Wyszukiwanie
1I rzekł PAN do Mojżesza, mówiąc: Idź, rusz się z tego miejsca, ty i lud twój, któryś wywiódł z ziemie Egipskiej, do ziemie, którąm przysiągł Abrahamowi, Izaakowi i Jakobowi, mówiąc: Nasieniu twemu dam ją. 2I poślę przesłańca twego, Anjoła, abym wyrzucił Chananejczyka i Amorejczyka, i Hetejczyka, i Ferezejczyka, i Hewejczyka, i Jebuzejczyka, 3i abyś wszedł do ziemie płynącej mlekiem i miodem. Bo nie pójdę z tobą, boś jest lud twardego karku: bych cię snadź nie wytracił na drodze. 4I usłyszawszy lud mowę tę barzo złą, płakał, i żaden wedle zwyczaju nie włożył na się ochędóżki swojej. 5I rzekł PAN do Mojżesza: Mów synom Izraelowym: Ludeś twardego karku, raz przyjdę w pośrzód ciebie i wygładzę cię. Już teraz złóż ochędóstwo twoje z siebie, abych wiedział, co mam czynić z tobą. 6I złożyli synowie Izraelowi ochędóstwo swoje od góry Horeb. 7Mojżesz też wziąwszy przybytek rozbił za obozem daleko i nazwał imię jego Przybytek Przymierza. A wszytek lud, który miał o co pytać, wychodził do przybytku przymierza przed obóz. 8A gdy wychodził Mojżesz do przybytku, wstawał wszytek lud i stał każdy we drzwiach namiotu swego, i patrzali w tył Mojżesza, aż wszedł do namiotu. 9A gdy on wszedł do przybytku przymierza, zstępował słup obłoku i stał u drzwi, i mówił z Mojżeszem. 10I widzieli wszyscy, że słup obłokowy stał u drzwi przybytku. I stali oni, i kłaniali się przeze drzwi namiotu swego. 11A PAN mówił do Mojżesza twarzą w twarz, jako zwykł człowiek mówić do przyjaciela swego. A gdy się on wracał do obozu, sługa jego, Jozue, syn Nun, pacholę, nie odchadzał z przybytku. 12I rzekł Mojżesz do PANA: Każesz, abym wywiódł ten lud, a nie oznajmujesz mi, kogo poślesz ze mną. Zwłaszcza żeś powiedział: Znam cię po imieniu i znalazłeś łaskę przede mną. 13Jeślim tedy nalazł łaskę przed obliczem twoim, ukaż mi twarz twoję, żebym cię poznał i nalazł łaskę przed oczyma twemi. Wejźrzy na lud swój, ten naród. 14I rzekł PAN: Oblicze moje pójdzie przed tobą i dam ci odpoczynienie. 15I rzekł Mojżesz: Jeśli nie ty sam wprzód pójdziesz, nie wywodź nas z miejsca tego. 16Albowiem po czymże będziem mogli poznać, ja i lud twój, żeśmy naleźli łaskę przed obliczem twoim, jeśli nie pójdziesz z nami, żebyśmy byli chwaleni od wszytkich narodów, które mieszkają na ziemi? 17I rzekł PAN do Mojżesza: I to słowo, któreś rzekł, uczynię: nalazłeś bowiem łaskę przede mną i ciebie samego znam po imieniu. 18Który rzekł: Ukaż mi chwałę twoję. 19Odpowiedział: Ja wszytko dobre tobie pokażę i będę nazywał w imię PANSKIE przed tobą; i zlituję się, nad kim będę chciał, i będę miłościw, komu mi się podobać będzie. 20I zasię rzekł: Nie będziesz mógł widzieć oblicza mego: nie ujźrzy mię bowiem człowiek a będzie żyw. 21I jeszcze: Oto jest (pry) miejsce u mnie, i staniesz na skale. 22A gdy przejdzie chwała moja, postawię cię w rozpadlinie skały i zakryję prawicą moją, aż minę, 23i odejmę rękę moję i ujirzysz tył mój: lecz oblicza mego widzieć nie będziesz mógł.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
A gdy was wydadzą, nie troszczcie się, jak i co macie mówić; albowiem będzie wam dane w tej godzinie, co macie mówić.
Mat 10:19
Mat 10:19
W Chrystusie
Już was nie nazywam sługami, bo sługa nie wie, co czyni pan jego; lecz nazwałem was przyjaciółmi, bo wszystko, co słyszałem od Ojca mojego, oznajmiłem wam.
Jan 15:15
Jan 15:15
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Uczniowie Jezusa nosili dwa miecze (Łuk 22:38).
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
Aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny. Albowiem tak Bóg umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał, aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny.
Jan 3:15-16
Jan 3:15-16
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?