Wyrozumienia Asafowi. Słuchajcie, ludu mój, zakonu mego, nakłońcie ucha swego ku słowom ust moich.
78:2
Otworzę w podobieństwach usta moje, będę powiadał gadki od początku.
78:3
Jako wielkieśmy rzeczy słyszeli i poznali, i ojcowie naszy powiadali nam.
78:4
Nie zataiły się przed syny ich, w drugim narodzie. Powiadając chwały PANSKIE i mocy jego, i cuda jego, które czynił.
78:5
I wzbudził świadectwo w Jakobie a zakon położył w Izraelu.
78:6
Jako wielkie rzeczy rozkazał ojcom naszym, aby je oznajmili synom swoim, aby wiedział rodzaj drugi, synowie, którzy się narodzą i powstaną, i będą je powiadać synom swoim:
78:7
Żeby pokładali w Bogu nadzieję swoją, a nie zapominali spraw Bożych i pytali się o mandaciech jego.
78:8
Aby nie byli jako ojcowie ich: naród zły i drażniący. Naród, który nie prostował serca swego i nie był wiernym Bogu duch jego.
78:9
Synowie Efrem naciągający i spuszczający łuk, podali tył w dzień wojny.
78:10
Nie strzegli testamentu Bożego i nie chcieli chodzić w zakonie jego.
78:11
I zapamiętali dobrodziejstw jego i cudów jego, które im ukazał.
78:12
Przed ojcy ich czynił dziwy w ziemi Egipskiej, na polu Tanejskim.
78:13
Rozerwał morze i przeprowadził je, i zastawił wody jako w skórzanym worze.
78:14
I prowadził je w obłoku we dnie, a przez całą noc w rozświeceniu ognia.
78:15
Rozszczepił skałę na puszczy i napoił je, jako w wielkiej głębokości.
78:16
I wywiódł wodę z opoki, i prowadził wody jako z rzeki.
78:17
A przydali jeszcze grzeszyć przeciw jemu, wzruszyli ku gniewu Nawyższego na miejscu bezwodnym.
78:18
I kusili Boga w sercach swoich, prosząc pokarmu duszam swoim.
78:19
I mówili źle o Bogu, rzekli: Izali Bóg może stół zgotować na puszczy?
78:20
Bo uderzył w skałę i wypłynęły wody, i strumienie wezbrały. Izali i chleb będzie mógł dać, abo nagotować stół ludowi swemu?
78:21
Przetoż usłyszał PAN i odłożył, i ogień zapalił się przeciw Jakobowi, i gniew powstał przeciw Izraelowi,
78:22
bo nie wierzyli w Boga ani mieli nadzieje w zbawieniu jego.
78:23
I rozkazał obłokom z wierzchu, i otworzył furty niebieskie.
78:24
I dżdżył im mannę ku jedzeniu, i dał im chleb niebieski.
78:25
Chleba anielskiego pożywał człowiek: posłał im pokarmów dostatkiem.
78:26
Przeniósł wiatr południowy z nieba i przywiódł mocą swą wiatr z zachodu.
78:27
I spuścił na nie mięso jako proch, a jako piasek morski ptastwo skrzydlaste.
78:28
I upadło w pośrzód ich obozu, około ich namiotów.
78:29
I jedli, i najedli się barzo, i uczynił dosyć ich chciwości,
78:30
nie byli omyleni w żądzy swojej. Jeszcze pokarmy ich były w gębiech ich,
78:31
a gniew Boży zstąpił na nie. I pobił tłuszcze ich, a wybór Izraelczyków spętał.
78:32
W tym wszytkim jeszcze grzeszyli i nie wierzyli cudom jego.
78:33
I ustały w marności dni ich, i lata ich z prędkością.
78:34
Gdy je zabijał, szukali go i wracali się, i raniuczko chodzili do niego.
78:35
I wspomnieli, że Bóg jest ich pomocnikiem, a Bóg wysoki jest ich odkupicielem.
78:36
I miłowali go usty swemi, a językiem swym kłamali mu.
78:37
A serce ich nie było proste ku niemu ani byli wiernymi w testamencie jego.
78:38
A on jest miłosierny i miłościw będzie grzechom ich, i nie zatraci ich. I wiele czynił, aby odwracał gniew swój i nie zapalił wszytkiego gniewu swego.
78:39
I pamiętał, że byli ciałem: wiatr idący, a nie wracający się.
78:40
Jako często drażnili go na puszczy, do gniewu pobudzali go na miejscach bezwodnych!
78:41
I wrócili się, i kusili Boga, i draźnili świętego Izraelskiego.
78:42
Nie pamiętali na rękę jego, w dzień, w który je odkupił z ręki trapiącego:
78:43
jako pokazował w Egipcie znaki swoje i cuda swe na polu Tanejskim.
78:44
I przemienił w krew rzeki ich, i deszcze ich, aby nie pili.
78:45
Puścił na nie rozmaitą muchę i kąsała je, i żabę, i wygubiła je.
78:46
I dał ich owoce chrząszczom, i robotę ich szarańczej.
78:47
I poraził gradem winnice ich, a morwy ich mrozem.
78:48
I podał gradowi bydło ich, a majętności ich ogniowi.
78:49
Puścił na nie gniew zapalczywości swojej: popędliwość i rozgniewanie, i utrapienie, przepuszczenia przez anjoły złe.
78:50
Uczynił drogę szcieżce gniewu swego, nie wypuścił dusz ich od śmierci i bydło ich w śmierci zawarł.
78:51
I pobił wszytkie pierworodne w ziemi Egipskiej, pierwiastki wszytkich prac ich w przybytkach Cham.
78:52
I odjął lud swój jako owce, i prowadził je jako stado na puszczy.
78:53
I prowadził je w nadziei, i nie bali się, a nieprzyjacioły ich okryło morze.
78:54
I przywiódł je na górę poświęcenia swego, górę, której dostała prawica jego.
78:55
I wyrzucił przed nimi pogany, i losem rozdzielił im ziemię sznurem pomiaru. I dał mieszkania w przybytkach ich pokoleniam Izraelskim.
78:56
I kusili, i obrazili Boga wysokiego i nie strzegli świadectw jego.
78:57
I odwrócili się, a nie zachowali umowy jako i ojcowie ich, wywrócili się jako łuk opaczny.
78:58
Ku gniewu go wzruszyli na swych pagórkach, a rycinami swemi pobudzili go ku zapalczywości.
78:59
Usłyszał Bóg i wzgardził, i wniwecz obrócił barzo lud Izraelski.
78:60
I odrzucił przybytek Silo, przybytek swój, kędy mieszkał między ludźmi.
78:61
I podał moc ich w niewolą i piękność ich w ręce nieprzyjacielskie.
78:62
I dał pod miecz lud swój, i wzgardził dziedzictwo swoje.
78:63
Młodzieńce ich ogień pożarł, a panien ich nie płakano.
78:64
Kapłani ich od miecza polegli, a wdowy ich nie chodziły w żałobie.
78:65
I ocucił się Pan jako ze snu: jako mocarz upiwszy się winem.
78:66
I zaraził nieprzyjacioły swe na pośladkach, dał im hańbę wieczną.
78:67
I odrzucił namiot Jozefów, i nie obrał pokolenia Efraim:
78:68
ale obrał pokolenie Judy, górę Syjon, którą umiłował.
78:69
I zbudował jako jednorożców świątnicę swoję na ziemi, którą ugruntował na wieki.
78:70
I obrał Dawida, sługę swego, i wziął go od trzód owiec, od kotnych owiec wziął go,
78:71
aby pasł Jakoba, sługę jego, i Izraela, dziedzictwo jego.
78:72
I pasł je w niewinności serca swego, a w roztropności rąk swoich prowadził je.
Link do wersetu
Przy pomocy poniższego formularza możesz wygenerować link odnośnika do tej strony. Można także wygenerować nim kod HTML odnośnika.
Nawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...
Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
Ich domy są bezpieczne, wolne od strachu i nie smaga ich rózga Boża. Job 21:9
W Chrystusie
Z Chrystusem jestem ukrzyżowany; żyję więc już nie ja, ale żyje we mnie Chrystus; a obecne życie moje w ciele jest życiem w wierze w Syna Bożego, który mnie umiłował i wydał samego siebie za mnie. Gal 2:20
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Gdy Jezus powiedział Nikodemowi że musi się on narodzić na nowo (Jan 3:1-3) była noc.
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
Radujcie i weselcie się, albowiem zapłata wasza obfita jest w niebie; tak bowiem prześladowali proroków, którzy byli przed wami. Mat 5:12
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach
Beta
Wczytywanie listy ksiąg ...
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.