Wyszukiwanie
1A po niewielkim czasie, gdy nadchodziły dni pszenicznego żniwa, przyszedł Samson chcąc nawiedzić żonę swoje i przyniósł jej koźlę z kóz. A gdy według zwyczaju chciał wniść do jej komory, zbronił mu ociec jej, mówiąc: 2Mniemałem, że jej nienawidzisz, a przetom ją wydał za przyjaciela twego; ale ma siostrę, która młodszą i cudniejszą jest niż ona, niech ci będzie miasto niej żoną. 3Któremu Samson odpowiedział: Od tego dnia nie będzie na mnie wina przeciw Filistynom, bo wam będę złość wyrządzał. 4I poszedł, i pojmał trzy sta liszek, i ogony ich do ogonów przywiązał, a w pośrzodku przywiązał pochodnie, 5które ogniem zapaliwszy, rozpuścił, aby i tam i sam biegały. Które wnet wbiegły w zboże Filistyńskie: które zapaliwszy i zgromadzone już zboże, i co jeszcze w kłosie stało, pogorzało, tak dalece, że też i winnice i oliwnice ogień popalił. 6I rzekli Filistynowie: Kto to uczynił? Którym powiedziano: Samson, zięć Tamnatczyka, że wziął żonę jego i dał drugiemu, to uczynił. I szli Filistynowie, i spalili tak niewiastę, jako ojca jej. 7Którym rzekł Samson: Aczeście to uczynili, wszakże jeszcze z was wezmę pomstę, a tedy przestanę. 8I poraził je porażką wielką, tak iż zdumiawszy się łystę na biodrę zakładali. A poszedszy mieszkał w jaskini skały Etam. 9Przyciągnąwszy tedy Filistynowie do ziemie Juda, położyli się obozem na miejscu, które potym nazwano Lechi, to jest Czeluść, gdzie się ich wojsko było rozłożyło. 10I rzekli do nich z pokolenia Juda: Czemuście przyciągnęli na nas? Oni odpowiedzieli: Abyśmy związali Samsona, przyszliśmy, i żebyśmy mu oddali, co nam wyrządził. 11A tak szło trzy tysiące mężów z Juda do jaskinie skały Etam i rzekli do Samsona: Nie wiesz, iż Filistynowie panują nad nami? Czemuś to chciał uczynić? Którym on rzekł: Jako mi uczynili, takem im uczynił. 12Przyszliśmy cię, pry, zwięzać i wydać w ręce Filistynów. Którym Samson: Przysiężcie, pry, a przyrzeczcie mi, że mię nie zabijecie. 13Rzekli: Nie zabijemy cię, ale związanego wydamy. I związali go dwiema nowemi powrozami, i wzięli go z skały Etam. 14Który gdy przyszedł do miejsca Czeluści, a Filistynowie krzycząc wybiegli przeciw jemu, przypadł nań Duch Pański, a jako zwykły na zapach ognia lny się palić, tak powrozy, któremi był związan, rozleciały się i rozwiązały. 15I nalezioną czeluść, to jest szczękę oślą, która leżała, porwawszy, zabił nią tysiąc mężów, 16i rzekł: Czeluścią oślą, szczęką źrzebca oślic zgładziłem je i zabiłem tysiąc mężów. 17A gdy tych słów śpiewając dokończył, porzucił czeluść z ręki i nazwał imię miejsca onego Ramat Lechi, co się wykłada podniesienie czeluści. 18A gdy pragnął barzo, wołał do PANA i rzekł: Tyś dał przez rękę sługi twego to wybawienie barzo wielkie i zwycięstwo, a oto od pragnienia umieram i wpadnę w ręce nieobrzezanych. 19I otworzył PAN trzonowy ząb w czeluści oślej, i wyszły z niego wody. Których się napiwszy, ochłodził ducha i posilił się. I przetoż nazwano ono miejsce: Źrzódło wzywającego z czeluści, aż do dnia dzisiejszego. 20I sądził Izraela za dni Filistynów dwadzieścia lat.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
W Chrystusie
Gdyż w nim mieszka cieleśnie cała pełnia boskości I macie pełnię w nim; On jest głową wszelkiej nadziemskiej władzy i zwierzchności,
Kol 2:9-10
Kol 2:9-10
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Obietnice Boże
Bo obietnice Boże, ile ich było, w nim znalazły swoje "Tak"; dlatego też przez niego mówimy "Amen" ku chwale Bożej.
II Kor 1:20
II Kor 1:20
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?