Wyszukiwanie
1Wyrozumienia Asafowi. Słuchajcie, ludu mój, zakonu mego, nakłońcie ucha swego ku słowom ust moich. 2Otworzę w podobieństwach usta moje, będę powiadał gadki od początku. 3Jako wielkieśmy rzeczy słyszeli i poznali, i ojcowie naszy powiadali nam. 4Nie zataiły się przed syny ich, w drugim narodzie. Powiadając chwały PANSKIE i mocy jego, i cuda jego, które czynił. 5I wzbudził świadectwo w Jakobie a zakon położył w Izraelu. 6Jako wielkie rzeczy rozkazał ojcom naszym, aby je oznajmili synom swoim, aby wiedział rodzaj drugi, synowie, którzy się narodzą i powstaną, i będą je powiadać synom swoim: 7Żeby pokładali w Bogu nadzieję swoją, a nie zapominali spraw Bożych i pytali się o mandaciech jego. 8Aby nie byli jako ojcowie ich: naród zły i drażniący. Naród, który nie prostował serca swego i nie był wiernym Bogu duch jego. 9Synowie Efrem naciągający i spuszczający łuk, podali tył w dzień wojny. 10Nie strzegli testamentu Bożego i nie chcieli chodzić w zakonie jego. 11I zapamiętali dobrodziejstw jego i cudów jego, które im ukazał. 12Przed ojcy ich czynił dziwy w ziemi Egipskiej, na polu Tanejskim. 13Rozerwał morze i przeprowadził je, i zastawił wody jako w skórzanym worze. 14I prowadził je w obłoku we dnie, a przez całą noc w rozświeceniu ognia. 15Rozszczepił skałę na puszczy i napoił je, jako w wielkiej głębokości. 16I wywiódł wodę z opoki, i prowadził wody jako z rzeki. 17A przydali jeszcze grzeszyć przeciw jemu, wzruszyli ku gniewu Nawyższego na miejscu bezwodnym. 18I kusili Boga w sercach swoich, prosząc pokarmu duszam swoim. 19I mówili źle o Bogu, rzekli: Izali Bóg może stół zgotować na puszczy? 20Bo uderzył w skałę i wypłynęły wody, i strumienie wezbrały. Izali i chleb będzie mógł dać, abo nagotować stół ludowi swemu? 21Przetoż usłyszał PAN i odłożył, i ogień zapalił się przeciw Jakobowi, i gniew powstał przeciw Izraelowi, 22bo nie wierzyli w Boga ani mieli nadzieje w zbawieniu jego. 23I rozkazał obłokom z wierzchu, i otworzył furty niebieskie. 24I dżdżył im mannę ku jedzeniu, i dał im chleb niebieski. 25Chleba anielskiego pożywał człowiek: posłał im pokarmów dostatkiem. 26Przeniósł wiatr południowy z nieba i przywiódł mocą swą wiatr z zachodu. 27I spuścił na nie mięso jako proch, a jako piasek morski ptastwo skrzydlaste. 28I upadło w pośrzód ich obozu, około ich namiotów. 29I jedli, i najedli się barzo, i uczynił dosyć ich chciwości, 30nie byli omyleni w żądzy swojej. Jeszcze pokarmy ich były w gębiech ich, 31a gniew Boży zstąpił na nie. I pobił tłuszcze ich, a wybór Izraelczyków spętał. 32W tym wszytkim jeszcze grzeszyli i nie wierzyli cudom jego. 33I ustały w marności dni ich, i lata ich z prędkością. 34Gdy je zabijał, szukali go i wracali się, i raniuczko chodzili do niego. 35I wspomnieli, że Bóg jest ich pomocnikiem, a Bóg wysoki jest ich odkupicielem. 36I miłowali go usty swemi, a językiem swym kłamali mu. 37A serce ich nie było proste ku niemu ani byli wiernymi w testamencie jego. 38A on jest miłosierny i miłościw będzie grzechom ich, i nie zatraci ich. I wiele czynił, aby odwracał gniew swój i nie zapalił wszytkiego gniewu swego. 39I pamiętał, że byli ciałem: wiatr idący, a nie wracający się. 40Jako często drażnili go na puszczy, do gniewu pobudzali go na miejscach bezwodnych! 41I wrócili się, i kusili Boga, i draźnili świętego Izraelskiego. 42Nie pamiętali na rękę jego, w dzień, w który je odkupił z ręki trapiącego: 43jako pokazował w Egipcie znaki swoje i cuda swe na polu Tanejskim. 44I przemienił w krew rzeki ich, i deszcze ich, aby nie pili. 45Puścił na nie rozmaitą muchę i kąsała je, i żabę, i wygubiła je. 46I dał ich owoce chrząszczom, i robotę ich szarańczej. 47I poraził gradem winnice ich, a morwy ich mrozem. 48I podał gradowi bydło ich, a majętności ich ogniowi. 49Puścił na nie gniew zapalczywości swojej: popędliwość i rozgniewanie, i utrapienie, przepuszczenia przez anjoły złe. 50Uczynił drogę szcieżce gniewu swego, nie wypuścił dusz ich od śmierci i bydło ich w śmierci zawarł. 51I pobił wszytkie pierworodne w ziemi Egipskiej, pierwiastki wszytkich prac ich w przybytkach Cham. 52I odjął lud swój jako owce, i prowadził je jako stado na puszczy. 53I prowadził je w nadziei, i nie bali się, a nieprzyjacioły ich okryło morze. 54I przywiódł je na górę poświęcenia swego, górę, której dostała prawica jego. 55I wyrzucił przed nimi pogany, i losem rozdzielił im ziemię sznurem pomiaru. I dał mieszkania w przybytkach ich pokoleniam Izraelskim. 56I kusili, i obrazili Boga wysokiego i nie strzegli świadectw jego. 57I odwrócili się, a nie zachowali umowy jako i ojcowie ich, wywrócili się jako łuk opaczny. 58Ku gniewu go wzruszyli na swych pagórkach, a rycinami swemi pobudzili go ku zapalczywości. 59Usłyszał Bóg i wzgardził, i wniwecz obrócił barzo lud Izraelski. 60I odrzucił przybytek Silo, przybytek swój, kędy mieszkał między ludźmi. 61I podał moc ich w niewolą i piękność ich w ręce nieprzyjacielskie. 62I dał pod miecz lud swój, i wzgardził dziedzictwo swoje. 63Młodzieńce ich ogień pożarł, a panien ich nie płakano. 64Kapłani ich od miecza polegli, a wdowy ich nie chodziły w żałobie. 65I ocucił się Pan jako ze snu: jako mocarz upiwszy się winem. 66I zaraził nieprzyjacioły swe na pośladkach, dał im hańbę wieczną. 67I odrzucił namiot Jozefów, i nie obrał pokolenia Efraim: 68ale obrał pokolenie Judy, górę Syjon, którą umiłował. 69I zbudował jako jednorożców świątnicę swoję na ziemi, którą ugruntował na wieki. 70I obrał Dawida, sługę swego, i wziął go od trzód owiec, od kotnych owiec wziął go, 71aby pasł Jakoba, sługę jego, i Izraela, dziedzictwo jego. 72I pasł je w niewinności serca swego, a w roztropności rąk swoich prowadził je.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
I rzekł Pan do Jozuego: Nie bój się ich, bo jutro o tej porze sprawię, że wszyscy padną trupem przed Izraelem. Konie ich okulawisz, a wozy ich spalisz w ogniu.
Joz 11:6
Joz 11:6
W Chrystusie
W którym też przypadło nam w udziale stać się jego cząstką, nam przeznaczonym do tego od początku według postanowienia tego, który sprawuje wszystko według zamysłu woli swojej ...
Efez 1:11
Efez 1:11
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Była w Syloe wieża (zlokalizowana w południowej części Jerozolimy) która upadając zabiła 18 ludzi (Łuk 13:4).
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
Albowiem jestem tego pewien, że ani śmierć, ani życie, ani aniołowie, ani potęgi niebieskie, ani teraźniejszość, ani przyszłość, ani moce, Ani wysokość, ani głębokość, ani żadne inne stworzenie nie zdoła nas odłączyć od miłości Bożej, która jest w Chrystusie Jezusie, Panu naszym.
Rzym 8:38-39
Rzym 8:38-39
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?