1Na koniec, Nie zatracaj, Dawidowi, za napis tytułu, gdy uciekał przed Saulem do jaskiniej. 2 Król. 2.1 i 24.4 2Smiłuj się nade mną, Boże, smiłuj się nade mną, abowiem w tobie ufa dusza moja. I w cieniu skrzydeł twoich nadzieję mieć będę, aż nieprawość przeminie. 3Będę wołał do Boga najwyższego, Boga, który mi dobrze uczynił. 4Posłał z nieba i wybawił mię, dał na pohańbienie, którzy mię deptali. Zesłał Bóg miłosierdzie swoje i prawdę swoję 5i wyrwał duszę moję z pośrzodku szczeniąt lwich, spałem strwożony. Synowie ludzcy - zęby ich oręże i strzały, a ich język miecz ostry. 6Wywyższże się, Boże, nad niebiosa, a po wszytkiej ziemi chwała twoja! 7Zastawili sidła na nogi moje i nachylili duszę moję. Wykopali dół przed obliczem moim, a wpadli weń. 8Gotowe serce moje, Boże, gotowe serce moje: będę śpiewał i grał. 9Powstań, chwało moja, powstań, harfo i cytro: wstanę na świtaniu! 10Będęć wyznawał między ludem, Panie, a będę tobie grał między narody. 11Abowiem wywyższone jest aż do niebios miłosierdzie twoje i aż pod obłoki prawda twoja.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...





To zdjęcie jest na licencji

Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?