1I wstąpił Anjoł PANSKI z Galgal na miejsce płaczących i rzekł: Wywiodłem was z Egiptu i wprowadziłem do ziemie, o którąm przysiągł ojcom waszym i obiecałem, żebych nie zgwałcił przymierza mego z wami na wieki, 2ale tak, żebyście nie czynili przymierza z obywatelmi tej ziemie, ale żebyście ołtarze ich powywracali, a nie chcieliście słuchać głosu mego: czemużeście to uczynili? 3A przetoż nie chciałem ich wytracić od oblicza waszego, żebyście mieli nieprzyjaciele, a bogowie ich byli wam na upadek. 4A gdy mówił Anjoł PANSKI te słowa do wszech synów Izraelowych, podnieśli oni głos swój i płakali. 5I nazwano imię miejscu onemu: miejsce płaczących abo łez, i ofiarowali tam ofiary PANU. 6Rozpuścił tedy Jozue lud i poszli synowie Izraelowi każdy do osiadłości swej, aby ją otrzymali. 7I służyli PANU przez wszytkie dni jego i starszych, którzy po nim przez długi czas żyli i wiedzieli wszytkie sprawy PANSKIE, które czynił z Izraelem. 8I umarł Jozue, syn Nun, sługa PANSKI, mając sto i dziesięć lat, 9i pogrzebli go na granicy osiadłości jego w Tamnatsare na górze Efraim od północnej strony góry Gaaz. 10I wszytek on rodzaj zgromadzon jest do ojców swoich. I powstali inni, którzy nie znali PANA i uczynków, które czynił z Izraelem. 11I czynili synowie Izraelowi złe przed oczyma PANSKIMI i służyli Baalim. 12I opuścili PANA Boga ojców swoich, który je był wywiódł z ziemie Egipskiej i poszli za bogi cudzemi i za bogi onych narodów, które mieszkały około nich, i kłaniali się im, i ku gniewu pobudzili PANA 13opuszczając go, a służąc Baal i Astarot. 14I rozgniewawszy się PAN na Izraela podał je w ręce łupieżców, którzy je pojmali i przedali nieprzyjaciołom, którzy mieszkali wkoło; ani się mogli sprzeciwić nieprzyjaciołom swoim, 15ale gdzie się kolwiek chcieli obrócić, tam ręka PANSKA była nad nimi, jako powiedział i przysiągł im, i byli barzo udręczeni. 16I wzbudził PAN Sędzie, którzy ich wyzwalali z rąk pustoszących, ale i tych słuchać nie chcieli 17cudzołożąc z bogami cudzemi i kłaniając się im. Prędko opuścili drogę, którą chodzili ojcowie ich, a słysząc przykazania PANSKIE, wszytkie rzeczy przeciwnie czynili. 18A gdy PAN wzbudzał Sędzie za czasu ich, wzruszał się miłosierdziem i słuchał wzdychania utrapionych i wybawiał je z morderstwa pustoszących. 19A potym gdy umarł sędzia, wracali się i daleko gorsze rzeczy czynili ojcowie ich, idąc za cudzemi bogami, służąc im i kłaniając się im. Nie opuścili wynalazków swoich i drogi barzo twardej, którą się chodzić byli nałożyli. 20I rozgniewała się zapalczywość PANSKA na Izraela, i rzekł: Ponieważ ten lud zgwałcił przymierze moje, którem był uczynił z ojcy ich, a głosu mego słuchać wzgardził 21i ja nie wygładzę narodów, które zostawił Jozue i umarł, 22że przez nie doświadczę Izraela, jeśli strzegą drogi PANSKIEJ i chodzą w niej, jako strzegli ich ojcowie czyli nie. 23A tak zostawił PAN wszytkie narody te i nie chciał rychło wywrócić ani ich dał w ręce Jozuemu.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?