddał Bóg okrąg ziemie przyszły, o którym mówimy. 6A świadczył ktoś na niektórym miejscu, mówiąc: Cóż jest człowiek, iż nań pamiętasz, abo syn człowieczy, iż go nawiedzasz? 7Umniejszyłeś go mało co mniej od anjołów, chwałą i czcią ukoronowałeś go i postanowiłeś go nad dziełem rąk twoich, 8poddałeś wszytko pod nogi jego. Abowiem w tym, że mu wszytko poddał, niczego nie zostawił jemu nie poddanego. A teraz jeszcze nie widzimy, żeby mu wszytko poddano było. 9Lecz tego, który mało co niżli anjołowie umniejszony jest, widzimy Jezusa, dla męki śmierci chwałą i czcią ukoronowanego: aby z łaski Bożej, za wszytki śmierci skosztował. 10Abowiem przystało jemu, dla którego wszytko i przez którego wszytko, który wiele synów do chwały był przywiódł, sprawcę zbawienia ich przez ucierpienie doskonałym uczynić. 11Bo który poświęca i którzy bywają poświęceni: z jednego wszyscy. Dla której przyczyny nie wstyda się bracią ich nazywać, 12mówiąc: Opowiem imię twoje braciej mojej, w pośrzodku kościoła chwalić cię będę. 13I zasię: Ja w nim dufać będę. I zasię: Oto ja i dzieci moje, które mi dał Bóg. 14Ponieważ tedy dzieci społeczność miały ciała i krwie i on także tychże uczestnikiem był, aby przez śmierć zepsował tego, który miał władzą śmierci, to jest diabła, 15a iżby wyzwolił te, którzy dla bojaźni śmierci przez wszytek żywot podlegli byli niewoli. 16Bo nigdzie anjołów nie przyjmuje, ale nasienie Abrahamowe przyjmuje. 17Skąd powinien był we wszytkim być podobny braciej, aby się zstał miłosiernym i wiernym nawyższym kapłanem do Boga, aby ubłagał za grzechy ludu. 18Abowiem w czym sam ucierpiał i kuszon był, mocen jest i tym, którzy są kuszeni, dopomóc.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?