Nawigacja

Biblia Jakuba Wujka
Księga Psalmów 74:15

¹Wyrozumienia Asafowi. Przeczżeś, Boże, odegnał do końca, rozgniewała się zapalczywość twoja na owce pastwiska twego? ²Wspomni na zgromadzenie twoje, któreś posiadł od początku. Odkupiłeś pręt dziedzictwa twego, góra Syjon, na którejeś mieszkał. ³Podnieś ręce twoje na pychy ich na koniec: jako wiele nabroił nieprzyjaciel w świątnicy. ⁴I chlubili się, którzy cię nienawidzą, w pośrzodku święta uroczystego twego. ⁵Położyli znaki swoje znaki, a nie poznali jako na wyszciu na wierzch. Jako w lesie drzew siekierami, ⁶wyrębowali drzwi jego pospołu: toporem i oskardem obalili je. ⁷Zapalili ogniem świątnicę twą, na ziemi splugawili przybytek imienia twego. ⁸Mówili w sercu swoim rodzaj ich pospołu: Uczyńmy, że ustaną wszytkie święta Boże z ziemie. ⁹Znaków naszych nie widzieliśmy, już nie masz proroka i już nas więcej nie pozna. ¹⁰Dokądże Boże, nieprzyjaciel urągać będzie? Draźni przeciwnik imię twe do końca? ¹¹Czemuż odwracasz rękę twoję i prawicę twoję z pośrzodku zanadrza twego do końca? ¹²Ale Bóg, król nasz przed wieki: sprawił zbawienie w pośrzodku ziemie. ¹³Tyś utwierdził mocą twoją morze, pokruszyłeś głowy smoków w wodach. ¹⁴Tyś potarł głowy smokowe, dałeś go na pokarm ludziom Murzyńskim. ¹⁵Tyś przerwał źrzódła i potoki, tyś wysuszył rzeki Etan. ¹⁶Twój ci jest dzień i twoja jest noc, tyś udziałał zorzę i słońce. ¹⁷Tyś uczynił wszytkie granice ziemie, lato i wiosnę tyś je sprawił. ¹⁸Pamiętaj na to, nieprzyjaciel urągał PANU, a lud bezrozumny draźnił imię twoje. ¹⁹Nie podawaj bestyjom dusz wyznawających tobie, i dusz ubogich twoich nie zapominaj do końca. ²⁰Wejźrzy na testament twój, abowiem napełnieni są napodlejszy na ziemi domów nieprawości. ²¹Niech się nie wraca nędznik zawstydzony, ubogi a niedostateczny będą chwalić imię twoje. ²²Powstań, Boże, rozsądź sprawę twoję, pomni na pohańbienia twoje, te, które się dzieją od głupiego cały dzień. ²³Nie zapominaj głosów nieprzyjaciół twoich: pycha tych, którzy cię nienawidzą, ku górze idzie zawsze.