1Na koniec, za prasy, Psalm samemu Asafowi. 2Radujcie się Bogu, pomocnikowi naszemu, wykrzykajcie Bogu Jakobowemu. 3Weźmicie Psalm a podajcie bęben, wdzięczną arfę z cytrą. 4Trąbcie na nowiu w trąbę, w dzień zacny uroczystego święta waszego. 5Abowiem jest rozkazanie w Izraelu i wyrok Bogu Jakobowemu. 6Postanowił to na świadectwo w Jozef, gdy wychodził z ziemie Egipskiej, słyszał język, którego nie umiał. 7Wybawił od brzemion ramiona jego, ręce jego służyły koszem. 8Wzywałeś mię w ucisku, a wybawiłem cię, wysłuchałem cię w tajniku burzy, doświadczałem cię nad wodami swaru. 9Słuchaj, ludu mój, a oświadczę się na cię, Izraelu, jeśli mię usłuchasz: 10Nie będzie w tobie Boga nowego i nie będziesz chwalił boga cudzego. 11Bom ci ja jest PAN Bóg twój, którym cię wywiódł z ziemie Egipskiej: rozszerz usta twoje, a napełnię je. 12A nie słuchał lud mój głosu mego, a Izrael nie dbał na mię. 13I puściłem je za żądzami serc ich, pójdą w wynalazkach swoich. 14By był lud mój słuchał mię, by był Izrael chodził drogami moimi, 15snadź bym był łacno poniżył nieprzyjacioły ich, a na trapiące je obróciłbym był rękę swoję. 16Nieprzyjaciele PANscy skłamali mu i będzie czas ich na wieki.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?