Wyszukiwanie
1Jako pośniedziało złoto, zmieniła się barwa nalepsza, rozmiotano kamienie świętynie po rogach wszech ulic? 2Synowie Syjońscy szlachetni i ubrani w przedniejsze złoto, jako poczytani są za naczynie skorupiane, za robotę rąk garncarzowych? 3Lecz i jędze odkryły piersi, karmiły szczenięta swe: Córka ludu mego okrutna, jako strus na puszczy. 4Przysechł język ssącego do podniebienia jego dla upragnienia, dzieci prosiły chleba, a nie było, kto by im ułamał. 5Którzy jadali rozkosznie, poginęli po drogach, którzy się wychowali w szarłacie, obłapiali łajna. 6I zstała się większa nieprawość córki ludu mego niżli grzech Sodomy, która wywrócona jest w ocemgnieniu, a nie wzięły jej ręce. 7Bielszy nad śnieg nazarejkowie jej, jaśniejszy nad mleko, rumieńszy niżli stare kości słoniowe, piękniejszy niżli szafir. 8Sczerniało nad węgle oblicze ich i nie poznano ich na ulicach; przyschła skóra ich do kości, wyschła i zstała się jako drewno. 9Lepiej było pobitym od miecza niżli pozabijanym od głodu, bo ci wywiędli, strawieni dla niepłodności ziemie. 10Ręce niewiast litościwych warzyły dzieci swe; były im pokarmem w skruszeniu córki ludu mego. 11Wykonał PAN popędliwość swoję, wylał gniew zapalczywości swej i zapalił ogień na Syjon, i pożarł fundamenty jej. 12Nie wierzyli królowie ziemscy i wszyscy obywatele świata, że był miał wniść nieprzyjaciel i sprzeciwnik przez bramy Jeruzalem. 13Dla grzechów proroków jego i dla nieprawości kapłanów jego, którzy wylewali w pośrzodku jego krew sprawiedliwych. 14Błądzili ślepi po ulicach, pomazali się krwią, a gdy nie mogli, trzymali się za szaty swoje. 15Odstąpcie, nieczyści! wołali na nie, ustępujcie, idźcie precz, nie dotykajcie się! Bo się swarzyli i wzruszeni mówili między narody: Nie przydą więcej mieszkać między nimi. 16Oblicze PANskie oddzieliło je, nie przyda, aby wejźrzał na nie; oblicza kapłanów nie wstydzili się, ani się zlitowali nad starymi. 17Gdyśmy jeszcze stali, ustały oczy nasze na pomoc naszę próżną, gdyśmy się oglądali pilnie na naród, który zbawić nie mógł. 18Ślizały się nogi nasze po drodze ulic naszych, przybliżył się koniec nasz, wypełniły się dni nasze bo przyszedł koniec nasz. 19Prędszy byli goniący nas niż orłowie powietrzni, po górach gonili nas, w puszczy zasadkę czynili na nas. 20Duch ust naszych, Chrystus PAN, pojman jest w grzechach naszych, któremuśmy mówili: W cieniu twoim żyć będziem między narody. 21Raduj się a wesel się, córko Edom, która mieszkasz w ziemi Hus: do ciebie też przydzie kielich, upijesz się i obnażona będziesz. 22Skończyła się nieprawość twoja, córko Syjon, nie przyda więcej, aby cię zaprowadził; nawiedził nieprawość twoję, córko Edom, odkrył grzechy twoje.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
Nie bójcie się więc. Ja będę utrzymywał was i dzieci wasze. Tak pocieszał ich i przyjaźnie z nimi rozmawiał.
I Mojż 50:21
I Mojż 50:21
W Chrystusie
Przez które darowane nam zostały drogie i największe obietnice, abyście przez nie stali się uczestnikami boskiej natury, uniknąwszy skażenia, jakie na tym świecie pociąga za sobą pożądliwość.
II Piotr 1:4
II Piotr 1:4
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
W Księdze Powtórzonego Prawa (III Mojż 15:18) znaleźć możemy zapis o tym że po stosunku męża z żoną, powinni oni umyć swoje ciała i będą nieczyści aż do wieczora (zobacz także: II Mojż 19:15).
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?