Wyszukiwanie
1Zstarzał się tedy Izaak i zaćmiły się oczy jego, i widzieć nie mógł, i zawołał Ezawa, syna swego starszego, i rzekł mu: Synu mój! Który odpowiedział: Owom ja. 2Któremu ociec: Widzisz (rzekł), żem się zstarzał, a nie wiem dnia śmierci mojej. 3Weźmi broń twoję, sajdak i łuk, a wynidź na pole, a gdy polując co ugonisz, 4uczyń mi stąd potrawę, jako wiesz wolą moje, i przynieś, abym jadł: aby błogosławiła tobie dusza moja, niż umrę. 5Co gdy usłyszała Rebeka, on też odszedł na pole, aby rozkazaniu ojcowskiemu dosyć uczynił, 6rzekła synowi swemu Jakobowi: Słyszałam ojca twego gadającego z Ezawem, bratem twoim, i mówiącego mu: 7Przynieś mi z łowu twego a uczyń potrawę, abym jadł i błogosławił ci przed PANEM pierwej, niźli umrę. 8Teraz tedy, synu mój, przestań na radzie mojej: 9A szedszy do trzody przynieś mi dwoje koźląt co lepszych, abych z nich uczyniła potrawy ojcu twemu, których rad pożywa. 10Które gdy mu przyniesiesz a naje się, abyć błogosławił pierwej, niźli umrze. 11Której on odpowiedział: Wiesz, iż Ezaw, brat mój, jest człowiek kosmaty, a ja goły. 12Jeśli się mnie dotknie ociec mój, a poczuje, boję się, aby nie mnimał, żem chciał z niego szydzić, i przywiodę na się przeklęctwo miasto błogosławieństwa. 13Do którego matka: Na mnie, pry, niech będzie to przeklęctwo, synu mój: tylko słuchaj głosu mego a szedszy przynieś, com rzekła. 14Poszedł i przyniósł, i dał matce. Zgotowała ona potrawy, jako wiedziała, że chciał ociec jego. 15A w szaty Ezawowe barzo dobre, które u siebie miała doma, oblokła go. 16I skórki koźlęce obwinęła wkoło ręku, i gołość szyje jego okryła. 17I dała potrawę, i chleb, którego była napiekła, oddała. 18Które on wniózszy, rzekł: Ojcze mój! A on odpowiedział: Słyszę. Ktoś ty jest, synu mój? 19I rzekł Jakob: Jam jest pierworodny twój, Ezaw: Uczyniłem, jakoś mi rozkazał: wstań, siądź a jedz z łowu mego, aby mi błogosławiła dusza twoja. 20Izaak zasię rzekł do syna swego: Jakożeś tak rychło naleźć mógł, synu mój? Który odpowiedział: Wola Boża była, że mi się prędko nagodziło, czegom chciał. 21I rzekł Izaak: Przystąp sam, żebym się ciebie dotknął, synu mój, a doznał, jeśliś ty jest syn mój Ezaw, czyli nie. 22Przystąpił on do ojca, a pomacawszy go rzekł Izaak: Głos wprawdzie głos Jakobów jest, ale ręce są ręce Ezawowe. 23I nie poznał go, iż kosmate ręce podobieństwo starszego wyrażały. A tak błogosławiąc mu, 24rzekł: Tyżeś jest syn mój, Ezaw? Odpowiedział: Jam jest. 25A on: Podaj mi, prawi, potrawy z łowu twego, synu mój, abyć błogosławiła dusza moja. Które gdy podane jadł, podał mu też i wina, którego napiwszy się 26rzekł do niego: Przystąpże do mnie a całuj mię, synu mój. 27Przystąpił i całował go. I wnet skoro poczuł wonność szat jego, błogosławiąc mu rzekł: Oto wonność syna mego jako wonność pola pełnego, któremu błogosławił Pan. 28Dajżeć, Boże, z rosy niebieskiej i z tłustości ziemskiej obfitość zboża i wina. 29I niech ci służą narodowie, i niech ci się kłaniają pokolenia: bądź panem braciej twojej, a niech się pochylają przed tobą synowie matki twojej. Kto by cię przeklinał, niech ten przeklętym będzie, a kto by cię błogosławił, niech będzie błogosławieństwa pełen. 30Ledwie był Izaak rzeczy dokonał a skoro od niego wyszedł Jakob, przyszedł Ezaw. 31I uwarzone z łowu potrawy przyniósł ojcu, mówiąc: Wstań, ojcze mój, a jedz z łowu syna twego, aby mi błogosławiła dusza twoja. 32I rzekł mu Izaak: Któżeś ty jest? Który odpowiedział: Jam jest syn twój pierworodny, Ezaw. 33Uląkł się Izaak zdumieniem wielkim: a barziej niż kto wierzyć może dziwując się, rzekł: Któż tedy ono jest, który mi dawno łów ugoniony przyniósł i jadłem ze wszytkiego pierwej niżliś ty przyszedł: i błogosławiłem mu, i będzie błogosławionym. 34Usłyszawszy Ezaw słowa ojcowskie, zaryczał głosem wielkim, a ciężko sfrasowany, rzekł: Błogosław też i mnie, ojcze mój. 35Który rzekł: Przyszedł rodzony twój zdradliwie i wziął błogosławieństwo twoje. 36A on zatym przydał: Słusznieć nazwano jest imię jego Jakob: podszedł mię bowiem już oto drugi raz; pierworodzieństwo moje przedtem wziął, a teraz po wtóre podchwycił błogosławieństwo moje. I zaś do ojca: Izali, prawi, nie zostawiłeś i mnie błogosławieństwa? 37Odpowiedział Izaak: Panemem go twoim postanowił i wszytkę bracią jego poddałem mu w niewolą, zbożem i winem umocniłem go: a tobie potym, synu mój, co dalej czynić mam? 38Któremu Ezaw: Izali, pry, jedno tylko masz błogosławieństwo, ojcze? Mnie też, proszę, abyś błogosławił. A gdy łkaniem wielkim płakał, 39wzruszony Izaak rzekł do niego: W tłustości ziemie a w rosie niebieskiej z wierzchu 40będzie błogosławieństwo twoje. Z miecza żyć będziesz a będziesz służył bratu twemu: ale przydzie czas, kiedy zrzucisz i rozwiążesz jarzmo jego z szyje twojej. 41Nienawidział tedy zawsze Ezaw Jakoba dla błogosławieństwa, którym mu błogosławił ociec. I rzekł w sercu swoim: Przyjdąć dni żałoby ojca mego, i zabiję Jakoba, brata mego. 42Powiedziano to Rebece, która posławszy i wezwawszy Jakoba, syna swego, rzekła do niego: Oto Ezaw, brat twój, grozi, aby cię zabił. 43Przeto teraz, synu mój, słuchaj głosu mego, a wstawszy uciecz do Labana, brata mego, do Haran: 44I pomieszkasz z nim przez mały czas, aż się uspokoi zapalczywość brata twego 45i przestanie rozgniewanie jego, i zapomni tego, coś mu uczynił: potym poszlę a przyprowadzę cię tu stamtąd. Przecz obudwu synów dnia jednego mam postradać? 46I rzekła Rebeka do Izaaka: Tęskno mię żyć dla córek Hetejskich, jeśliże pojmie Jakob żonę z narodu tej ziemie, żyć nie chcę.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
W Chrystusie
Wszystko mogę w tym, który mnie wzmacnia, w Chrystusie.
Fil 4:13
Fil 4:13
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Wygląda na to że Metuszelach który żył najdłużej ze wszystkich ludzi w historii (żył aż 969 lat: I Mojż 5:27) umarł w roku potopu (może podczas potopu?) (dodaj liczby z Gen I Mojż 5:26-28 i I Mojż 7:6). Co ciekawe Henoch przeżył swojego syna Lamecha który umarł na 5 lat przed potopem w wieku 595 lat (zobacz: I Mojż 5:28, I Mojż 5:30 i I Mojż 5:7).
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?