Wyszukiwanie
1Tegoż czasu odszedszy Juda od braciej swej, zstąpił do męża Odollamitskiego na imię Hiram. 2I ujźrzał tam córkę człowieka Chananejskiego, imieniem Sue, i pojąwszy za żonę, wszedł do niej. 3Która poczęła i porodziła syna, i nazwał imię jego Her. 4I zasię począwszy płód, narodzonego syna nazwała Onan. 5Porodziła też trzeciego, którego nazwała Sela; po którego narodzeniu więcej rodzić przestała. 6A Juda dał żonę pierworodnemu swemu Her, imieniem Tamar. 7A Her był pierworodny Judy, złośliwy przed oblicznością PANSKĄ, i od niego zabit jest. 8Rzekł tedy Juda do Onana, syna swego: Wnidź do żony brata twego a złącz się z nią, abyś wzbudził nasienie bratu twemu. 9On widząc, że się nie jemu synowie rodzić mieli, gdy wchodził do żony brata swego, wypuszczał nasienie na ziemię, aby się dzieci imieniem brata jego nie rodziły. 10I z tej przyczyny zabił go PAN, że rzecz brzydliwą czynił. 11I przetoż rzekł Juda Tamarze, niewiastce swojej: Bądź wdową w domu ojca twego, aż uroście Sela, syn mój: bał się bowiem, by i on nie umarł jako bracia jego. Która poszła i mieszkała w domu ojca swego. 12A gdy minęło wiele dni, umarła córka Suego, żona Judasowa. Który po żałobie, wziąwszy pocieszenie, szedł do strzygących owce swe sam i Hiras, owcarz trzody, Odollamita, do Tamnas. 13I powiedziano Tamarze, że świekier jej idzie do Tamnas, na strzyżenie owiec. 14Która złożywszy szaty wdowstwa, wzięła na się rąbek a odmieniwszy szaty, usiadła na rozstaju drogi, która wiedzie do Tamnas: dlatego, że już był dorósł Sela, a nie wzięła go za męża. 15Którą ujźrzawszy Juda, mniemał, żeby była wszetecznica, bo była nakryła twarz swoję, aby jej nie poznano. 16I wszedszy do niej, rzekł: Dopuść mi, abym miał sprawę z tobą; bo nie wiedział, żeby jego niewiastka była. 17Która gdy odpowiedziała: Co mi dasz, żebyś zażył obcowania mego? Rzekł: Poszlęć koziełka z trzód. A gdy zaś ona rzekła: Dopuszczę, czego chcesz, jeśli mi dasz zastawę, aż przyszlesz, co obiecujesz. 18Rzekł Juda: Co chcesz, żebym ci dał w zastawie? Odpowiedziała: Pierścień twój i manellę, i laskę, którą w ręce trzymasz. Na jedno tedy zeszcie niewiasta poczęła. 19I powstawszy poszła, i złożywszy odzienie, które na sobie miała, oblokła się w szaty wdowstwa. 20I posłał Juda koziełka przez pasterza swego Odollamitę, aby odebrał zastawę, którą był dał niewieście. Który nie nalazszy jej, 21pytał ludzi miejsca onego: Gdzie jest niewiasta, która siedziała na rozstaju. A gdy wszyscy odpowiedzieli, że nie była na tym miejscu nierządnica, 22wrócił się do Judy i rzekł mu: Nie nalazłem jej, lecz i ludzie miejsca onego powiedali mi, że tam nigdy nie siedziała wszetecznica. 23Rzekł Juda: Niechże sobie ma: kłamstwa iście nam zadać nie może, jam posłał koźlę, którem był obiecał, a tyś jej nie nalazł. 24Alić po trzech miesiącach powiedziano Judzie, mówiąc: Wystąpiła Tamar, niewiastka twoja, i zda się, że się żywot jej wzdyma. I rzekł Juda: Wywiedźcie ją, aby była spalona. 25Którą gdy wiedziono na śmierć, posłała do świekra swego, mówiąc: Z tego męża, którego te rzeczy są, jam poczęła: poznaj, czyj to pierścień i manella, i laska. 26Który poznawszy swe dary rzekł: Sprawiedliwsza nad mię, żem jej nie dał Seli, synowi memu. Wszakoż więcej jej nie uznał. 27A gdy przychodził czas porodzenia, ukazały się bliźnięta w żywocie. A w samym wychodzeniu dziatek, jeden wyścibił rękę, na której baba uwiązała nić czerwoną, mówiąc: 28Ten naprzód wynidzie. 29Ale gdy on zaś wciągnął rękę, wyszedł drugi, i rzekła niewiasta: Czemu przerwana jest dla ciebie przegroda? I z tej przyczyny nazwano imię jego Fares. 30Potym wyszedł brat jego, na którego ręce była nić czerwona: którego nazwała Zarą.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
I rzekł Pan do Jozuego: Nie bój się ich, gdyż wydam ich w twoje ręce; nikt z nich nie ostoi się przed tobą.
Joz 10:8
Joz 10:8
W Chrystusie
Usprawiedliwieni tedy z wiary, pokój mamy z Bogiem przez Pana naszego, Jezusa Chrystusa,
Rzym 5:1
Rzym 5:1
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Izaak miał 75 lat a Ismael 89 lat gdy oboje pochowali swojego ojca Abrahama (I Mojż 21:5, I Mojż 16:15, I Mojż 25:7).
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
A teraz, jeżeli pilnie słuchać będziecie głosu mojego i przestrzegać mojego przymierza, będziecie szczególną moją własnością pośród wszystkich ludów, bo moja jest cała ziemia.
II Mojż 19:5
II Mojż 19:5
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?