Wyszukiwanie
1I rzekł PAN do Mojżesza, mówiąc: Idź, rusz się z tego miejsca, ty i lud twój, któryś wywiódł z ziemie Egipskiej, do ziemie, którąm przysiągł Abrahamowi, Izaakowi i Jakobowi, mówiąc: Nasieniu twemu dam ją. 2I poślę przesłańca twego, Anjoła, abym wyrzucił Chananejczyka i Amorejczyka, i Hetejczyka, i Ferezejczyka, i Hewejczyka, i Jebuzejczyka, 3i abyś wszedł do ziemie płynącej mlekiem i miodem. Bo nie pójdę z tobą, boś jest lud twardego karku: bych cię snadź nie wytracił na drodze. 4I usłyszawszy lud mowę tę barzo złą, płakał, i żaden wedle zwyczaju nie włożył na się ochędóżki swojej. 5I rzekł PAN do Mojżesza: Mów synom Izraelowym: Ludeś twardego karku, raz przyjdę w pośrzód ciebie i wygładzę cię. Już teraz złóż ochędóstwo twoje z siebie, abych wiedział, co mam czynić z tobą. 6I złożyli synowie Izraelowi ochędóstwo swoje od góry Horeb. 7Mojżesz też wziąwszy przybytek rozbił za obozem daleko i nazwał imię jego Przybytek Przymierza. A wszytek lud, który miał o co pytać, wychodził do przybytku przymierza przed obóz. 8A gdy wychodził Mojżesz do przybytku, wstawał wszytek lud i stał każdy we drzwiach namiotu swego, i patrzali w tył Mojżesza, aż wszedł do namiotu. 9A gdy on wszedł do przybytku przymierza, zstępował słup obłoku i stał u drzwi, i mówił z Mojżeszem. 10I widzieli wszyscy, że słup obłokowy stał u drzwi przybytku. I stali oni, i kłaniali się przeze drzwi namiotu swego. 11A PAN mówił do Mojżesza twarzą w twarz, jako zwykł człowiek mówić do przyjaciela swego. A gdy się on wracał do obozu, sługa jego, Jozue, syn Nun, pacholę, nie odchadzał z przybytku. 12I rzekł Mojżesz do PANA: Każesz, abym wywiódł ten lud, a nie oznajmujesz mi, kogo poślesz ze mną. Zwłaszcza żeś powiedział: Znam cię po imieniu i znalazłeś łaskę przede mną. 13Jeślim tedy nalazł łaskę przed obliczem twoim, ukaż mi twarz twoję, żebym cię poznał i nalazł łaskę przed oczyma twemi. Wejźrzy na lud swój, ten naród. 14I rzekł PAN: Oblicze moje pójdzie przed tobą i dam ci odpoczynienie. 15I rzekł Mojżesz: Jeśli nie ty sam wprzód pójdziesz, nie wywodź nas z miejsca tego. 16Albowiem po czymże będziem mogli poznać, ja i lud twój, żeśmy naleźli łaskę przed obliczem twoim, jeśli nie pójdziesz z nami, żebyśmy byli chwaleni od wszytkich narodów, które mieszkają na ziemi? 17I rzekł PAN do Mojżesza: I to słowo, któreś rzekł, uczynię: nalazłeś bowiem łaskę przede mną i ciebie samego znam po imieniu. 18Który rzekł: Ukaż mi chwałę twoję. 19Odpowiedział: Ja wszytko dobre tobie pokażę i będę nazywał w imię PANSKIE przed tobą; i zlituję się, nad kim będę chciał, i będę miłościw, komu mi się podobać będzie. 20I zasię rzekł: Nie będziesz mógł widzieć oblicza mego: nie ujźrzy mię bowiem człowiek a będzie żyw. 21I jeszcze: Oto jest (pry) miejsce u mnie, i staniesz na skale. 22A gdy przejdzie chwała moja, postawię cię w rozpadlinie skały i zakryję prawicą moją, aż minę, 23i odejmę rękę moję i ujirzysz tył mój: lecz oblicza mego widzieć nie będziesz mógł.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
A gdy was wydadzą, nie troszczcie się, jak i co macie mówić; albowiem będzie wam dane w tej godzinie, co macie mówić.
Mat 10:19
Mat 10:19
W Chrystusie
Albowiem łaską zbawieni jesteście przez wiarę, i to nie z was: Boży to dar; Nie z uczynków, aby się kto nie chlubił.
Efez 2:8-9
Efez 2:8-9
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Kiedy Dawid wyszedł do bitwy z Goliatem miał ze sobą swoją procę i 5 płaskich kamieni (I Sam 17:40). Goliat miał ze sobą tarczę, miecz, włócznię i oszczep (I Sam 17:41, I Sam 17:45).
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
Jest mi tak, jakby kruszono mi kości, Gdy mnie lżą wrogowie moi, Mówiąc do mnie co dzień: Gdzież jest Bóg twój?
Ps 42:11
Ps 42:11
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?