Wyszukiwanie
1Rzekł też PAN do Mojżesza i Aarona w ziemi Egipskiej: 2Ten miesiąc wam początkiem miesiąców: pierwszym będzie między miesiącami roku. 3Mówcie do wszego zgromadzenia synów Izraelowych, i powiedzcie im: Dziesiątego dnia tego miesiąca niech weźmie każdy baranka według familijej i domów swoich. 4A jeśli mniejsza liczba jest, niżby dosyć było do zjedzenia baranka, weźmie sąsiada swego, który mieszka podle domu jego, wedle liczby dusz, których by dosyć było do jedzenia baranka. 5A baranek będzie bez zmazy, samczyk, roczny; wedle którego obrzędu weźmicie i koziełka. 6I będziecie go chować aż do czternastego dnia miesiąca tego, i ofiaruje go wszytko zgromadzenie synów Izraelowych ku wieczorowi. 7I wezmą ze krwie jego, i położą na oba podwoje i na naprożniki domów, w których go będą pożywać. 8I będą jeść mięso jego onej nocy, ogniem pieczone, i przaśne chleby z polną sałatą. 9Nie będziecie nic z niego jeść surowego ani warzonego w wodzie, ale tylko pieczone ogniem. Głowę, i z nogami jego, i z trzewy, zjecie. 10I nie zostanie nic z niego do poranku; jeśli co zostanie, ogniem spalicie. 11A pożywać go tak będziecie: Biodra swe opaszecie a buty będziecie mieć na nogach, trzymając kije w rękach; a będziecie jeść spieszno: bo jest Fase (to jest przeszcie) PANskie. 12I przejdę przez ziemię Egipską nocy onej, i zabiję wszelkie pierworodne w ziemi Egipskiej od człowieka aż do bydlęcia, i nad wszytkimi bogi Egipskimi uczynię sądy, ja PAN. 13Ale krew będzie wam na znak na domiech, w których będziecie: i ujźrzę krew i minę was, i nie będzie u was plaga zagubiąjąca, kiedy uderzę ziemię Egipską. 14A ten dzień będziecie mieć na pamiątkę i będziecie ji obchodzić za święto uroczyste PANU w rodzajach waszych służbą wieczną. 15Siedm dni przaśniki jeść będziecie: pierwszego dnia nie będzie kwasu w domiech waszych: kto by kolwiek jadł kwaszone, zginie dusza ona z Izraela, od pierwszego dnia aż do dnia siódmego. 16Dzień pierwszy będzie święty i uroczysty, i dzień siódmy tymże święceniem uczczony: żadnej roboty nie będziecie w nie czynić, wyjąwszy to, co należy ku jedzeniu. 17I będziecie zachowywać przaśniki: bo w tenże sam dzień wywiodę wojsko wasze z ziemie Egipskiej i strzec będziecie dnia tego w rodzajach waszych obrzędem wiecznym. 18Pierwszego miesiąca, czternastego dnia miesiąca ku wieczorowi będziecie jeść przaśniki, aż do dnia dwudziestego pierwszego tegoż miesiąca ku wieczorowi. 19Przez siedm dni nie najdzie się kwas w domiech waszych: kto by jadł kwaszone, zginie dusza jego z gromady Izraelskiej, tak z gości, jako z obywatelów ziemie. 20Nic kwaszonego nie będziecie jeść: we wszytkich mieszkaniach waszych przaśniki jeść będziecie. 21I przyzwał Mojżesz wszytkich starszych synów Izraelowych, i rzekł do nich: Idźcie, wziąwszy bydlę po familiach waszych, a ofiarujcie Fase. 22A snopek hizopu omoczcie we krwi, która jest na progu, a pokropcie nią naprożnik i oba podwoje: żaden z was niech nie wychodzi ze drzwi domu swego aż do zarania. 23Przejdzie bowiem PAN zabijając Egipcjany; a gdy ujźrzy krew na naprożniku i na obu podwojach, przestąpi drzwi domu i nie dopuści zabijaczowi wniść do domów waszych i obrażać. 24Strzeż słowa tego za prawo tobie i synom twoim aż na wieki! 25A gdy wnidziecie do ziemie, którą wam da PAN, jako obiecał, zachowacie te ceremonie. 26A gdy wam rzeką synowie waszy: Cóż to za nabożeństwo? 27Powiecie im: Ofiara przeszcia PANSKIEGO jest, kiedy przestępował domy synów Izraelowych w Egipcie, zabijając Egipcjany, a domy nasze wyzwalając. I schyliwszy się lud, pokłonił się. 28A wyszedszy synowie Izraelowi uczynili, jako PAN rozkazał Mojżeszowi i Aaronowi. 29I zstało się w pół nocy, pobił PAN wszelkie pierworodne w ziemi Egipskiej: od pierworodnego Faraonowego, który siedział na stolicy jego, aż do pierworodnego pojmanej, która była w ciemnicy, i wszelkie pierworodne bydląt. 30I wstał Farao w nocy i wszyscy słudzy jego, i wszytek Egipt, i wszczął się wielki krzyk w Egipcie: bo nie było domu, w którym by nie leżał umarły. 31I wyzwawszy Farao Mojżesza i Aarona w nocy, rzekł: Wstańcie a wynidźcie od ludu mego, wy i synowie Izraelowi; idźcie, ofiarujcie PANU, jako powiedacie. 32Owce wasze i bydło zabierzcie, jakoście żądali, a odchodząc błogosławcie mi. 33I przynaglali Egipcjanie ludowi, aby co rychlej z ziemie wyszedł, mówiąc: Wszyscy pomrzemy. 34Wziął tedy lud rozczynioną mąkę, pierwej niż zakwaszona była, a zawiązawszy w płaszcze kładli na ramiona swoje. 35I uczynili synowie Izraelscy, jako był przykazał Mojżesz, i prosili u Egipcjanów naczynia srebrnego i złotego, i szat barzo wiele. 36A PAN dał łaskę ludowi przed Egipcjany, że im pożyczali: i złupili Egipcjany. 37I wyciągnęli synowie Izraelowi z Ramesse do Sokot około sześci set tysięcy pieszych mężów okrom dzieci. 38Ale i gmin pospolity niezliczony szedł z nimi, owce i bydła, i zwierząt rozmaitych barzo wiele. 39I popiekli mąkę, którą dawno byli z Egiptu rozczynioną wynieśli, i naczynili podpłomyków przaśnych: bo nie mogły być zakwaszone, że przymuszali wyniść Egipcjanie i nie dopuszczali czynić żadnej odwłoki ani sobie namniejszej potrawki nagotować. 40A mieszkanie synów Izraelowych, którym mieszkali w Egipcie, było cztery sta trzydzieści lat. 41Które gdy się wypełniły, tegoż dnia wyszło wszytko wojsko PANskie z ziemie Egipskiej. 42Noc ta godna zachowania PANU, kiedy je wywiódł z ziemie Egipskiej: tę zachowywać mają wszyscy synowie Izraelscy w rodzajach swoich. 43I rzekł PAN do Mojżesza i do Aarona: Ten jest obrzęd Fase: Żaden obcy nie będzie jadł z niego. 44A każdy niewolnik kupiony obrzezany będzie, i tak będzie pożywał. 45Przychodzień i najemnik nie będą jeść z niego. 46W jednym domu będzie jedzony i nie wyniesiecie nic z domu z mięsa jego ani połamiecie jego kości. 47Wszytko zgromadzenie synów Izraelowych czynić go będzie. 48A jeśliby kto z przychodniów chciał przejść do waszego mieszkania i czynić Fase PANU, pierwej będzie obrzezan wszelki mężczyzna jego, a wtenczas będzie porządnie obchodził i będzie jako obywatel ziemie. Ale jeśliby kto nie był obrzezany, nie będzie jadł z niego. 49Toż prawo będzie domowemu i mieszkańcowi, który gościem jest u was. 50I uczynili wszyscy synowie Izraelscy, jako rozkazał PAN Mojżeszowi i Aaronowi. 51A tegoż dnia wywiódł PAN syny Izraelowe z ziemie Egipskiej hufcami ich.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
A gdy was wydadzą, nie troszczcie się, jak i co macie mówić; albowiem będzie wam dane w tej godzinie, co macie mówić.
Mat 10:19
Mat 10:19
W Chrystusie
W którym mamy odkupienie, odpuszczenie grzechów.
Kol 1:14
Kol 1:14
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Dawid miał zespół do wychwalania składający się z 4000 mężczyzn (I Kron 23:5).
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
Czyńcie to, czego się nauczyliście i co przejęliście, co słyszeliście, i co widzieliście u mnie; a Bóg pokoju będzie z wami.
Fil 4:9
Fil 4:9
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?