1Na koniec, Psalm Dawidowi. 2PANIE, w mocy twojej rozweseli się król, a w zbawieniu twoim rozraduje się wielce. 3Żądanie serca jego dałeś mu a w wolej ust jego nie omyliłeś go. 4Boś go uprzedził błogosławieństwy słodkości, włożyłeś na głowę jego koronę z kamienia drogiego. 5Żywota prosił u ciebie i dałeś mu przedłużenie dni na wieki i na wieki wieków. 6Wielka jest chwała jego w zbawieniu twoim, sławę i wielką ozdobę nań włożysz. 7Abowiem dasz go na błogosławieństwo na wieki wieków, rozweselisz go w radości obliczem twoim. 8Bo król nadzieję ma w PANU a w miłosierdziu Nawyższego nie będzie poruszony. 9Niech znajdą rękę twoję wszyscy nieprzyjaciele twoi, prawica twa niech najdzie wszytkie, którzy cię w nienawiści mają. 10Położysz je jako piec ognisty czasu twarzy twojej, PAN w gniewie swoim zatrwoży je i pożrze je ogień. 11Owoc ich z ziemie wygubisz a nasienie ich z synów ludzkich. 12Abowiem obrócili na cię złości, myślili rady, których utwierdzić nie mogli. 13Abowiem obrócisz je w tył, w ostatkach twoich przygotujesz twarzy ich.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?