Wyszukiwanie
1Wyszli tedy wszyscy synowie Izraelowi i zgromadziwszy się wespół jako mąż jeden, od Dan aż do Bersabee i ziemie Galaad, do PANA do Masfa; 2i wszyscy węgłowie ludu, i wszytkie pokolenia Izraelowe zeszły się do zgromadzenia ludu Bożego, cztery sta tysięcy pieszych waleczników; 3(ani to tajno było synom Beniamin, że się zeszli synowie Izraelowi w Masfa). I spytany Lewita, mąż niewiasty zamordowanej, jako się tak wielka złość zstała, 4odpowiedział: Przyszedłem do Gabaa Beniamin z żoną swą i tamem stanął, 5alić oto ludzie onego miasta obstąpili w nocy dom, w któremem stał, chcąc mię zabić, a żonę moję niesłychaną zapalczywością wszeteczeństwa gwałcąc, nawet umarła. 6Którą porwawszy rozsiekałem w sztuki i rozesłałem części po wszytkich granicach osiadłości waszej, bo nigdy taka niecnota i tak haniebny grzech nie zstał się w Izraelu. 7Jesteście tu wszyscy synowie Izraelowi, postanówcież, co czynić macie. 8I stojąc wszytek lud, jako jednego człowieka mową odpowiedział: Nie wrócimy się do przybytków naszych ani żaden nie wnidzie do domu swego, 9ale to przeciw Gabaa spólnie uczyńmy; 10niech będą obrani dziesięć mężów ze sta, ze wszytkich pokoleni Izraelskich, a sto z tysiąca, a tysiąc z dziesiąci tysięcy, żeby znosili żywność wojsku i abyśmy mogli walczyć przeciw Gabaa Beniamin a oddać mu za niecnotę, co zasłużył. 11I zebrał się wszytek Izrael do miasta jako jeden człowiek, jednaką myślą i jedną radą, 12i posłali posły do wszytkiego pokolenia Beniamin, co by im mówili: Czemu się tak haniebna złość nalazła między wami? 13Wydajcie ludzie z Gabaa, którzy tę złość popełnili, aby pomarli a było zniesione złe z pośrzodku Izraela. Którzy nie chcieli usłuchać rozkazania braciej swej, synów Izraelowych; 14ale ze wszytkich miast, które w ich dziale były, zeszli się do Gabaa, aby im dali pomoc i walczyli ze wszytkim ludem Izraelskim. 15I nalazło się dwadzieścia i pięć tysięcy z Beniamina dobywających miecza, oprócz obywatelów Gabaa, 16których było siedm set mężów dużych, tak lewą, jako prawą ręką walczących i tak procami kamienie na pewną ciskających, że i włos mogli ubić i żadną miarą na inną stronę raz kamienny się nie unosił. 17Mężów też Izraelskich, oprócz Beniamina, nalazło się cztery sta tysięcy dobywających mieczów i gotowych ku bitwie. 18Którzy wstawszy przyszli do domu Bożego, to jest do Silo, i radzili się Boga, i mówili: Kto będzie w wojsku naszym hetmanem walki przeciw synom Beniamin? Którym odpowiedział PAN: Juda niech będzie hetmanem waszym. 19I wnet synowie Izraelowi, wstawszy rano, położyli się obozem u Gabaa, 20a stamtąd wyszedszy ku bitwie przeciw Beniaminowi, miasta dobywać poczęli. 21I wypadszy synowie Beniamin z Gabaa, zabili dnia onego z synów Izraelowych dwadzieścia i dwa tysiąca mężów. 22Znowu synowie Izraelowi i mocy, i liczbie ufając, na tymże miejscu, na którym się pierwej potykali, uszykowali wojsko; 23wszakże tak, że pierwej szli i płakali przed PANEM aż do nocy, i radzili się go, i mówili: Manili jeszcze iść ku bitwie przeciw synów Beniamin, braciej mojej, czyli nie? Którym on odpowiedział: Idźcie do nich a potykajcie się. 24A gdy synowie Izraelowi drugiego dnia wyszli ku potkaniu z syny Beniaminowymi, 25wypadli synowie Beniamin z bram Gabaa i potkawszy się z nimi tak szalenie je mordowali, że ośmnaście tysięcy mężów dobywających miecza położyli. 26Przetoż wszyscy synowie Izraelowi przyszli do domu Bożego a siedząc płakali przed PANEM i pościli dnia onego aż do wieczora, i ofiarowali mu całopalenia i zapokojne ofiary, 27i pytali się o swym powodzeniu. Na ten czas była tam skrzynia przymierza Bożego, 28a Finees, syn Eleazara, syna Aaronowego, był przełożonym domu. Radzili się tedy Pana, i rzekli: Mamli jeszcze wyniść na wojnę przeciw synom Beniaminowym, braciej naszej, czyli zaniechać? Którym PAN rzekł: Idźcie, bo jutro dam je w ręce wasze. 29I zasadzili synowie Izraelowi zasadzkę około miasta Gabaa. 30I trzeci kroć, jako raz i dwa razy, przeciw Beniaminowi wojsko wywiedli. 31Lecz i synowie Beniaminowi śmiele z miasta wyciekli i uciekające przeciwniki opodal gonili, tak iż ranili z nich jako pierwszego i wtórego dnia i siekli tył dwiema drogami podające, z których jedna bieżała do Betel, a druga do Gabaa, i porazili około trzydzieści mężów: 32bo mniemali, żeby zwykłym obyczajem ustępowali. Którzy uciekanie sztucznie zmyślając, namówili się, aby ich od miasta odwiedli, a jakoby uciekając, na drogi przerzeczone nawiedli. 33A tak wszyscy synowie Izraelowi wstawszy z miejsc swoich uszykowali się na miejscu, które zową Baaltamar. Zasadzka też, która około miasta była, po lekku się jęła ukazować 34i od zachodniej strony miasta wychodzić. Ale i druga, dziesięć tysięcy mężów ze wszego Izraela, obywatele miasta ku bitwie wyzywali. I zmocniła się bitwa przeciw synom Beniaminowym: a nie wiedzieli, że ze wszytkich stron nadchodził ich upadek. 35I poraził je PAN przed oczyma synów Izraelowych, i zabili z nich onego dnia dwadzieścia i pięć tysięcy i sto mężów, wszytko walecznych i dobywających miecza. 36A synowie Beniaminowi obaczywszy, że im już nie równo, jęli uciekać. Co ujźrzawszy synowie Izraelowi, dali im miejsce do uciekania, aby na gotową zasadzkę wpadli, którą u miasta byli zasadzili. 37Którzy gdy z nagła z miejsc skrytych powstali, a Beniamin tył siekącym podawał, weszli do miasta i porazili je paszczeką miecza. 38A synowie Izraelscy dali byli znak tym, które na zasadzkach posadzili, aby, wziąwszy miasto, ogień zapalili: żeby dym ku górze wstępujący znaczył, że miasto wzięte. 39Co gdy ujźrzeli synowie Izraelowi w samym potykaniu będący (bo mniemali synowie Beniaminowi, żeby uciekali, i potężniej gonili, zabiwszy z wojska ich mężów trzydzieści) 40i widzieli jako słup dymu z miasta wychodzący, Beniamin też, obejźrzawszy się, gdy obaczył, że już miasto wzięte, a płomień wysoko idzie, 41ci, którzy pierwej wrzkomo uciekali, obróciwszy twarz, mocniej odpierali. Co obaczywszy synowie Beniaminowi tył podali 42i ku drodze pustynie iść poczęli, gdzie ich też nieprzyjaciele gonili. Ale i ci, którzy byli miasto zapalili, zaskoczyli im. 43I tak się zstało, że je z obu stron nieprzyjaciele siekli i nie było żadnego odpoczynku umierającym. Legli i porażeni są na wschodnią stronę miasta Gabaa. 44A było tych, którzy na tymże miejscu pobici są, ośmnaście tysięcy mężów, wszytko duży walecznicy. 45Co gdy ujźrzeli, którzy byli zostali z Beniamin, uciekli na pustynią i szli do skały, której imię jest Remmon. I w onym uciekaniu tułających się, i tam i sam biegających, zabili pięć tysięcy mężów. A gdy jeszcze dalej uciekali, gonili ich i zabili jeszcze drugie dwa tysiąca. 46I tak się zstało, że wszytkich, których polegli z Beniamina na różnych miejscach było dwadzieścia i pięć tysięcy waleczników, do wojny prawie gotowych. 47A tak zostało ze wszytkiego pocztu Beniaminowego, którzy ujść i uciec na puszczą mogli, sześć set mężów, i usiedli na skale Remmon przez cztery miesiące. 48A wróciwszy się synowie Izraelowi wszytkie ostatki miasta, od ludzi aż do bydląt, mieczem pobili, i wszytkie miasta i wsi Beniaminowe żrzący płomień pożarł.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
W Chrystusie
Przez które darowane nam zostały drogie i największe obietnice, abyście przez nie stali się uczestnikami boskiej natury, uniknąwszy skażenia, jakie na tym świecie pociąga za sobą pożądliwość.
II Piotr 1:4
II Piotr 1:4
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
Albowiem jestem tego pewien, że ani śmierć, ani życie, ani aniołowie, ani potęgi niebieskie, ani teraźniejszość, ani przyszłość, ani moce, Ani wysokość, ani głębokość, ani żadne inne stworzenie nie zdoła nas odłączyć od miłości Bożej, która jest w Chrystusie Jezusie, Panu naszym.
Rzym 8:38-39
Rzym 8:38-39
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?