1Samemu Dawidowi wyrozumienia. Błogosławieni, których odpuszczone są nieprawości i których zakryte są grzechy. 2Błogosławiony mąż, któremu PAN nie poczytał grzechu ani jest w duchu jego zdrada. 3Iżem milczał, zastarzały się kości moje, gdym wołał cały dzień. 4Bo we dnie i w nocy ociężała nade mną ręka twoja, nawróciłem się w nędzy mojej, gdy tkwi cierznie. 5Grzech mój oznajmiłem tobie, a niesprawiedliwości mojej nie kryłem. Rzekłem: Wyznam przeciwko sobie niesprawiedliwość moję PANU, a tyś odpuścił niezbożność grzechu mego. 6Dlatego będzie się modlił do ciebie wszelki święty czasu pogodnego. Wszakże w potopie wód mnogich, do niego się nie przybliżą. 7Tyś jest ucieczka moja od utrapienia, które mię ogarnęło: radości moja, wyrwi mię od tych, którzy mię obiegli. 8Dam tobie rozum i nauczę cię na drodze tej, którą pójdziesz, umocnię nad tobą oczy moję. 9Nie bądźcież jako koń i muł, którzy nie mają rozumu. Uzdą i wędzidłem ściśni czeluści tych, którzy się nie przybliżają do ciebie. 10Siła biczów na grzesznika, a mającego nadzieję w PANU, miłosierdzie ogarnie. 11Weselcie się w PANU i radujcie się, sprawiedliwi, a chlubcie się wszyscy prawego serca.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?