Wyszukiwanie
1I rzekł Pan do Abrama: Wynidź z ziemie twojej i od rodziny twojej, i z domu ojca twego: a idź do ziemie, którąć ukażę. 2A uczynię cię narodem wielkim i będęć błogosławił, i uwielbię imię twoje, i będziesz błogosławiony. 3Będę błogosławił błogosławiącym tobie, a przeklnę te, którzy cię przeklinają, a w tobie będą błogosławione wszytkie narody ziemie. Abraham przybywa do Kanaanu 4Wyszedł tedy Abram, jako mu PAN przykazał, i poszedł z nim Lot: siedmdziesiąt lat było Abramowi, kiedy wyszedł z Harana. 5I wziął Saraj, żonę swoję, i Lota, syna brata swego, i wszytkę majętność, którą mieli, i dusze, których nabyli w Haranie, i wyszli, aby szli do ziemie Chanaan. A gdy przyszli do niej, 6przeszedł Abram ziemię aż do miejsca Sychem, aż do Jasnej Doliny: a Chananejczyk tedy był w ziemi. 7I ukazał się PAN Abramowi, i rzekł mu: Nasieniu twemu dam ziemię tę. Który zbudował tam ołtarz PANU, który mu się był ukazał. 8A stamtąd przeszedł do góry, która była ku wschodowi Betel, rozbił tam namiot swój mając od zachodu Betel, a od wschodu Haj, i zbudował też tam ołtarz Panu, i wzywał imię jego. 9I ciągnął Abram idąc i dalej postępując ku południu. 10Stał się potym głód w ziemi i stąpił Abram do Egiptu, aby tam gościem był, ciężki bowiem był głód w ziemi. 11A gdy już blisko był, aby wszedł do Egiptu, rzekł do Saraj, żony swej: Wiem, żeś piękna niewiasta. 12A iż gdy cię ujźrzą Egipcjanie, rzeką: Żona to jego, i zabiją mię, a ciebie zachowają. 13Mów przeto, proszę cię, żeś jest siostra moja, aby mi było dobrze dla ciebie i dusza moja aby żyła dla ciebie. 14Gdy tedy wszedł Abram do Egiptu, ujźrzeli Egipcjanie niewiastę, że była barzo piękna. 15I dały znać książęta Faraonowi, i chwalili ją przed nim, i wzięto niewiastę do domu Faraonowego. 16A Abramowi czynili dobrze dla niej: i miał owce i woły, i osły, i niewolniki, i niewolnice, i oślice, i wielbłądy. 17Ale PAN skarał Faraona plagami wielkimi, i dom jego, dla Saraj, żony Abramowej. 18I zawołał Farao Abrama, i rzekł mu: Coż wżdy to jest, coś mi uczynił? Czemuś mi nie oznajmił, że to żona twoja? 19Czemuś powiedział, że jest siostra twoja, abym ją wziął sobie za żonę? Ale teraz oto żona twoja, weźmiż ją a idź. 20I przykazał Farao o Abramie mężom, i odprowadzili go i żonę jego, i wszytko, co miał.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
W Chrystusie
I każdy, kto tę nadzieję w nim pokłada, oczyszcza się, tak jak On jest czysty.
I Jan 3:3
I Jan 3:3
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Żydowscy chłopcy po urodzeniu oficjalnie nie otrzymywali imienia aż do ósmego dnia w którym to zostawali obrzezani.
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
Tyś liczne i ciężkie utrapienia na nas włożył, Ty znowu nas ożywisz I z głębin ziemi znowu nas wyprowadzisz.
Ps 71:20
Ps 71:20
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?