Wyszukiwanie
1Tymczasem głód wszytkę ziemię barzo ściskał. 2A gdy strawili żywność, którą byli przywieźli z Egiptu, rzekł Jakob do synów swoich: Wróćcie się a nakupcie nam trochę żywności. 3Odpowiedział Juda: Wypowiedział nam mąż on oświadczając się pod przysięgą, mówiąc: Nie ujźrzycie oblicza mego, jeśli brata waszego namłodszego nie przywiedziecie z sobą. 4Jeśli tedy chcesz go posłać z nami, pojedziemy społem i nakupiemyć potrzeb; 5ale jeśli nie chcesz, nie pojedziemy: mąż bowiem, jakośmy nieraz rzekli, wypowiedział nam, mówiąc: Nie ujźrzycie oblicza mego bez brata waszego namłodszego. 6Rzekł im Izrael: Na mojęście to nędzę uczynili, żeście mu powiedzieli, iż i innego macie brata. 7A oni odpowiedzieli: Pytał nas on człowiek porządnie o rodzie naszym: jeśli ociec żyw, jeśli mamy brata, a myśmy odpowiedzieli jemu porządkiem wedle tego, o co pytał. Izaliśmy mogli wiedzieć, że miał rzec: Przywiedźcie brata waszego z sobą? 8Juda też rzekł ojcu swemu: Pośli dziecię ze mną, żebychmy pojechali a żyć mogli: byśmy nie pomarli, my i dziatki nasze. 9Ja biorę dziecię, z ręki mojej dochodź go. Jeślić go nie przywiodę a nie wrócę tobie, będę winien grzechu przeciw tobie na wszelki czas. 10By była nie przeszkodziła odwłoka, już byśmy byli drugi raz przyjachali. 11Izrael tedy, ociec ich, rzekł do nich: Jeśliż tak potrzeba niesie, uczyńcież, co chcecie: nabierzcie co lepszych pożytków ziemie w naczynia wasze i donieście mężowi dary: trochę resiny i miodu, i storaku, stakty i terebintu, i migdałów. 12Pieniądze też dwoje nieście z sobą. I one, któreście naleźli w workach, odnieście, by się snadź omyłką nie stało; 13ale i brata waszego weźmicie a jedźcie do męża. 14A Bóg mój Wszechmocny niechaj go wam uczyni łaskawym i niech odeśle z wami brata waszego, którego trzyma, i tego Beniamina, a ja jako osierociały bez dziatek będę. 15Wzięli tedy mężowie dary i dwoje pieniądze, i Beniamina, i jachali do Egiptu, i stanęli przed Jozefem. 16Które on ujźrzawszy, i Beniamina z nimi, rozkazał szafarzowi domu swego, mówiąc: Wprowadź męże w dom a nabij bydła i nagotuj ucztę; bo ze mną będą jeść w południe. 17Uczynił on, jako mu rozkazano, i wwiódł męże do domu. 18I tam zlększy się, rzekli jeden do drugiego: Dla pieniędzy, któreśmy z pierwu odnieśli w worzech naszych wwiedziono nas, aby potwarz na nas zwalił i gwałtem podbił w niewolą i nas, i osły nasze. 19Przetoż jeszcze we drzwiach przystąpiwszy do szafarza domowego, 20rzekli: Prosimy cię, panie; abyś nas wysłuchał. Już przedtym przyjachaliśmy kupować żywności, 21których nakupiwszy, gdyśmy przyjachali do gospody, otworzyliśmy wory nasze i naleźliśmy pieniądze na wierzchu worów, któreśmy teraz pod tąż wagą odnieśli. 22Lecz i drugie srebro przynieśliśmy, abyśmy nakupiły co nam potrzeba: nie masz w sumnieniu naszym, kto by je włożył do worków naszych. 23A on odpowiedział: Pokój z wami, nie bójcie się. Bóg wasz i Bóg ojca waszego dał wam skarby do worów waszych, bo pieniądze, któreście mi dali, dobre ja u siebie mam. I wywiódł do nich Symeona. 24A wwiódszy je w dom, przyniósł wody i umyli nogi swe; dał też i osłom ich obrok. 25A oni gotowali dary, aż przyszedł Jozef w południe. Słyszeli bowiem, że tam chleba pożywać mieli. 26Wszedł tedy Jozef do domu swego i ofiarowali mu dary trzymając w rękach swoich i pokłonili się mu aż do ziemie. 27A on łaskawie je pozdrowiwszy, pytał ich, mówiąc: Zdrówże jest ociec wasz stary, o którymeście mi powiadali? Żyw jeszcze? 28Którzy odpowiedzieli: Zdrów jest sługa twój, ociec nasz, jeszcze żyw. I schyliwszy się pokłonili się mu. 29Tedy podniósszy Jozef oczy, ujźrzał Beniamina, brata swego rodzonego, i rzekł: Ten jest brat wasz maluczki, o którymeście mi powiadali? I znowu: Bóg ci, pry, bądź miłościw, synu miły. 30I pokwapił się, bo się wzruszyły były wnętrzności jego nad bratem swym i łzy się mu rzucały, i wszedszy do komory płakał. 31I zasię umywszy twarz wyszedł, i wstrzymał się, i rzekł: Kładźcie chleb. 32Który położywszy osobno Jozefowi, a osobno braciej, Egipcjanom też, którzy pospołu jedli, osobno (nie godzi się bowiem Egipcjanom jadać z Hebrejczyki i mają za nieczystą takową biesiadę), 33siedli przed nim, pierworodny według pierworodzieństwa swego, a namłodszy według lat swoich. I dziwowali się barzo. 34Wziąwszy części, które od niego brali, a więtsza część dostała się Beniaminowi, tak iż piącią części przechodziła. I pili, i popili się z nim.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
W Chrystusie
Albowiem zapłatą za grzech jest śmierć, lecz darem łaski Bożej jest żywot wieczny w Chrystusie Jezusie, Panu naszym.
Rzym 6:23
Rzym 6:23
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Faryzeusze mieli także swoich uczniów (Mat 22:15-16).
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
Przez to uwielbiony będzie Ojciec mój, jeśli obfity owoc wydacie i staniecie się moimi uczniami.
Jan 15:8
Jan 15:8
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?