„I synowie Syjon, weselcie się a radujcie się w PANU Bogu waszym, bo wam dał Nauczyciela sprawiedliwości, i uczyni, że spadnie na was deszcz ranny i pozdny jako na początku.”

Biblia Jakuba Wujka: Księga Joela 2,23

Nawigacja

Lista rozdziałów

Biblia Jakuba Wujka
Księga Rodzaju 37:11

37:1
A Jakob mieszkał w ziemi Chananejskiej, w której ociec jego był gościem.
37:2
A te są pokolenia jego: Jozef, gdy miał szesnaście lat, pasł trzodę z bracią swą jeszcze pacholęciem. I był z synami Bale i Zelfy, żon ojca swego, i oskarżył bracią swą przed ojcem o grzech barzo sprosny.
37:3
A Izrael miłował Jozefa nad wszystkie syny swe, przeto iż go był w starości swej urodził, i uczynił mu suknię wzorzystą.
37:4
I widząc bracia jego, że go miłował ociec nade wszytki syny, nienawidzieli go i nie mogli nic łaskawie z nim mówić.
37:5
Przydało się też, iż sen, który widział, powiedał braciej swej, co było przyczyną więtszej nienawiści.
37:6
I rzekł do nich: Słuchajcie snu mego, którym widział.
37:7
Zdało mi się, żeśmy wiązali snopy na polu, a snop mój jakoby powstał i stanął, a wasze snopy około stojące kłaniały się snopowi memu.
37:8
Odpowiedzieli bracia jego: Izali królem naszym będziesz? abo poddani będziemy państwu twemu? Ta tedy przyczyna snów i mów, zazdrości i nienawiści żagwie przydawała.
37:9
Widział też i drugi sen, który powiadając braciej, mówił: Widziałem przez sen, jakoby mi się słońce i księżyc i jedenaście gwiazd kłaniało.
37:10
Co gdy ojcu swemu i braciej swej powiedział, złajał go ociec jego i rzekł: Cóż się rozumie przez ten sen, któryś widział? Izali ja i matka twoja, i bracia twoi kłaniać ci się będziemy do ziemie?
37:11
Zajźrzeli mu tedy bracia jego, a ociec milcząc rzecz uważał.
37:12
A gdy bracia jego pasąc bydło ojca swego mieszkali w Sychem,
37:13
rzekł do niego Izrael: Bracia twoi pasą owce w Sychimie: pódź, poślę cię do nich.
37:14
Który gdy odpowiedział: Gotówem, rzekł mu: Idź a obacz, jeśli się wszystko szczęśliwie powodzi braciej twojej i bydłu, a daj mi znać, co się dzieje.
37:15
Posłany z doliny Hebron przyszedł do Sychem. I nadszedł go jeden mąż błądzącego po polu, i spytał, czego by szukał.
37:16
A on odpowiedział: Braciej mojej szukam, powiedz mi, kędy pasą trzody.
37:17
I rzekł mu mąż: Odeszli z miejsca tego, a słyszałem je mówiące: Pódźmy do Dotain. Poszedł tedy Jozef za bracią swoją i nalazł je w Dotain.
37:18
Którzy ujźrzawszy go z daleka, niźli przyszedł do nich, myślili go zabić:
37:19
I mówili do siebie: Onoć idzie widosen:
37:20
pódźcie, zabijmy go i wrzućmy do studnie starej. I rzeczem: Zły zwierz go pożarł, a tam się pokaże, co mu pomogą sny jego.
37:21
Co usłyszawszy Ruben, starał się wybawić go z rąk ich i mówił:
37:22
Nie zabijajcie dusze jego ani wylewajcie krwie, ale wrzućcie go do studnie tej, która jest na puszczy, a ręce wasze zachowajcie niewinne: a to mówił chcąc go wyrwać z ręku ich i wrócić ojcu swemu.
37:23
Wnet tedy skoro przyszedł do braciej swej, zewlekli go z onej suknie długiej i wzorzystej
37:24
i wpuścili go do studnie starej, która nie miała wody.
37:25
A usiadszy, aby jedli chleb, ujźrzeli Ismaelity podróżne jadąc z Galaad i wielbłądy ich niosące korzenie i resinę, i staktę do Egiptu.
37:26
Rzekł tedy Judą do braciej swej: Cóż nam pomoże, jeśli zabijemy brata naszego i zatajany krew jego?
37:27
Lepiej, że go przedamy Ismaelitom, a ręce nasze niech się nie mażą, brat bowiem i ciało nasze jest. I przyzwolili bracia na mowy jego.
37:28
A gdy mijali Madianitowie kupcy, wyciągnąwszy go z studnie, przedali go Ismaelitom za dwadzieścia srebrników: którzy go zawieźli do Egiptu.
37:29
I wróciwszy się Ruben do studnie nie nalazł chłopięcia.
37:30
I rozdarszy odzienie, idąc do braciej swej rzekł: Chłopięcia nie widać, a ja dokąd pójdę?
37:31
I wzięli suknię jego, i we krwi koźlęcej, które byli zabili, omoczyli.
37:32
Posławszy, którzy by ją donieśli do ojca, i mówili: Tęśmy naleźli: oglądaj, jeśli jest suknia syna twego, czy nie.
37:33
Którą poznawszy ociec, rzekł: Suknia syna mego jest, źwierz okrutny zjadł go, bestia pożarła Jozefa.
37:34
I rozdarszy szaty, oblókł się w włosienicę płacząc syna swego przez długi czas.
37:35
A gdy się zeszły wszytkie dzieci jego, aby ulżyli żalu ojcowskiego, nie chciał przypuścić pocieszenia, ale rzekł: Zstąpię do syna mego płacząc do piekła. A gdy on tak trwał w żałobie,
37:36
Madianitowie przedali Jozefa w Egipcie Putifarowi, trzebieńcowi Faraona, hetmanowi żołnierstwa.

Nawigacja

Nie bój się! - Werset na dziś

Wersety o pokoju na 365 dni w roku!

Ich domy są bezpieczne, wolne od strachu i nie smaga ich rózga Boża.
Job 21:9

W Chrystusie

A jeśli dziećmi, to i dziedzicami, dziedzicami Bożymi, a współdziedzicami Chrystusa, jeśli tylko razem z nim cierpimy, abyśmy także razem z nim uwielbieni byli.
Rzym 8:17

Kim jesteś i co masz w Chrystusie.

Czy wiesz że?

Dawid po pokonaniu Goliata trzymał jego zbroję w swoim namiocie (I Sam 17,54).

Fakty i ciekawostki Biblijne.

Obietnice Boże

Panie! Zgotuj nam pokój; gdyż także wszystkich naszych dzieł Ty dla nas dokonałeś!
Iz 26:12


"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."

Szukaj w dialogach Beta

Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.

BlueLetterBible.org

Np. Jhn 3:16 lub John 3:16 lub glory, heaven, majesty etc.



Warto odwiedzić