1A gdy się ludzie poczęli rozmnażać na ziemi i zrodzili córki, 2widząc synowie Boży córki ludzkie, iż były piękne, wzięli sobie za żony ze wszystkich, które obrali. 3I rzekł BÓG: Nie będzie trwał duch mój na wieki w człowiecze, gdyż jest ciałem: i będą dni jego sto i dwadzieścia lat. 4A Obrzymowie byli na ziemi w one dni. Bo gdy weszli synowie Boży do córek ludzkich, a one porodziły: ci są mocarze od wieku, mężowie sławni. 5A widząc BÓG, że wiele było złości ludzkiej na ziemi, a wszytka myśl serca była napięta ku złemu po wszytek czas, 6żal mu było, że uczynił człowieka na ziemi. I ruszony serdeczną boleścią wewnątrz, rzekł: 7Wygładzę człowieka, któregom stworzył, z obliczności ziemie: od człowieka aż do zwierząt, od ziemopłazu aż do ptastwa powietrznego: bo mi żal, żem je uczynił. 8Noe zaś nalazł łaskę przed PANEM. 9Noego rodzaje te są. Noe mąż sprawiedliwy i doskonały był w rodzajach swoich, z Bogiem chodził. 10I zrodził trzech synów: Sema, Chama i Jafeta. 11Ale ziemia skaziła się przed Bogiem i napełniła się nieprawością. 12A gdy ujźrzał Bóg ziemię być skażoną (bo wszelkie ciało popsowało było drogę swą na ziemi), 13rzekł do Noego: Koniec wszelkiemu ciału przyszedł przede mną: napełniona jest ziemia nieprawością od oblicza ich, a ja wytracę je z ziemią. 14Uczyń sobie korab z drzewa heblowanego. Mieszkaniczka w nim poczynisz i namażesz klijem wewnątrz i zewnątrz. 15A uczynisz go tak. Trzy sta łokiet będzie długość korabia, pięćdziesiąt łokiet szerokość, a trzydzieści łokiet wysokość jego. 16Okno w korabiu uczynisz, a na łokciu dokonasz wierzch jego, a drzwi w korabiu postawisz z boku. Na dole gmachy i troje piętra uczynisz w nim. 17Oto ja przywiodę wody potopu na ziemię, abych wytracił wszelkie ciało, w którym jest duch żywota pod niebem. Wszytko, co na ziemi jest, zniszczeje. 18I uczynię przymierze moje z tobą. I wnidziesz do korabia ty i synowie twoi, żona twoja i żony synów twoich z tobą. 19I ze wszech zwierząt wszelkiego ciała po dwojgu wwiedziesz do korabia, aby zostały żywe z tobą, samca i samicę. 20Z ptastwa według rodzaju jego i z bydła według rodzaju jego, i ze wszytkiego ziemopłazu według rodzaju jego: po dwojgu z każdego wnidą z tobą, aby mogły żyć. 21Przetoż weźmiesz z sobą ze wszelkich pokarmów, które jedzione być mogą, i zniesiesz do siebie, i będą tak tobie, jako i onym na pokarm. 22I uczynił tedy Noe wszytko, co mu Bóg przykazał.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...





. 

Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?